Marley And Me Novels & Stories

Hi, Readers! 💖 Let’s wrap things up! Maraming-maraming salamat po sa lahat ng sumuporta at sumubaybay sa kuwentong “Marry Me Instead.” Naiiyak ako, huhu. 🥹 Grabe, ilang buwan ko rin itong isinulat. Maraming puyat, pagod, at stress ang pinagdaanan ko—hanggang sa nagkasakit pa ako. Haha!

Humiga na ako sa kama at tumingala nalang ulit sa kisame, binalot ko na rin ng comforter ang katawan ko. Ano kayang nasa isip ni Theo nung binanggit ni Magdalen ang gagawin niya sa akin? Kung sakali bang hindi niya ako kilala ay gagawin niya yun? Paano kung hindi ako ang nabunot ni Magdalen? Gagawin niya kaya yun? "Ay ano ba yan, Cadence!" Kinuha ko na lang shoulder bag ko na katabi ng maliit na lamesa sa kama ko. Hinalukay ko dun ang cellphone ko. Nagulat ako dahil may isang text doon.

Dire-diretso siya sa maliit na gate, binuksan iyon, at pahampas na inisara bago nagmartsa patungo sa tindahan ni Aling Marites sa tawid ng kalsada. Bibili siya ng beer. Magpapakalasing na lang siya sa gabing iyon para sandaling makalimutang may nanay siyang walang ibang pinahahalagahan kung hindi pera at sugal. "Nakasimangot ka na naman," nakangising bati ni Aling Marites nang marating niya ang munting tindahan nito. May yosi sa bibig nito na hindi nakasindi, ang ulo ay napuno ng curlers. Nakaupo ito sa loob at nagbabasa ng magazine habang binabantayan ang tindahan.

bulong ko sa hangin na nakatingin sa pinto, naka-upo parin ako sa sahig na hindi nangahas na tumayo. Muli nakakabinging katahimikan na naman ang namayani sa loob, na tila ba nakakamatay. Now, the introverted Mari is nowhere to be found. Who appeared now, is Mari who is madly longing for Ernist. Mari who's falling in love with Ernest Hemingway. Wala sa oras na pinagsakob ko ang tuhod ko saka ko hinimlay ang noo doon. Pinakiramdaman ko ang puso ko.

"Oo. Mabuti pa kung sa retreat house kami dinala kaso hindi e. Intern-hell-ship ang napuntahan namin." "Nakakalungkot naman 'yan. Not recommndable pala ang Company na ‘yon.” Malungkot na tumango sa akin si Merideth bago nagsalita. “Ire-reklamo ko ang Company na iyon sa DOLE para naman makatulong ako sa mga winawalanghiya ng bruhang iyon.”

Lumapit ako sa railing at huminga nang malalim, pilit tinatanggal ang bumibigat na pakiramdam. Pero hindi ko inaasahan na may lalapit sa akin. "A beautiful woman shouldn't be alone in a place like this." Napalingon ako. Isang matangkad na lalaki, nakasuot ng itim na polo at slacks, may mapanuksong ngiti sa labi. Hindi ko siya agad nakilala, pero halata sa postura niya na isa rin siyang mayaman. "I'm Ralph Treq Urdomun," pakilala niya bago inilahad ang kamay. "Kaibigan ni Henri."

Mas yelo pa kay Rowan. “Sandali…” gusto ko sana siyang i-greet dahil sa pagpunta. Kaya lang dire-diretso lang ang lakad niya palabas na tila paalis na o ano man. Nagkibit-balikat na lang ako. Ganyan na ba kapag mayaman ngayon? Ang cold dapat? Sino naman kaya nun? Brown ang mata, tapos parang may lahi dahil sa feature niya. Half-americano siguro.

Ngumiti si Sarah sa tinuran niya subalit saglit ding sumimangot. “Alam mo, Alex, may complex ako noong bata pa ako,” kwento nito. “Si Mama masaya siyang nakikita akong nakabestida nang bata pa ako pero namatay siya ng maaga. Anim na taong gulang lang ako nang pumunaw siya. Kamamatay pa lang ni Mama nang makilala ko ang magkambal na St. Claire. Gustung-gusto nila ako. Katulad ni Mama, natutuwa silang makita akong nakasuot ng bestida na parang manika.

pahinga saglit babalik po ako mamaya pag maghahanda na para sa tanghalian ng amo natin".wika ko kay nanay Manda at pagkatapos ay naglakad na ako papunta sa maid quarters na nasa likod lang naman ng kusina. Kung mapapansin ay paiba iba kami ng nakatokang gawain sa araw araw, yun kase ang gusto ni Maam Amelia Zanders ang Mama nila sir Drei. Gusto niya kase ay lahat ng katulong nila sa bahay masanay sa lahat ng gawain para kung halimbawa may magkasakit man sa amin ay may papalit agad. Kung tutuusin ay hindi naman mahirap ang trabaho namin dito sa mansion dahil na rin sa mababait ang mga amo namin syempre pag sinabi kong mabait hindi kasali dun ang dragon ng pamilya nila na si sir Drei. Hindi ko

Nakaramdam siya ng takot pero isinantabi niya nalang iyon at tinulungan ng maligo si Maria. Kinabukasan pagkababa ni Maria galing sa taas napansin na niya ang malaking mga maleta na nasa bukana ng main door nila. Nasa harapan kasi ng enggrandeng hagdanan nila ang main door ng bahay. "Kanino po itong mga maleta, ate Melinda?" Wala sa loob na tanong ni Maria sa katiwala nila sa bahay. "Sa mama mo po Senyorita." Magalang na sagot nito sa kanya, mas matanda si Melinda kaysa kay Terry.