Love Warning Mga Nobela at Kwento

Ang taxi na kinalululalan ko. Agad na kumulo ang dugo ko sa kanila. Ang kapal ng mukha nila para magpakita pa sa akin. Akala nila ay maloloko nila ako forever. Saglit na kinapa ko ang aking dibdib. Wala na akong nararamdaman ni katiting na pagmamahal para sa kanilang dalawa bilang boyfriend at best friend ko dahil galit na lamang ang natitira sa aking dibdib para sa panlolokong ginawa nila sa akin. Masyado nilang inapakan ang aking pagkatao. Bakit hindi na lang nila sinabi sa akin na may relasyon sila? Maiintindihan ko naman kung bakit nahulog ang loob nila sa isa't isa at magiging masaya pa ako para sa kanilang dalawa. Handa akong magparaya para sa kanilang ikaliligaya. Ngunit hindi nila si

agad kong napansin na nasaktan siya sa sinabi ko, he’s very visible, yung tipong malalaman mo kaagad kong okay siya o hindi. “Kasi ate, I think I really like you. No, I’m actually falling in love for with you HAHAHA. But you already like someone else eh. But it’s okay, I’m not that kind of guy na susuko agad.” “Chance, Im sorry. Kapatid lang talaga ang turing ko sayo. Maraming magaganda ang kaedad mo na gusto ka, wag ako please. At siguradong may magugustuhan karing iba diyan.”

Nakangiting wika ni Daniel at niyakap namin siya ni Lorcan. "I love you, babe. I love you Clayton Perkin-Lavoisier." "I love you, too, Lorcan Cruixxe Wyatt Lavoisier." _________________________________________ The End

Pagmamakaawa nya at halos magkandaluhod na sa harapan ni Kelvin. "What the fuck, Loriel?!" Hinawi nya ang kamay nitong nakahawak sa kanya at mas inilapit sa akin ang sarili. "Loriel, tama na. Tanggapin mo nalang na---" "No! I will never!" Galit niya akong binalingan pagkatayo at itinuro nya kaming dalawa,"I will make the both of you pay for hurting me like this!" Suminghap sya at malungkot na tinignan si Kelvin,"I'm there when she left you but now you still chose her. I'm so inlove with you but you'll face the consequences for breaking my heart. I'll not give your love story a happy ending! Mark my words!" Tapos ay humalakhak sya na parang si witch.

tanong ko, nagiging interesado sa usapan. Umiling siya. “No. Love is another story. Love is stronger than the Moon Goddess’ decision. May mga werewolves na hindi sumusunod sa itinakda para sa kanila kaya may nangyayaring rejection among the two and there’s a rejection ceremony kapag nangyari ‘yon para maging legal ang lahat. Besides, love is one of the numerous reasons why rejection happens.”

Napangiti naman ako ng maramdaman kong hinawakan ng aking asawa ang aking kamay. "Ang aking lola sa tuhod ay mahilig sa kulay purple. She always wears a purple dress. She is a young woman that eagers to find her love of her life. She prays every day, hoping to meet the man she loved. Then one night may napaniginipan siyang isang nakaputing lalaki at naghihintay sa kanya sa pagoda tree sa likod ng burol. Simula noon ay palagi nang pumupunta ang aking lola para maghintay sa lalaking nakaputi. Araw-araw siyang tumatambay doon hanggang sa magsapit ang papalubog na araw. Isang araw habang papauwi ang aking lola ay aksidenting nakagat ito ng isan makamandag na ahas, she shouted for help in horror,

He was playing the piano while singing the beautiful but lonely lyrics in front of me. Unti-unting bumigat ang pakiramdam ko. Bigla ring nalungkot ang puso ko sa mga alaala na ni minsan ay hindi pa rin pala nawala sa puso't isipan ko. But there's a danger in loving somebody to much, and it's bad when you know it's your heart you can't trust. There's a reason why people don't stay where they are. Baby, sometimes love just ain't enough. Hindi ko namalayang may isang butil na pala ng luha ang siyang nalaglag sa gilid ng aking mga mata.

Hindi ko kayang tingnan ang mukha niya na umiiyak dahil sa akin. “I never stopped loving you, Loisa,” bulong ko. Ang katotohanan ay tuluyang nakawala sa mga labi ko. “Bawat araw sa loob ng limang taon, mahal na mahal kita. But loving you doesn’t give me the right to take you back.” LOISA’S POV Parang tumigil ang pag-ikot ng mundo ko nang marinig ko ang mga salitang iyon. “I never stopped loving you.”

𝒘𝒂𝒔 𝒂 𝒎𝒆𝒎𝒐𝒓𝒚 𝑨𝒏𝒅 𝒆𝒗𝒆𝒓𝒚 𝒕𝒂𝒕𝒕𝒐𝒐... 𝒘𝒂𝒔 𝒂 𝒘𝒂𝒓𝒏𝒊𝒏𝒈. 𝑳𝒐𝒗𝒊𝒏𝒈 𝒂 𝒎𝒂𝒏 𝒍𝒊𝒌𝒆 𝒉𝒊𝒎, 𝒎𝒆𝒂𝒏𝒕 𝒖𝒏𝒅𝒆𝒓𝒔𝒕𝒂𝒏𝒅𝒊𝒏𝒈 𝒕𝒉𝒂𝒕 𝒉𝒆 𝒃𝒆𝒍𝒐𝒏𝒈�

“Gagana lang ‘yan hanggang sa araw na marealize mo na ang totoong love, hindi nanghihiya, hindi nanliliit, hindi nananakot, at hindi nananakit. Darating ang araw na maiintindihan mo na irerespeto ka lang niya kapag natakot siyang mawala ka, hindi dahil sa bata, sa posisyon, o sa mana… kundi dahil buo kang babae. Because you know your worth.” Tahimik si Eloise, nakatingin sa kawalan. Hindi pa siya okay, pero hindi na rin siya ganun kabasag kumpara kanina. Sa huli, mahinahon pero diretso ang tanong ni Ivy. “Gusto mo ba na balang araw, hindi na lang kontrata ang kasal na ‘to… at marinig mo sa kanya ang salitang ‘I love you’ na totoo?”