Romans & histoires Look At Me Now

Dahan-dahan akong lumapit sa kanya. "Look at me..." pabulong niyang banggit habang kinakabig ang aking dibdib. Ramdam ko ang pagtama ng mainit niyang hininga sa aking pisngi. Damang-dama ko ang nerbyos ko. Pakiramdam ko'y bibigay ang mga tuhod ko. "I said look at me," matigas niyang sambit. It wasn't a request, but more of a command.

"Look at me, Zreinessa." I swallowed hard as I tried to not to look at him. Para na akong matutunaw sa kinatatayuan ko ngayon, paano na lang kung magtatagal pa ang tingin ko sa kaniya? Baka tuluyan nang bumigay ang dalawang tuhod ko. "I said look at me, Zreinessa," he commanded again, but I stood on my stance. Nanatili akong nakaiwas ng tingin sa kaniya kahit sobrang lakas at bilis ng kabog ng dibdib ko.

Maya maya ay narinig ko ang malakas niyang sigaw kasabay non ang pagtulak niya sa akin ng malakas. Masyadong malakas ang pagkakatulak niya sa akin kaya nahirapan akong tumayo. Ngunit mas nagulat ako sa nakita ko Si Lyca nakadapa at puno ng dugo ang ulo niya, "LYCAAAAAAAAAAAAAAAAA" End of flashback

At isang picture frame ang naka agaw ng attention ko. "This is us."

Gusto ko sana ay marealize niya yun ng kusa, ayokong lumabas na demanding ako eh. “Ha? Ah.. Eh..” Naging malikot ang mga mata ko at lalong hindi na ko nakagalaw sa pagkakaupo. Napayuko na lang ako para makapag-isip ng mabuti sa sunod na sasabihin. Naramdaman ko ang unti-unti nitong paglapit sa akin. “Jenna, look at me.” Hay. Ayan na naman tayo sa look at me na yan.

Pa-simple rin akong umusog kahit pa nga alanganin na ang puwesto ko. Rinig ko ang mahina niyang pagbuntong hininga. Mula sa gilid ng paningin ko ay aninag na aninag kong nasa akin pa rin ang paningin niya. "Can you please not look at me." Hindi na napigilang saad ko, ang mga mata ko ay nakapako lamang sa platong hawak hawak ko. "I'm sorry, but I can't help myself not looking at you---"

Talagang sa ganitong paraan pa niya naisipan akong turuan ng leksyon? Kaya naman pinanood ko siyang ayusin ang picnic mat and since naka-topless na lamang siya ngayon, kitang-kita ko kung paano lumitaw ang kaniyang biceps. Pero habang nakatitig ako roon, saka naman siya lumingon sa akin, at tinaasan ako ng kilay. “I’ll fuck you later, so don’t look at me like that. You still need to eat.”

“Look at me.” “I am.” “No,” he whispered. “Really look at me.” Tumigil ang dibdib ko. Dahil may crack sa boses niya. Maliit lang. Pero naroon. At si Torren Villanueva? Hindi nababasag. Pero ngayon— nakikita ko na. At kasalanan ko iyon. “Anong gusto mong makita ko?” mahina kong tanong. His jaw tightened.

Seems like. Seems like someone is watching me. ##

"Why do you look like me?" Shit!