Maikling Diyalogo Halimbawa Novels & Stories

"Hindi ba puwedeng pag-usapan niyo na lang 'yon? Pakinggan ang isa't isa?" "Alam mo, Sining, hindi lahat ng tao nadadaan sa matinong usapan kaya minsan dapat dinadaan sa sampal." piniglas ni Salem ang pagkakahawak ni Sining sa kaniyang braso at nagpatuloy na sa paglalakad paalis sa lugar na ito. "Hoy Xowie! wait!" sigaw ni Maki habang hinahabol ang kaibigan bitbit ang mango shake niya.

Dali-dali akong lumabas ng banyo pagkatapos ko n'on. Kakalabas ko pa lang ng banyo ay naririnig ko na ang pagbubunganga ni Mama. “Ikaw talagang bata ka, bakit ba hindi mo magawang gumising ng maaga? Bakit ba hindi ka nag-aalarm?!“ panenermon ni Mama. Nakita ko namang nakabusangot ang kapatid ko habang sumusubo ng kanin. “Ma, dapat bang kasama sa pagsubo iyang sermon mo? Mas nabusog pa ata ako diyan kaysa sa kinain ko ngayon eh,“ pangangatwiran ni Miro.

Agad na dinala ni Alfred ang mga tao sa garahe matapos matanggap ang utos. Matapos ang ilang gabing pagkaagnas, lalong lumakas ang baho ng aking bangkay, na naging dahilan ng pagkabulok ng buong garahe. Lahat ay nagtakip ng kanilang ilong, at ang ilan ay sumuka pa. “Ano ba ‘yang amoy na ‘yan? Umaalingasaw. Diyos ko.” “Sinong tumae dito?”

"Wala akong masabi. Magsimula na tayo." Ang aking ina ang unang umakyat sa entablado. Namumula ang mukha sa katuwaan, binati niya ang audience. "Hello, everyone. Ako’y single mother. Ako ay may tatlong trabaho bawat araw para siguruhin na ang anak ko ay makakapagtuon sa kanyang pagaaral. Ang gusto ko lang ay para sa kanya ay magtagumpay."

“‘Yon ang una kong halik!” “Baliw ka na ba? Ano’ng mas mahalaga? Buhay mo o ang una mong halik?” “Oh, ano’ng silbi ng buhay kung ang una kong halik ay namantsahan lang nang ganoon?” ‘Di makapagsalita si Alex. Siya ay nahihirapang makipag-usap sa ganitong batang babae na may malaking dibdib, mayroong malaking puwang sa pagitan nila, eh, na mas malaki pa kaysa sa Mariana Trench.

Muling may kumilos na maliit na bagay ilang hakbang sa kinatatayuan niya! Agad siyang napalingon doon at inihanda ang sarili sa kung anumang bubulaga sa kaniya roon. Pagkatapos ay may mabilis na maliit na bagay na kasing laki ng kamao ang ibinato sa kaniya na tinamaan siya sa noo. "Aw! Shit!" marahas na mura niya habang sapo-sapo ang tinamaang noo. "Who's there?!" tawag pa niya mula sa dilim.

Galit niya akong pinagmasdan. Naiiyak ako. Ibang iba na 'tong taong 'to. "You have to say yes. Yes lang ang isagot mo sa araw na 'yon. Tumango ka lang sa tanong ng pari, lahat ng gusto mo, mapapasayo. Pero kung hindi mo magagawa ang maliit na bagay na 'yon, then, kalimutan mo nalang na magkaibigan tayo. Kilala mo 'ko, Anthara Murillo," mahaba niyang salaysay at saka ako inilapit pa sa katawan niya. Naramdaman kong hinapit niya ang leeg ko papalapit sa mukha niya. At sa ganoong posisyon, kaagad niya akong sinunggaban ng marahas na halik.

Nadama nya kung gaano nya ito napaligaya sa simpleng pagpayag lang nyang iyon. Para bang sa desisyon nya, nakasalalay ang buo nitong kaligayahan. "Are you sleepy?" ani Dylan. Umiling sya. "Kinakabahan.." anang dalaga. Napangiti si Dylan. "Kapag nagkita kayo ng buo kong pamilya, maaalis din ang kaba mo. Gentleman naman si papa at ang kuya ko. Pareho silang mabiro, pero there were times na nagiging mainitin din ang ulo nila."

Jae-young Huminga ako nang malalim bago ako magsalita. “Hello Jelay?” saad ko May ilang segundo ang katahimikan sa kabilang linya. Naririnig ko lang yung mahinang paghinga niya. Pero hinayaan ko muna baka kumukuha pa s'ya ng lakas para magsalita. “Sis,” mahina n'yang sabi.