Life Is Uncertain นิยาย & เรื่องราว

We're reminding ourselves, and them, of the profound impact they have on our lives. Dahil siya pinili niyang pahalagan ang mga tao sa paligid niya ngayon. Dahil hindi niya alam na ano mang oras kayang bawiin ang buhay na mayroon sila. Life, in its unpredictability, teaches us one undeniable truth: time is fleeting. Every shared laugh, every whispered secret, and every comforting touch from those we love is a gift, a fragment of time we'll never get back.

"Ganito na lang pala, tatawagan ko ang uncle Bert mo para ma chec ka. Tumango- tang ako sa huling sinabi nya. Mas maganda nga iyon kaysa sa mga suhestiyon niya kanina. Nag-agahan mun kami bago niya ako tuluyang ihiniga sa kama at saka tinawag si uncle Bert. Nakatunganga lang ako sa kisameng gawa sa nipa at iniisip kung paano ako makakapag-simulang mamumuhay mag-isa. Wala ang mga taong nakasanayan kong kasama. Marami ang nawala sa akin, mula pisikal hanggang emosyonal. Gayunpaman ay napakasakit isiping mga kadugo ko mismo ang gumawa nito sa akin. Kadugo ko mismo ang nag-tulak sa akin pa-impyerno.

biglang sambit ni Liam. “Hmm?” Tumingin ito sa kanya, seryoso ang mga mata. “Do you ever think about… forever?” Napatigil siya. “Forever?” “Yes. With me.” Napalunok si Celine. Hindi niya alam kung anong sasabihin. Kasi oo, iniisip niya iyon—pero natatakot siyang magsalita. “Liam… ang dami pang uncertainties. Hindi ko alam kung ano’ng mangyayari bukas.”

Tommy chuckled cutting her sentence. "You know, I can't blame you, naintindihan ko na nag- a-adjust ka pa ngayon sa sunod-sunod na pangyayari sa buhay mo." sumandal si Tommy Razon sa couch at tumingala sa kisame. "Tingnan mo nga naman ang buhay, hindi mo talaga malalaman ang mangyayari sa bukas. Tomorrow is never promised." umiling at nagbawi ng tingin, mula sa kisame ay sinulyapan si Cassandra na nakaupo sa single seat ng couch.

Pero nandun. At hindi niya alam kung saan ito nanggaling. Rhea ended the call slowly. Jake looked at her. “Well?” She exhaled. “It’s not gone.” Jake studied her face. “And that’s good?” She hesitated. “I don’t know.” Dahan-dahan siyang tumingin ulit sa lungsod. Sa future na hindi na predictable. Sa mundo na wala nang isang system na magdedesisyon para sa lahat.

Hindi pa ako handa na mamatay; hindi pa ako handa na iwan ang mga tao na importante sa akin. Hindi ko maiwasan ang maluha dahil sa naririnig ko buhat sa doktor. Ganito ba talaga kabilis lamang ang buhay? Isang araw masaya ka tapos isang araw ay malalaman mo na lamang na muntikan ka nang mamatay? Wala talaga na kasiguraduhan ang buhay at nakakatakot na hindi natin alam kung hanggang kailan na lamang tayo.

“Na-appreciate ko yun. Pero hindi mo kontrolado ang elevator.” “Totoo, ngunit sino ba talaga ang may kontrol sa anumang bagay? Ang buhay ay isang serye ng panganib." Pinunasan ko ang likod ng kamay ko, pilit na inaalis ang nararamdaman niyang haplos na hanggang ngayon ay kumikiliti pa rin sa balat ko. "Maaari akong sumang-ayon sa iyo tungkol diyan, ngunit iniisip ko pa rin na ang swerte ay bahagi din ng buhay."

Jeni LIFE is unpredictable. Iyon na ang kahulugan ng buhay sa akin simula ng makilala ko si Thirdy. Dati hindi patas ang lahat - hanggang ngayon ay gano'n pa rin naman. Pero kapag kasama ko si Thirdy, madali ang lahat ng bagay. And one of the unpredictable things happened to me is this. In my hand are pregnancy test kits with positive result. I stopped and think about my future. I should be preparing for my law school interview now because I passed the exam. Pero heto ako nanatiling tulala at hindi malaman ang gagawin.

biro ko. Hindi pa rin ako sigurado kung magiging doktor ako. Buong buhay ko, wala akong kasiguraduhan. Kapag nag plano ako, iba naman ang magiging resulta. So why bother planning for your future? I always remind myself to prepare for the unexpected.

Sometimes life would be Unexpected. Life will be unsure of things, sometimes life is more difficult, but mostly in life there's the unexpected things we need to face. Even the life was hardest, to the point that you wanted to gave up, you would think that what was the reason why are you breathing. There was always the reason. But the Unexpected one is the best. The life I have before the marriage is much better. I can do whatever i wanted. I can decide on my own. I can literally go to the clubs, partying, go out with friends, and love my first love freely. But then, it was all disappeared when the marriage came.