Mahal In Tagalog Novels & Stories

“Kamahalan!” “Mahal na Hari!” Ang pag hahangos ng punong tagapagbantay ng hari, dahilan upang matigilan ang lahat. Kaya naman, napalingon nuon ang hari sa kanya habang tangan ang pag kainis dahil sa bigla nitong pang abala sapag diriwang ng pag tanggap "Paumanhin sa abala kamahalan, subalit nawawala po ang mahal na reyna!"

Huminto sila sa isang Mediterranean-inspired mansion sa isang exclusive village. Bumukas ang pinto sa tabi niya. Isang naka-black tux ang nagbukas ng pinto. Bahagya itong nakayukod habang ang isang kamay ay nasa tiyan nito. "Welcome home, Madame," Bati nito sa kanya. Naguguluhang tumingin siya kay Mael. "Sa San Ignacio ako uuwi!" singhal niya dito.

Sabay naming ungol dalawa. "I love you, mahal." sabay halik sa batok. Tanging ungol lamang ang kanyang sagot hanggang nakarinig ako ng mahinang hilik dito. "Sweet dreams, mahal!" saka ko dahan-dahan hinugot ang aking alaga sa kanyang lagusan saka tumayo upang maglinis ng katawan at upang malinisan ko din ito para mahimbing makatulog.

Cyrex. Napaisip siya, oo nga pala gusto niya rin malaman kaya tahimik nakinig. "Hmmmm "Langga" is the sweetest word of bisaya that means "Love" kung sa tagalog naman "Mahal" ang kahulugan, Ohh diba...kaya ikaw ang langga ko, in tagalog ikaw ang "Mahal ko," paliwanang ni Shyra. Napatango tango naman siya, indeed ang sweet nga pakingan lalo na pag si Shyra ang magsabi noon, ang lambing ng tono.

Parang recorder na nag flashback ang lahat sa kanya. "Bud, baka naman mahuli tayo ng papa mo," wika ni Caleb na kinakabahan. "Wala si Papa, nasa Manila para bumili ng bagong makina na gagamitin sa taniman," sagot ni Marco. "Eh, ang Mama mo?" Dahil sa kaba ay nakalimutan niyang hiwalay na nga pala ang mga magulang nito. Ayon sa kaibigan ay walong taon pa lamang daw ito nang maghiwalay ang mga magulang nito.

“Our dear Heavenly Father, we thank thee for this food. Feed our souls on the bread of life and help us to do our part in kind words and loving deeds. We ask in Jesus' name. Amen.” Pagkatapos ng dasal ay kumain na kami kaagad. Hindi nakaligtas sa mata ko ang madaming burger na talagang mukang masarap dahil sa malaki at maraming masasarap na palaman. Meron ding French Fries dito na alam kong mukang imported pa ang pagkakagawa dahil sa itsura. Maraming ulam na mga see food at mga gulay. Tapos Ice cream as a dessert.

Itigil? "A-anong ibig mong sabihin?" may pag-aalala kong sabi. Ayoko ng naiisip ko, ayokong itigil namin kung anong meron kami. Mahal ko siya, at naniniwala akong parehon kami ng nararamdaman.

"Hindi. Mahal ko si Samarah. Mahal na mahal ko siya." "Shh... huwag mo na siyang hanapin pa. Hindi ka niya mahal. Ikaw na ang nagsabi sa akin na may iba na siyang mahal, 'di ba? Kaya bakit mo pa pinagpipilitan ang sarili mo sa kanya?"

"Mahal? Tangina, 'wag mo nga gamitin 'yang salitang 'yan. Nilapastangan mo ang salitang 'mahal' nung pinabayaan mong ibang lalaki ang humipo sa katawan mo." “Hindi ko nga ginusto ‘yon! Calvin, hindi ko alam kung paano nangyari—” "Hindi mo alam? Hindi mo alam?! Anong klaseng babae ka na hindi alam kung paano ka natulog sa kama ng ibang lalaki?! Isang pvtang walang konsensya, ‘yun ka." At doon ako tuluyang nabasag.

“Mahal na mahal ka niya kahit isang bangungot ang sinapit niya. Kahit minsa’y hindi siya nagalit sa ‘yo. Kahit kaila’y hindi ka niya sinisi. Kahit kaila'y hindi ka niya kinamuhian. Minahal ka pa rin niya kahit sobrang hirap ng kan'yang dinanas. Mahal na mahal ka ng Mama mo, Everlyne.” Kung alam ko lang... Masakit isipin na kung alam ko lang sana ang lahat, hindi ko paulit-ulit na pinagtangkaang kitilin ang buhay ko noon. Kung alam ko lang sana kung gaano kahirap ang sinapit ni Mama noon, hindi ko siya sasagutin, sisigawan, palalayuin, itataboy, at kukutyain. Napakasakit isiping nagawa ko ang mga iyon sa babaeng walang ibang ginawa kundi ang alagaan at mahalin ako.