Mahal In Tagalog Novels & Stories

English yun eh. “Grabeh! Umeenglish. Naol.” Tawang-tawa ko pero agad napatigil ng may humintong sasakyan sa harapan namin at bumaba ang mahal na hari na akala mo isang diyos na bumaba sa langit. “Aayyy! Nandito na si Mahal na hari.” Anunsiyo ko pa. Lumayo kami sa kanila. For couple only eh. Sanaol sweet! Ako kaya kailan ko kaya maranasan ang ganyan? Haayyss!

"Makanda ka." Ano raw? "Dude, it's 'maganda'" Nagulat ako bigla dahil nakakatuwang kahit medyo may accent ang tagalog nya ay may alam pala syang tagalog word! Parang batang nanggigilalas na tiningnan ko sila. "You know that word?" "Yes. It means beautiful, right?" "Yes it is!" "We've been learning Tagalog since yesterday because we think your language is interesting."

“Kamahalan!” “Mahal na Hari!” Ang pag hahangos ng punong tagapagbantay ng hari, dahilan upang matigilan ang lahat. Kaya naman, napalingon nuon ang hari sa kanya habang tangan ang pag kainis dahil sa bigla nitong pang abala sapag diriwang ng pag tanggap "Paumanhin sa abala kamahalan, subalit nawawala po ang mahal na reyna!"

Parang recorder na nag flashback ang lahat sa kanya. "Bud, baka naman mahuli tayo ng papa mo," wika ni Caleb na kinakabahan. "Wala si Papa, nasa Manila para bumili ng bagong makina na gagamitin sa taniman," sagot ni Marco. "Eh, ang Mama mo?" Dahil sa kaba ay nakalimutan niyang hiwalay na nga pala ang mga magulang nito. Ayon sa kaibigan ay walong taon pa lamang daw ito nang maghiwalay ang mga magulang nito.

Nag aalala kong sabi. Umiling lang ito. "Maru sabihin ko nga sa akin. May mali ba sa akin? Hindi ba ako kamahal mahal?" Emosyonal na sabi nito. "No Jana. Kamahal mahal ka." Pag aalo ko rito. "Then why? Bakit hindi ako magawang mahalin ng taong mahal ko? Wala naman akong ibang ginawa kundi ang mahalin siya! Pero it ganun?! Bakit?!"

“MAHAL! ANAK KO BAKIT NIYO KAMI INIWAN?!” Iyak na sabi ni Hellen habang sumisigaw sa dagat at agad na lumapit si Atasha dito para awatin ito. “M-ma tama na po baka kayo naman ang malaglag sa dagat.” iyak din na sabi ni Atasha dahil nasa itaas sila ng isang burol at dagat ang ibaba nito.

Itigil? "A-anong ibig mong sabihin?" may pag-aalala kong sabi. Ayoko ng naiisip ko, ayokong itigil namin kung anong meron kami. Mahal ko siya, at naniniwala akong parehon kami ng nararamdaman.

"Hindi. Mahal ko si Samarah. Mahal na mahal ko siya." "Shh... huwag mo na siyang hanapin pa. Hindi ka niya mahal. Ikaw na ang nagsabi sa akin na may iba na siyang mahal, 'di ba? Kaya bakit mo pa pinagpipilitan ang sarili mo sa kanya?"

"Mahal? Tangina, 'wag mo nga gamitin 'yang salitang 'yan. Nilapastangan mo ang salitang 'mahal' nung pinabayaan mong ibang lalaki ang humipo sa katawan mo." “Hindi ko nga ginusto ‘yon! Calvin, hindi ko alam kung paano nangyari—” "Hindi mo alam? Hindi mo alam?! Anong klaseng babae ka na hindi alam kung paano ka natulog sa kama ng ibang lalaki?! Isang pvtang walang konsensya, ‘yun ka." At doon ako tuluyang nabasag.

"Bagay ba sa akin 'to, Mahal?" Napatawa ako at inagaw sa kanya ang damit. "Loko ka talaga! Kung hindi lang kita mahal, baka hindi kita isinama sa bakasyong 'to!" Humalakhak siya at hinila ako palapit sa kanya. "Alam kong excited ka rin, Mahal. Matagal na nating hindi nagagawa 'to, kaya dapat sulitin natin."