Mahinang Tunog นิยาย & เรื่องราว

Bumungad sa akin si ate na pilit itinutulak ang dibdib ni Galand. Nanghina ako sa nakita pero pinilit kong tumayo at akmang hahakbang na palapit nang biglang isang tunog ang nagpabingi sa akin. /\ /\ / \ /\ ___/ \_/\__/ \__/\_/ \___________________ Isang tunog na hindi gugustuhin na marinig ng kahit sino. Tila nadurog ang puso ko sa nakita.

Napahawak siya sa tiyan ng marinig ang tunog no’n. “... Hindi pa ako naghahapunan.”

Para makarating ito sa dapat puntahan ay sumasabay ito sa hangin. Mas lalo kong isinandal ang likod ko sa beach chair. Wala sa sariling ibinuka ko ang bibig ko at humikab. Ang bawat hampas ng alon sa pampang ay nagbibigay ng nakaka-antok na tunog. May mahihinang tawanan ngunit tila ba isa itong melody na sumasabay sa bawat paghampas ng alon, hindi masakit sa tainga. Pag pinagsabay ay tila hinehele ang pakiramdam. I'm feeling sleepy. Ang tunog ay nakakapagpaantok sa akin, ganito pala ang tunog ng karagatan.

Ang bango ng cedar at sariwang sabon ay humahalimuyak sa kanya, bumabalot sa kanyang pandama. “Tch.” Ang tunog ay mababa, may bahid ng bahagyang paghamak. “Kapag ang isang matino na tao ay nasaktan, hindi sila gagawa ng paraan para tumawag pa sa iba at umasang mahuhulaan ’yon.”

Rat-tat-tat-tat Dinig ko ang tunog ng mga bala na tumatama sa bakal at salamin—isang nakakangilong musika ng kamatayan. Nakita ko ang isa sa mga bodyguards na duguang bumagsak sa semento, pilit pang inaabot ang kanyang baril bago tuluyang nawalan ng buhay. Masyadong propesyunal ang mga kalaban; ito ay isang planadong execution.

At isang maikling beep ang sumunod—isang tunog na parang pinto na tuluyan nang isinara sa pagitan nila. At sa wakas, tuluyang natahimik ang linya.

Mahigpit niyang ikinuyom ang kanyang mga kamao hanggang sa marinig ang tunog ng kanyang mga buto. At sa sandaling iyon, tila may narinig siyang kakaibang tunog. Ano iyon? Napahinto si Uncle Ping. Wala naman siyang naririnig. Bukod pa roon, halos walang tao sa buong villa. Paano magkakaroon ng ganoong tunog? Biglang pumasok sa isip niya si Nina Santos. Ngunit hindi niya iyon binanggit.

* The sharp, deafening sound echoed through the high ceilings of the mall. Natigilan ang buong paligid. Bago pa man makaproseso ang utak ko kung ano ang tunog na iyon, isa pang sunod-sunod na putok ang narinig—at sa pagkakataong ito, mas malapit na sa pwesto namin. Nakita ko na lang ang pagkabasag ng salamin ng isang display window ilang metro lang ang layo sa akin. *BANG! BANG!*

Ok, this is it. At the count of three. One. Two. Three. Buong lakas kong tinulak ang nangangalawang na pinto at lumikha ito ng isang malakas na tunog. Agad na bumungad sa akin ang ‘di hamak na dilim. Nakakabulag na dilim. Nakakalulang dilim.

"Harrison!" Mahinang natawa ang lalaki, ang tunog ay mababa, mapanganib at kaakit-akit. "You started it," bulong niya. "You made me say it." Saglit silang natahimik. Ngunit ngayon... ibang klaseng tensyon na ang namamagitan sa kanila. Hindi galit. Hindi inis. Kundi isang bagay na mas mapanganib - mas malalim.