Maganda Pa Ang Daigdig 소설 & 이야기

namamanghang saad ko habang nasa bangka na kami. Iginagala ko ang paningin ko sa paligid, at napakalinaw ng tubig. Mayamaya lang ay nakita ko na ang isang maganda at malaking bahay. It looks like a mansion! Ang ganda ng pagkakagawa. Sumisigaw ang buong lugar ng labis na karangyaan. “Wow!” excited pa rin na saad ko.

"Pero mas maganda ang mga bituin sa Giant Continent. Dahil doon, nakita ko na ang mga bituin ay hindi lang nasa langit. Ang mga bituin ay nasa puso ng mga tao." Sa ilalim ng liwanag ng buwan, ang basurerong naging bilyonaryo, ang haring naging ama, ay natagpuan ang kanyang huling at pinakamahalagang tagumpay. Hindi ito sa pagkuha ng kapangyarihan, kundi sa pagtanggap ng kapayapaan. Hindi ito sa pagiging isang "diyos," kundi sa pagiging isang simpleng tao na kontento sa pag-ibig, pamilya, at sa isang mundong kanyang ipinaglaban upang maging mapayapa. Ang kanyang tunay na kayamanan ay nasa kanyang mga kamay, sa hugis ng isang pamilyang kanyang minamahal. At iyon ang pinakamagandang kuwento na

Is she that excited? "Oo! Hehe. Maganda ba?" Tanong niya at muling umikot bago malapad na ngumiti sa akin. God knows how I tried my best not to smile. She's like a doll. Adorable doll. "Yeah. You do." Sagot ko habang natutulala sa kaniya. Looking at her, keeps me from breathing. She's the most beautiful thing I've ever seen. More than those 7 Wonders of the Earth. More than the sunsets. More than the clear blue sky. She's the most beautiful thing in this world for me.

"Is this the Human Realm?" Iniisip nila siguro na isang maduming lugar ang mundo namin, which is true. Marami kasing b****a ang nakatambak dito, sa unahan naman ay makikita mo ang mga maiingay at umuusad na sasakyan. I kinda miss this feeling, miss ko nang maglakad papunta sa school araw-araw. "I'm so excoited! Dali! Na-mimiss ko na ang probinsya ng Jormun!"

Nanatiling nakatitig ang kanyang mga mata kay Rebecca na tila mamamatay tao. Ang isa ay nagpakita ng mapagmalaking ngiti mula sa podium bago magpatuloy sa pagpapaliwanag ng konsepto. “Ito ang Fourth Dimensional World na dinisenyo ko. Ito ay misteryosong, hindi pa natatagpuan na daigdig.

Pakiramdam ni Matilda nasa paraiso siya. "Ang ganda" komento n'ya pa habang umiikot para tingnan ng kabuoan ang Isla. "Kung totoo man ang langit sa mundo, isa ata itong lugar na ito sa matatawag na langit sa mundo." Dagdag pa ng dalaga. "I'm glad you like it." masayang sabi sakanya ni Gideon. "Like it? I love it!" Medyo sigaw pa ng dalaga dahil ang ganda talaga ng lugar.

Nag-aaway pa rin sina Lord Kenny at Natalie makalipas ang ilang minuto— ni hindi makatalo sa isa. Medyo nag-aalala si Lord Kenny noon. Ang Bagong Daigdig ay nagkaroon ng malaking kalamangan sa digmaang iyon, ngunit ang kanilang kalaban ay maaaring tumagal nang napakatagal. Kung ang naturang balita ay kumalat, ito ay magiging isang mapagkukunan ng libangan para sa mga tao sa buong mundo. 'Higit sa lahat, paano natin mahuhuli ang Siyam na Mainland kung hindi natin magagapi ang maliit na libu-libong sundalo ng Tribu Raksasa?'

dagdag ko. Matagal siyang hindi sumagot. Pagkatapos ay lumakad siya papunta sa bintana. “Ang mundo ko,” mababa niyang sabi, “ay hindi ginawa para sa mabubuting tao.” Tahimik akong nakinig. “Kung gusto mong mabuhay sa mundong ito,” patuloy niya, “kailangan mong maging mas mabagsik kaysa sa mga kaaway mo.”

“The transition must be complete. The world needs a god, not a mother.” “Ang mundo ay nangangailangan ng katotohanan!” ganti ni Maria. Ang kaniyang "Glow Up" na anyo ay nagsimulang mag-react. Ang kaniyang buhok ay tila naglalabas ng asul na sparks, at ang kaniyang balat ay naging kasing-tigas ng diamante. Hindi na siya ang mahinang "Hidden Gem Wife" na laging biktima. Ngayon, siya na ang nagpapasya.

Chapter 154 “Woahh! Ang ganda. I didn’t even expect this to be this beautiful,” si Solvia habang nililibot ang tingin sa buong paligid ng isla. Napapailing si Dia, pero hindi niya maiwasang mapangiti dahil totoo namang sobrang ganda ng isla, na para bang isang lihim na paraiso na natagpuan lamang nila ngayon.