Live Long King นิยาย & เรื่องราว

Isa pa muling sampa ang inabot nito sa maugat na likod ng palad ng lalaki. "We are now in a modern time, I am King Rocan the twelveth, twelveth it's been from a long long lineage of royalty, let us move with time. It's time to forget the old times. Let the King have some pleasure from any women i want".

King drink his vodka before he stand up and pay his drinks on the bartender. “Have fun.” Tinap niya ang balikat nito bago nilampasan. “King, pupusta ako! Sagot ko na ang vitamins mo ng isang buwan, kung mapapaluhod mo siya sa loob ng 30 days!” Iyon lang? Sisiw. King rolled his eyes before he put his hands on his pocket before he walked away. Claes wink at him before his left the bar.

The world wasn’t going to welcome him back gently. It never did. But this time He wasn’t returning alone. And that changed everything. Because when a king returns… The silence doesn’t last long. And neither does mercy.

Kapag minamalas nga naman, maglalandas pa pala ang landas namin. "One..." Shit, what do I do now? Para akong tinakasan ng sarili kong boses. "Two..." Haay! Bahala na. Ayaw ko namang matapos ang buhay ko nang ganoon kadali. Okay, Harper, inhale...exhale. "Three—" "Aaaah!" I suddenly shouted out loudly causing them to cover their own ears. "Damn it!"

Fuck, what just happened? Luminga-linga ako't lumiko, tumakbo sa walang katapusan na daanan. Natigilan ako nang isang tao ang aking nakita. He just stood in his gigantic throne wearing his thick sky blue cape on his shoulders weighted by bulky fur. Average height, golden brown hair, fair skin. I can't even see his whole face but I trust my instinct and I'll never be wrong. He's the Third King. King Dairus Killian Sylvester.

Kitang-kita ko sa refleksyon kung paano kinukontrol ni Master Kai ang sarili. Sa lalong madaling panahon, kailangan namin mahanap ang dragon. At ang mangyayari sa binatilyong mayroong matigas na ulo. At nakita nito ang tunay na pagkatao ni Master Kai ay buburahin lang naman ang kanyang alaala. @Death Wish

Matapos ang kaguluhan dahil sa pagwawala niya sa pagkamatay ng anak niya ay tila tuluyan nakalimutan ng mga ito na may naganap na ganun. Kay init ng pagtanggap nila sa kanya mula ng lumabas siya ng hospital na nakipaglaban kay kamatayan kaya buhay na buhay pa rin siya ngayon. "Long live the King. Long live your majesty." Tanging naririnig niyang sigaw ng lahat. Patuloy na itinataas ang bandera ng kanilang kaharian habang isinisigaw iyon.

Nilingon s'ya ng kan'yang abuelo na may malapad na ngiti sa mga labi bago nagpatuloy sa pagsasalita. "By the power vested apon me by our ancestors up to the young generations of our family, I officially announce to the people of Costa-Astranomica Devochë that Adam Nicollai Evans is officially our new king," masiglang anunsyo ng lolo n'ya na kita sa mukha ang sobrang kagalakan. Maraming confetti ang nagliparan sa buong paligid at mga lobo na pinalipad ng mga tao mula sa baba.

bulong ko na ikinangiti nito. Bakit ko nga ba hindi nalaman ito ng maaga na iisa pala sila? Kaya ba nung araw na benebenta ako ay binili niya ako sa isang sampung bilyon? Kaya ba ganoon niya na lang ako pahalagaan at mahalin ng sobra? He was that boy, that little boy with a royal blue eyes... It was Vladimir Devillah all this time, The King of the Vampires.

Hindi ko man lang siya magawang makamusta dahil ultimo cellphone ko kinuha ng King na 'yon! Sa sobrang inis na nararamdaman ko, hindi ko mapigilan ang sumigaw habang parang batang nagpapadyak ng mga paa. Nang mapagod ako ay pabagsak kong inihiga ang katawan ko sa kama at mariin na ipinikit ang aking mga mata. "Bwisit ka sa buhay ko, King Velazquez!"