Romans & histoires Maikling Tula Tungkol Sa Lipunan

Ito ang kauna-unahang beses niyang makadalo sa ganitong klase ng piging. Ang mga upuan sa lugar ay naaayon sa katayuan sa lipunan—ang nasa unang palapag ay mga pamilyang hindi ganoon kataas, habang ang mga nasa ikalawang palapag ay may mga pribadong silid para sa mga taong tunay na kilala at iginagalang. Habang paakyat ng hagdan, may isang hindi inaasahang pangyayari.

Chapter 16 Habang tahimik kaming kumakain, biglang pumasok sa isip ko ang aking lolo at lola. Ang pamilya nila Mama ay hindi pangkaraniwang tao sa lipunan. Sila ay kabilang sa isang makapangyarihang angkan na may kayamanan at impluwensya, ngunit mas pinili ni Mama ang mamuhay nang simple kaysa maging bahagi ng marangyang pamumuhay na iniaalok sa kanya noon.

Salot sa lipunan. Pero kung tutuusin, hindi lahat nang mga pulubi o palaboy na katulad ko ay masama. Dahil kahit gano pa kami kadungis sa mga paningin ninyo, may mga kabutihan rin naman kaming itinatago. Alam kong nakikita niyo rin iyon, kahit gano namin kailangan ng pera, hindi namin nagagawang magnakaw o mandukot, pero iyon ang alam ninyong lahat tungkol sa'min.

Tuloy ay lalo niyang naramdaman kung gaano siya kaliit sa lipunan nang mga sandaling iyon. Hindi rin maiwasang mag-ngitngit ni Malaya nang makita kung gaano karangya at ka-luho ang mga panauhin na naroon sa pagtitipon dahil sa ayos at pananamit ng mga ito. Samantalang may mga tao ang nasa lansangan at nakikipaglaban sa lupit ng mundo upang mabuhay.

Ngali-ngali na niyang suntukin ang mukha ng kaharap. Kaya walang asenso ang bansang ito dahil sa mga ganitong klase ng tao. Imbes na tulungan at turuan ang mga taong kagaya niya ay minamata pa. Paano uunlad ang isang komunidad kung may mga sakim? Paano aangat ang lahat kung hindi magtutulungan paitaas?

O miski ang kalahating milyong pilak na paunang bayad man lang ay isang malaking biro para maipon ng isang hamak na aliping tulad ko. Aliping pinakamababa sa antas ng lipunan sa bansang ito. Na kumikita lamang ng kakarampot sa bawat trabahong pinapasukan ko. At isa sa antas ng lipunang tila wala ng puwang sa mundong pinapatakbo na lamang ng salapi at mga taong ganid dito. Pero hindi ako papayag, hindi ko hahayaang mawala na lang ng ganito ang Lola ko. Ayoko.

Isang lalaki na mas makikita ang kaibahan ng kanyang uniporme sa mga lalaking basagulerong ginulo ang bahay namin. “Tss. Kailan pa kayo natutong manakit ng mga babae?” At yung basagulero parang isang tutang napayuko at nanahimik na lamang. May mga kasama pang mga tauhan ang lalaki, ngunit ang mga hitsura nila parang mga attorney. Ngunit ang nakikita ko ngayon, para silang mga mafia na nakikita ko sa mga pelikula. So? Heto ang tinatawag nilang mga mangugulo ng lipunan, ang mga Mafia.

Sa lalim at madamdaming pagtula ni Macario habang nakatitig sa mukha niya, pakiramdam niya tuloy ay sumanib sa kaniya si Maria Clara at dama niya ang binigkas nitong tula. My gosh! Kahit nababaduyan siya sa mga linya ng binata, hindi niya maitatangging bahagya siyang kinilig. Bigla niyang naisip ang mga nabasang tula na isinulat ng pambansang bayani. Natigilan si Jia, may posibilidad kayang makaharap niya ng personal ang paboritong makata at nobelista na itinuring na pambansang bayani sa kaniyang panahon? Ngunit tila imposible ang iniisip niya dahil ayon sa bulung-bulongan ng mga katipunero ay nakatakda na itong dakpin dahil sa pagtatag ng La Liga Filipina.

Malaya na ako sa ano mang gustuhin ko. Ang kailangan ko na lang pag-aralan ngayon ay pag-aralang mamuhay ng simple tulad ng mga pangkaraniwang tao. Kabisahin ang uri ng pamumuhay dito sa Pilipinas. Ang lahat ng kagamitang nakikita ko ay malayong malayo sa mga nakagisnan ko. Ang tirahan, kagamitan at uri ng kanilang hanap buhay. Lahat ng iyon ay naiiba.

ANG LUGAR ay puno ng mga taong pasaway sa lipunan. Mga taong lumabag sa batas. Mga taong biktima ng mapoot na katotohanan ng mundo. Mga taong inosente pero dahil sa kahirapan ay naghirap sa loob at pinagbayaran ang kasalanang hindi ginawa. Mga taong nawalan ng pag-asang makalabas. Mga taong ayaw nang lumabas dahil wala ng babalikang pamilya.