Lore Novels & Stories

----------------------- Medyo mataas na ang araw kaya pumasok muna kaming lahat sa accomodation. May lounge area dito at madaming seats. May dining area din actually though walang partitions. Malawak naman ang space so it doesn't matter naman na. Yung isang bedroom lang ang may sariling space dito sa loob. "Isla Aparo was my wife's property. That's a private island back then." Lolo Vic is telling the story right now on how he knew about that island. Halatang gulat sila Tito David lalo na si Zenice.

dear. --- "OH, MY God! It's really heaven!" nalululang bulalas ni Zalheia habang inililibot ang paningin sa kabuuan ng kinaroroonan nilang hacienda—ang Hacienda de Cordova. Tila ito isang paraiso sa ganda—isang kaaya-ayang lugar na kahit na sino ay mapapahanga. She could see trees lined up perfectly, standing tall as it should be. Even plants, shrubs and flowers were indeed bloomingly captivating. The said Hacienda was truly an epitome of the profound beauty of nature made by the Most High.

madamdaming saad nito. Dahil sa ginawang aksiyon ni Lolo Marcus, ay nag-umpisa na namang nanalaytay ang kakaibang init sa katawan ni Alexa. Parang tinatambol na naman ang dibdib niya, sa simpleng pag dantay ng mga palad nila ni Lucas ay naghatid na naman iyon ng kakaibang sensasyon sa kanya. Ramdam niya ang pag-init ng mga pisngi, sigurado siyang, namumula na naman siya. Napayuko siya, para itago ang mukha niya.

LIA “Labing-lima” Ibinagsak kong muli sa sahig ang katawan na unti-unting nasusunog, hindi ko maiwasang mapangiti. Muli akong sinugod ng sampung mga hangal, sabay ang kanilang pag-atake, pero wala paring nakalusot mula sa aking paningin. Isa-isang nagtumbahan at naglaglagan ang ibat ibang parte ng katawan ng mga immortal na nakakalaban ko at nagsisimula na silang maging abo. Tinitigan ko ng mabuti ang papaakyat na araw, “ang ganda... Ang ganda ng simula ng araw ko.”

Nakaupo ako dito sa silid namin ni Ralph at tinitigan ang libro na binigay sa akin ni Ralph sabi niya ay kung gusto kong malaman o maintindihan ang lahi na pinanggalingan niya ay basahin ko lang ito. Isa itong malaki, makapal at lumang libro na kakaiba ang pabalat itim at sa gitna ay may nakasulat na 'CARTEA VAMPIRILOR' sabi ni Ralph ay ibig sabihin nito ay Book of the Vampires kaya muli ko itong tinitigan. Kinakabahan pa ako na buksan ito kaya hinaplos ko lang ito at kakaiba ang pakiramdam ko sa bagay na ito.

Nilibot ang paningin ko sa paligid at napagtanto na hindi pamilyar ang lugar. Malaki ang kwarto. Kulay puti rin ang ding ding at may nakasabit na iba’t ibang magagandang artworks. May malaking flat screen tv sa harap ko at may malaking built in aparador. May sofa rin sa gilid ay may study table, maraming librong nasa magandang lagayan ng shelves at may magandang carpet sa ibaba. Ngayon ko lang din napagtanto na natutulog ako sa isang sobrang laking kama, sa tingin ko kasya ang limang tao dito.

Nang ipapaliwanag na sana ni James sa kanya nang nakangiti, sinabi ni Flaxseed, "Hindi iyon unicorn. Ito ay isang ilusyon. Ang batong ito ay may Unicorn Load Arcane Array. Iyon ang dahilan kung bakit walang sinuman ang maaaring sirain ang bato mas maaga. Walang sinuman ang makakakuha ng anumang bagay na may ganitong arcane array na nakalagay dito, kahit na ito ay isang karayom. Ito ay isang simpleng pagpigil lamang sa arcane array, ngunit ang ilang mga tao ay mangmang at hindi makilala ito."

Sortitus POV "So tell me, kid, what are you doing inside my office, and how did you get to my hidden library?" I said, my voice deep. "How did you get into this kingdom without getting caught, human?" I could smell someone's blood as I got closer to the concealed entrance to sneak into the hidden library room in my office, which was located in my wardrobe closet and needed to be pressed to open the library door. But this blood smelled different than any other mortal blood I'd ever smelled. Because if it is sniffed more, the smell becomes unpleasant, irritating, and scathing to the nose. I've only ever smelled this kind of blood mixing in my entire life as a black wolf. Hindi man ako umiinom

apaglaan ng ilang sandaling pagwawari rito si Abtok. Naguguluhan na kasi siya sa kung ano ang nararapat gawin; kung kanya bang ititigil ang pagsunod sa binabalak nilang magkakapatid na isang kahibangan kung maituturing o kanya bang paninindigan ang napagsang-ayunan nilang dalawa lalo na't may malaki naman siyang tiwala sa mga balak ni Onop. Ganunpaman, sa likod ng mga paghihinuhang ito, isang bagay lamang ang nakakatitiyak si Abtok at walang iba ito kundi ang takot na unti-unting lumalamon sa kalooban niya. Angkop lamang na ganito't tumitindi ang nararamdamang takot niya dahil sa simula pa lamang ay nakalimbag na sa kaisipan niya ang isang matalinhagang katotohanang pumapalibot sa binaba

Kagaya nilang mga mortal, kaming mga nilalang sa Enchantria ay maitutulad ang pisikal na anyo sa mga sikat na celebrity sa Holywood ng mundong ‘to. Mapuputi ang aming mga balat ngunit hindi naman maputla ang kulay na ‘gaya sa ibang mortal. Matatangkad kami at may kulay gintong buhok na lagpas balikat. Naggagandahan din ang aming mga pangangatawan.