Novel & Cerita Maikling Tula Tungkol Sa Pagmamahal

'Yung mga tingin niyang parang may gustong ikumpisal pero hindi magawa. Jusko!? Nakakaadik 'yung gano'ng tension pero tension is not love. Hindi porket kaya kang baliwin ng isang tao, siya na ang tahanan mo at siguro ngayon ko lang talaga 'yon inaamin sa sarili ko. “Mahal mo pa ba?” tanong ni Miggy. Diretso. Masakit. Napalunok ako. Hindi ko agad nasagot. Paano mo nga ba malalaman kung pagmamahal pa o nostalgia na lang? Kung siya ba talaga 'yung hinahanap mo o 'yung pakiramdam lang na dala niya?

Pagkaraan ay nagsalita siya, malamig ang tinig ngunit may halong mapanuksong init. “BOwen, alam ko nang eksakto kung gaano mo ako kamahal at pinahahalagahan,” panimula niya, saglit na tumigil upang ipabitin ang mga salita. Kumurap ang kanyang mga mata, may bahagyang kislap, habang nagpatuloy. “Kaya’t didiretsohin na kita. Ngayon, sa harap ng lahat—ng mga mahal natin, at ng paring narito upang pag-isahin tayo—ipinapangako kong ibabalik ko ang bawat pagmamahal na ipapakita mo sa akin, bawat isa, nang daang beses.” Nababalot ng gulat na katahimikan ang mga bisita, kasunod ang mga pabulong na usapan ng kalituhan at pagkagulat na kumalat sa paligid.

Sa palawan. "But...maybe Khael is afraid that you might fall for Chris. But he shouldn't be afraid. Love can defeat any good, evil, and wealth. Nabubulag ang Tao sa pagmamahal. Minsan kahit pangit ay nagugustuhan mo at minsan kahit mahirap man o mayaman it doesn't matter dahil mahal mo yung Tao. Minsan kahit masama at pangit ang ugali ay mahal mo parin. You loved that persons flaws and everything."

paliwanag niya. "Sure. Ayos lang sa 'kin. Mas maganda nga 'yong i-explore na muna natin ang buhay mag-asawa saka na ang pagiging magulang." Pinaulanan nito ng pinong halik ang kanyang balikat. Napadaing siya't napapikit dahil sa kiliti at sensasyong nararamdaman. Alam na niya kung saan hahantong ang mga galawang 'yon. Isang buong gabi na naman nilang pagsasaluhan ang init na bunga ng kanilang pagmamahalan.

Kaya kong ikwento ang ganitong eksena pero hindi ang tungkol sa trahedyang pinag daanan ko. "Sabihin na natin na pinigilan ng tadhana na gustuhin ko siya ng tuluyan." Tumahimik siya saglit bago pinatunog ang daliri niya. "Sa isang tao ka lang nag ka gusto Ela. Dahil yung naramdaman mo sa pangalawa hindi 'yon totoong pag-ibig. Siguro hindi, pero kapag nag kita kayo ulit at naramdaman mo ang kakaibang pakiramdam na nararamdaman mo lang kapag nasa malapit siya tiyak pag ibig na'yon. Walang duda Ela."

I sighed as I tried to hold back these tears. Remember when you told me that when the time comes and I figured out what love is, you’ll be the first one to know what’s my insight about it? Mukhang ang labo naman palang mahanap ang tunay na depinisyon non Ma. Nakakapagod magmahal. Ang hirap magmahal. Ang sakit manatiling magmahal. Habang tumatagal, mas naiintindihan ko ang mga bagay-bagay. Mas nakikita ko ang kasamaan ng mga tao. Mas naiintindihan ko kung bakit kailangang may umalis. Kung bakit kailangan mong umalis. Naiintindihan ko na pero ang hirap niyang tanggapin.

biglang bulalas ni Tala, sabay binaba ang ballpen in frustration. Natawa si Limuel ang cute kasi ng babae kapag nahihirapan. Ang totoo madaling matuto si Tala, hindi lang talaga ito interesado sa math. “I don’t love Math. Abstract ang Math bakit mo mamahalin 'yon? Ang minamahal dapat 'yung pwedeng magmahal pabalik sa iyo. Math cannot love me back!” “Fine! Eh ‘di like, you like Math… hindi love,” kinuha ulit ni Tala ang ballpen at nagsolve ng math problems na bigay ni Limuel.

May mga taong nasaktan. Ngunit pinili nila ang isa’t isa— Hindi dahil sa kapalit. Hindi dahil sa awa. Kundi dahil sa tunay na pagmamahal. At sa wakas, natutunan ni RaiLen— Ang pag-ibig ay hindi lamang pagyakap sa kasalukuyan. Ito ay pangakong hindi bibitaw… Kahit kailan. To be continued…

At sa tuwing titingalain nila ang batang pusa, naaalala nila ang aral ng pagkalinga at pagmamahal sa kapwa. Sa paglalakbay ni Dave at Ella mula sa kapihan kasama ang batang pusa na kanilang tinulungan, lumakas ang kanilang ugnayan at naging halimbawa sila ng kabutihang-loob at pagmamalasakit sa kapwa. Ang simpleng gawaing ito ay nagdugtong sa kanilang puso at nagpalalim ng kanilang pagkakaibigan.

Mahal na mahal nito ang kaniyang ina at hindi sila nito kayang saktan. “Hindi, malaki ang tiwala ko sa ama mo. Alam kong hindi niya ako magagawang saktan. Ni hindi nga ako nakatikim ng kahit na anong masakit na salita sa ama mo, e. Ang lokohin pa kaya ako?" Natawa silang pareho. Totoo nga naman kasing hindi kailanman nagawang saktan ng ama niya ang kaniyang ina. Kaya nag-s-set siya ng mataas na standard pagdating sa pag-ibig. Dahil alam niyang hindi siya masasaktan kung kagaya ng isang ama niya ang kaniyang mamahalin. Her father set the standard high. At iyon ang gusto niya. Walking green flag. Never nito pinag-isipang saktan ang kaniyang ina. “Ma, sana po marami pa ang lalaking gano’n, ‘no?