Mahal Ko O Mahal Ako 소설 & 이야기

malambing niyang tanong? "Jeho. . . Gusto mo ba talaga malaman ang totoo? Kung ano ang nararamdaman ko para sayo? Hindi mo ba nararamdaman diyan sa puso mo? Sasama ba ko sayo kung hindi ko gusto. Nagalit ba ko sayo na dito mo ko dinala? Jeho, mahal kita. Mahal pa rin kita hanggang ngayon," sabi ko kasabay ng pagtulo ng luha ko sa aking mga mata.

Rio: Mahal? Rio: Mahal, just text me right away kapag hindi ka na talaga okay. Nag-aalala na ako Mahal sa'yo. Kaya ayokong iwanan ka. Rio: "When life gives you a hundred reasons to break down and cry, show life that you have a million reasons to smile and laugh." I just saw this on the internet. Fighting mahal, lalaban tayo. Makakaya natin ito. Huwag mo ako susukuan kasi ako walang balak na sukuan ka Mahal.

I can feel my cheeks burning, and my heart is fluttering. Akala ko pa ay tapos na ‘yon. After niya akong halikan ay linapit pa niya ang mukha niya sa ‘kin para bumulong. “Enjoy our first kiss now because you will suffer later.” Pagkatapos ay lumayo na siya at nginitian ako nang peke.

I wanted to confess too but. "Mahal kita.Minahal ka ng taong sumira ng buhay mo. Minahal ka ng taong kinuha ang kalayaan mo. Minahal ka ng taong nang rape sayo. Mahal kita.... Mahal na mahal kita. Pero hindi pwede... dahil hindi sapat ang mahal kita para sa mga kasalanan na nagawa ko sayo. Sinira kita... Dinurog... At hindi ako yong taong bubuo ulit ng pagkatao mo."

PARA KAPAG KAKO NAGKAGIPITAN AY HINDI AKO GAANONG MASASAKTAN. SAB, MANIWALA KA. NAMBABAE MAN AKO YON AY DAHIL PARA HINDI AKO MASAKTAN SAKALING DUMATING YUNG ORAS NA MALAMAN MO ANG LAHAT. SAB, IKAW LANG ANG BABAENG MINAHAL KO SA BUONG BUHAY KO PERO HINDI TAYO TOTOONG KASAL AT NABAWI KA NA NI MART SA AKIN KAYA WALA NANG SILBI PA ANG MABUHAY AKO SA MUNDONG ITO. MAHAL NA MAHAL KO KAYO NI SEVE. HANGGANG SA MULI NA LANG NATIN NA PAGKIKITA. MY WIFEY KO. MAHAL NA MAHAL KITA AT HANGAD KO ANG KALIGAYAGAHAN MO. paalam mahal ko.

pakiusap ko dito kaya tumango ito sa akin "Ako na ang bahala ang mahalaga ay alagaan mo ang sarili mo at ang munting anghel na nasa sinapupunan mo" pahayag nito sa akin kaya tumango-tango ako rito "Kuya pagkalabas ko dito gusto ko po munang lumayo at umuwi kung saan ako lumaki ng hindi nalalaman nang iba" mahinang wika ko dito kaya natigilan ito

" Tanong ko. Nagbanggit siya ng halaga. At muntik na akong mahimatay. "Ha?!" "Tina." "Totoo ba yan?!" "Oo." "Isang buwan lang yun?!" "Oo." Napahawak ako sa dibdib. Parang aatakihin ako sa puso. "Ang yaman mo nga talaga." Tahimik siyang tumingin sa akin. At sa unang pagkakataon simula nang magkita kami...

You are the best thing that I have mahal ko. Ooooowwwwwwwhhhhhhhhh Kissssssssssssssssssssss.......in unison.

Isang mamahaling antigo na inaalagaang maigi. In between his hug and kiss, I feel like I'm the most precious and fragile thing ever created in this world. "Shiyuri, mahal ko, makuha niya man ang atensiyon ko, 'wag kang mag-alala dahil matagal nang nasa iyo ang puso ko. Siya man ang apple of the eye ko, ikaw naman ang kulay ng buhay ko. Wala ka nang dapat ikaselos pa, dahil mahal kita."

Ibigin ka, mali Parang mali. Parang mali Paano ba ang magmahal? Palagi bang nasasaktan? Umiiyak na lang palagi. Gusto ko nang lumisan Paano ba ang magmahal? Kailangan bang nasasaktan? Lagi na lang 'di maaari. Ngunit ayaw lumisan Kailan ba ang tamang panahon? Kailan ba magkakataong Malaya na ang puso mo at puso ko?