Left Behind In Tagalog Novels & Stories

Naupo ako roon at humawak sa balikat niya. "Saka na kapag sasama na kayo. Saka na kapag ready ka nang umuwi sa pilipinas. I don't want to leave the two of you here," he said. Ang isang kamay nito ay nasa bewang ko para sa suporta habang ang isang kamay ay sa hita ko at hinahaplos iyon pataas baba. "Then let's go home. Let's go back to the Philipines," sambit ko.

IKATLONG TAUHAN “Selene” MABAGAL siyang tumango rito bago ngumiti na rin; ganoon din ang ginawa ng kanyang ina bago ito naunang maupo sa sopa na dati nang inupuan nito. “Alma.”

“Why do you always leave be behind, woman?” She looked at him over her shoulders and shrugged off. “Malay ko bang sasama ka sa ‘kin. Akala ko may binibisita ka roon.” Buong akala niya ay susungitan siya pabalik ng binata. Bahagya siyang napasinghap nang hapitin siya nito sa beywang. Hinawakan niya ang kamay nitong na sa beywang niya at nilingon ang binata dala ang masamang tingin.

Wala naman sigurong masama kung mag tanong ako "You left me.” Tumalin ang dating malamig niyang matang nakatingin sakin.“ Iniwan mo ako noong mga panahon na kailangan kita... Iniwanan mo akong mag-isa noong mga panahon na kailangan ko ng karamay... I Iook for you... pero wala ka na”

tila malumbay na sabi ko " Oh... sorry iha ". she apologize Ngumiti naman ako..." Okay lang po...". saad ko " Maybe it's hard to leave without a father in your side right? so saan ka nakatira sa daddy mo ba? ". tanong naman ni Ate Daniela saakin " Ahh..opo haha ". pekeng tawa ko Hindi naman po talaga ako nakatira kay Papa eh...ill rather to choose to leave in my Mama's house than sa bahay nina Papa..baka magkasagutan lang kami ng anak niya tsk..

“Sa kaliwa ka magpabutas para cool.” “Bakit kaliwa?” “Kasi, karamihan nang nakikita ko sa kaliwa,” nakangising sabi ni Rome. ”Actually, left means you’re a top, right means you’re a bottom,” sabi ni Aveera na namimili ng danggling earings. Tinitigan namin siya ni Rome. “Never mind, malalaman n’yo `rin `yan, soon enough.”

--- --- --- --- "May bahagi pa ng kasunduan na hindi natin natapos." --- Nanlamig ako. --- --- --- Akala ko tapos na. --- --- --- Akala ko malaya na kami. --- --- --- Pero ang liham ng ama ko... --- --- --- Ay hindi pala isang pagtatapos. --- --- --- Isa pala itong paanyaya. --- --- --- Papunta sa lugar kung saan nagsimula ang lahat. --- --- --- At sa pagkakataong ito... ---

Anna Luisa Ngayon ay Linggo, at napagpasyahan naming ipagpatuloy ni Lara ang pagbabasa sa talaarawan ko. "Mahal na talaarawan ngayong araw ay di maganda ang araw na ito, dahil ngayong araw ay nalaman naming nasa Maragondon, Cavite sina Tiyo Andres at Tiyo Procopio. Kaaraawan ko ngayon pero di ako masaya dahil kanina lamang ay nalaman naming napaslang na sina Tiyo Andres at Tiyo Procopio. Kaya narito kami at nagluluksa sa kanilang pagkawala."

Kinagat niya ang pang ibabang labi at tumayo. "Sige umalis ka na." Sabi niya at akmang aalis na. "I am sorry dylan." Inaklit nito ang kamay niya and she started to cry. "You chose your dreams over me then i have nothing to say." Sabi niya at iniwan ito. Selfish na kung selfish pero ayaw niyang mawalay ito sakanya, Since mga bata sila magkasama na sila. Sumama pa ito sa pilipinas para hindi sila maghiwalay, ngayon bigla itong aalis at walang kasiguraduhan ang pagbabalik?

“‘Diba bagay ka sa akin?” “What?” natatawa kong tanong habang bumababa kami ng hagdan. Isinilid ko rin sa kanyang bulsa ang kanyang cellphone. Napangiti siya. “I said, we look good together.” Napabunghalit ako ng tawa. Magkaiba kaya ang dalawang pangungusap na sinabi niya! “Ang Tagalog ng we look good together ay ang ganda natin pagmasdan kapag magkasama tayo pero puwede ring bagay tayo hindi bagay ka sa akin,” pagtatama ko sa kanya.