Maikling Diyalogo Halimbawa Novels & Stories

“Sige ba, kung ganoon ay bibigyan kita ng lilang bestida na may maraming maliliit na bulaklak.” Isang pag-uusap sa pagitan ng dalawang batang tinig ang patuloy na umaalingawngaw sa kanyang tainga. Ang mga tinig na ito ay pagmamay-ari ng... Maliit na batang babae at maliit na batang lalaki sa kanyang panaginip. “Ling Yiran, anong nangyayari sayo?” ‘Kanino... Kaninong boses iyon? Sino ang nagsasalita sa tainga ko?’

"Hello, mommy. Hindi naman po. Kanina pa po ako gising matagal lang po akong bumangon. Nagkatinginan sina Tharia, Dianah at Tinay. Nagulat sila sa narinig mula kay Trace. "Did you hear that, Tinay?!" mahinang bulalas na tanong ni Dianah sa kapatid. "Abay malay ko sa'yo, sabi ng Tagalog, e!" nakasimangot na sagot ni Tinay sa kapatid dahilan para sumilay ang kakaibang ngiti sa mga labi nito.

Namuo ang isang nagagalak na ngiti sa mukha ni Vahlia, “Yes, I do understand you. It feels so great to have someone to talk to. I mean, someone I can speak with another language a—” “Are you saying it isn’t convenient to speak with each other using tagalog?” “Hindi naman sa ganoon,” sagot ni Vahlia sa bata. Nagpakawala ng isang ngiti bago muling nagsalita, “Iba ang sitwasyong aking kinasasadlakan, taliwas sa iyong iniisip kung ano man iyan. Hindi ko na nga alam kung nabibilang ba ako sa mundong ito.”

Hindi ko alam kung ano ang isasagot ko o sasabihin dahil umurong ang aking dila. Makita na umiiyak ang iyong magulang ay sobrang sakit sa dibdib. Hindi ko kayang makitang nasasaktang ang aking ina. "Magsalita ka." Salita niya ulit. Pinipisil ni mama ang aking palad habang humihikbi na ito. Nang akma na akong magsalita ay bigla nalang may nagsalita mula sa aking likuran.

Mahinahong kong sagot at muli kong kinasa ang baril ko. Tinutok ko muli ang baril ko at pinagbabaril ang bawat kanto ng katawan ng tao sa papel. Narinig ko silang napa singhap ng hangin sa gulat. “Nangingilabot ako ang galing mo Hayes? Lahat tumama, walang dumaplis!” Manghang wika ni Micro na kina ngisi ko. “Mas magaling pa rin sakin ang iba, sakto lang naman ang kaalaman ko sa baril.” Sagot ko. Yun naman kasi ang totoo, konti lang ang alam ko kumpara sa ibang tao.

Napakunot noo ako at pinaharap ito sa akin. "Nagcolor lang po kami eh and then we sing some idiotic songs." Nanlaki ang mga mata ko sa sinabi nito at mahinang tinampal ang bibig nito. "Baby where did you learn that word?" Strikto kong tanong. "Is it a bad word? I just heard lang naman po sa DADDY ng classmate ko. He said na mukha po kaming idiots while singing and dancing and i agree! I saw my classmates dancing like this, like a monkey. It looks ugly!" Maarteng sabi nito. Napatampal ako ng noo dahil di ko alam kung saan nagmana ito.

Palibahasa wala na siyang maisagot sa 'kin. "I'm going to sleep, this is a nonsense conversation," saad niya at akmang tatalikod na siya nang magsalita ako. "You can't accept him as your child, but you keep calling him, son. What's with that?" saad ko na may pangaasar kaya napahinto siya at muli akong hinarap. "Shut your mouth, or I'll cut your tongue? Sumosobra na iyang bibig mo, kanina ka pa," pikon niya nang sambit ngunit nginisihan ko lang siya.

Muling wika ni Manang sa akin Mabilis na itong naglakad patungo sa pintuan ng kwarto at bago ito nakalabas, tinawag ko ang pangalan nito para makapagpasalamat. “Yaya….salamat!’ mahina kong bigkas. Natigil naman ito sa paghakbang. Nakangiti na nilingon ako nagsalita “Parang anak na ang turing ko sa iyo Senyorita. Makita lang kitang nahihirapan, mas doble ang hirap na nararamdaman ng kalooban ko.” naluluha nitong wika. Pagkatapos noon, mabilis na itong lumabas ng silid.

Hindi lang niya maintindihan kung para saan iyon pero sa kabila ng lahat ay kinikilig siya. “Soulmate tayo kasi kahit hindi tayo mag-usap nagkakaintindihan tayong dalawa. Hindi ba? Kahit sa mga titig lang nagkakaunawaan na tayo? Mayroon tayo sariling language na tayong dalawa lang ang nakakaalam kung ano at kung para saan,” paliwanag ni Erik. Lumapad ang pagkakangiti ni Mia sa sinabing iyon ng binata.

umiiyak niyang sambit pero tanging pag-iling lang ang naging sagot nito Ilang segundo din itong hindi umimik bago muling nagsalita. "Magpalakas ka para makauwi ka na ng bahay. Mabilis tangapin na mawalan ng anak basta nasa tabi lang kita palagi. Pwede naman tayo gumawa ng isa pa diba?" seryoso nitong wika sabay tayo at mabilis na naglakad palabas ng kwarto.