Little Nightmares Story Mga Nobela at Kwento

I am having a nightmare, a freaking nightmare! ©️charmaineglorymae

Dali-dali at maingat na bumaba siya nang kama kahit kumikirot ang kanyang pagkababae, takot na magising ang estranghero. Hinanap niya ang damit na hinubad nito sa kanya kagabi at agad iyong sinuot habang hindi inaalis ang mga mata sa lalaki na mahimbing pa rin mula sa pagkakatulog. Binabantayan na baka magising ito. Nang tuluyang maisuot ni Lilliane ang damit ay saka lang niya napagtanto kung gaano kaeskandaloso iyon. Hindi niya kayang maglakad palabas ng hotel na ganoon ang suot!

nakakunot noong tanong sa akin nito at hindi ako makapaniwala dahil iniisip kong baka may weird akong nasabi habang natutulog ako, ramdam ko pa ang pag-iinit nang mukha ko thinking na may narinig itong weird na bagay lalo na't magkasama lang kami sa isang kuwarto. "What do you mean my dream?" nanantiya kong tanong dito. "Nothing I just heard you call Xavier's name several time, did you dream about him?" patuloy pa din nitong tanong sa akin. "Yes I had a nightmare because of him." pagsisinungaling ko at mukhang tinanggap naman nito ang pagpapalusot ko at dumiretso nang lumabas nang kuwarto ko. Naiwan naman ako na natulala dahil hindi pa din ako makapaniwala sa nangyari.

Pinagbuksan niya na rin kami ng pinto at pinag sipilyo ko naman na si Jack para makapaghanda na kami sa pagtulog niya. "What bedtime story do you want baby?" Tanong ko sakanya at tinuro niya naman ang Itsy bitsy spider na story book. Nagulat ako ng pinaghandaan ako ng upuan ni Thomas. Pumwesto naman siya sa tabi ng anak niya at hinahaplos ang buhok ni Jack.

Mainit na mainit ang mga pisngi niya lalo pa at damang-dama niya ang titig nito kahit hindi niya ito tingnan. Nanginginig ang mga kamay niya nang subukang ibalik ang pagkaka-hook ng bra. Agad na ibinaba niya ang shirt pagkatapos no'n. "I'm sorry-" Pareho pa silang nagulat sa sunod-sunod na katok sa pinto ng kwarto. "Mom, Dad? I just had a nightmare. Can I come in?" Nagkatinginan sila ni Zian nang marinig ang boses ng anak. Napasuklay ito sa buhok na nagulo habang siya ay tumayo na at inayos din ang sarili.

Nakataas kilay na saad ni Cayden and I can feel he's teasing me! Naningkit naman ang mga mata ko. "Fine! Sa kuwarto mo ako matutulog but don't do anything stupid. I still have nightmare about that night." Dabog ko rito and I know he's not stupid for him not to caught what am I trying to explain.

Agad namang siyang nahiya sa itinanong at nag-iwas ng tingin nang bigla itong lumingon sa kanila. "I have been having bad dreams since I was eighteen." "Can you tell me about it?" tanong niya sa mahinang tinig. She wanted to know what hunted him in his sleep for how many years. "I haven't talked about it with anyone." "You can tell me," lakas loob na sabi niya sabay tingin muli rito. Sandali siyang tiningnan ni Nick na tila nag-iisip kung pagkakatiwalaan ba siya nito sa bagay na pinakatago-tago nito.

Pero bago pa man mangyari 'yon walang salita niyang tinalikuran si Samantha. Si Samantha naman ay malapad na napangiti. Ayaw niyang patulan ang pagiging childish ni Luca pero sobra na kasi kung paratangan siya at laitin ng binata. Hindi siya makakapayag na pagsalitaan siya ng gano'n, age doesn't matter they say. Mali ba na nagmahal siya ng matanda at may anak? ~ Luca awoke in the middle of the night from a nightmare. Hinihingal na umupo siya at sinandal ang likod sa headboard ng kama. Frustrated na hinilamus niya ang kamay sa mukha.

In his arms I felt safe and secured. And when I calmed down, I told him about my dream. It was a really bad dream. And I'm feeling so bad. "Nanaginip ako, namatay daw sina Rosie at Nini..." Hindi siya sumagot. He didn't tell me that it was just a dream. I just had a nightmare. I'm waiting for him to talk but he didn't. He was silent.

KABANATA 58 IAN'S POV Alas tres y media na sa umaga pero dilat na dilat na ang mga mata ko. I woke up earlier and as I have expected, I had a nightmare. Dalawang oras lang ata ang itinulog ko. I imagined a lot of happy things to happen just to divert my attention from it. Malayo na ang narating ng imahinasyon ko. Hanggang ngayon ay sariwa pa rin sa aking alaala ang lahat ng nangyari. Pakiramdam ko nga ay nasa gitna pa rin ako ng karagatan at nasa bingit na rin ng kamatayan. My heart is racing so fast and I feel uneasiness all over my body. It feels like nervousness and dread took over my body system.