Meaningful Sea Quotes Novels & Stories

'Di naman sasapat na maniniwala ka lang sa itinakda sa'yo. While I sat here listening to the sea waves, I wanted to feel the freedom. It keeps me alive even though some thoughts try to knock me down and push me back to where I started. When I was young I always end up to go with waves. Sa tuwing naglalaro at hindi pinaplano ang pag-ligo nariyan na ang alon hinihila ang paa ko patungo sa karagatan. These waves roll upon the sea like a massive. Ang lakas-lakas niya kaya hindi ako makapalag.

He could nicely tell me to stop talking kaysa naman sigawan ako na parang sinasabi na wala akong kwentang kausap. At dahil mainit ang dagat na kumukontra sa lamig ng hangin na dumadampi sa hubad kong balat ay tuluyan ko nang inilubog ang sarili ko roon. That sea water is truly helping me to stop thinking of my drama. Napunta na sa tubig-dagat ang isip ko at tuluyan na akong lumangoy hanggang mag-floating nang mapagod ako.

Agad naman itong kumuha ng mga larawan doon. Masaya kong pinagmasdan ang karagatan. Malinaw na malinaw ang tubig at may mga iilan na dolphin ang sumasabay sa aming yate. Maya-maya pa'y naramdaman kong may yumakap mula sa aking likuran.

CASSY MORNING came and we did not waste any time. We flew towards the yellow sea. It took us few more hours before we finally caught a glimpse of the vast water body. The water is sparkling with the light from the sun, making it look like a sea of gold. But as you stare longer, you'll notice the strong current underneath the magnificent sea-a danger lying behind the beauty. "Now, what shall we do?" tanong ni Raven sa akin pero hindi ko siya pinansin. "Hey, are you ignoring me?"

Sana’y lumuhod siya at baka maawa si Selene pagbigyan siya. Humarap siya sa dagat habang hawak pa rin ang singsing at doon siya muling napahagulgol. “Selene… you love the ocean so much,” mahinang bulong niya habang nanginginig ang boses. “Palagi mong sinasabi, it calms you, it gives you peace. Pero bakit… bakit sa tuwing titingnan ko ‘to, pakiramdam ko pinapatay ako nito? Pinupunit ng dagat na ‘to ang puso ko kasi posibleng… kinuha ka niya sa akin.”

Malalakas ang pagtama roon ng alon kaya naman kitang-kita mula sa puwesto namin ang lakas ng alon ng dagat. “Tingnan mo, nakakatakot ang alon ng dagat pero hindi mo maiisip na may namatay na dahil sa kanila… nakakatakot ang buhay,” mahinang sambit ko at nagbaba ng tingin. “Oh? Bakit naging sentimental ka na diyan? Nagdadrama ka lang dahil hindi ka inihatid ng mag-ama mo, ‘no? Sus! Pabebe ka, girl?”

Ang hangin ay malakas at malinis, at ang araw ay sumasikat nang malakas. “Ang ganda ng dagat, ‘no?” sabi ni Liza, umiinom ng tubig. “Minsan, kapag pagod na ako sa trabaho, pumupunta ako rito para huminga ng sariwang hangin. Nakakapagpahinga ng isip.” “Oo nga,” sabi ni Yana, tiningnan ang dagat. “Parang lahat ng problema mo ay nawawala kapag nakatingin ka sa dagat.”

Ang simoy ng dagat, ang halimuyak ng asin sa hangin, at ang mahinang hampas ng alon sa pampang lahat ay tila sumabay sa tibok ng kanilang mga puso. Tahimik si Veronica, nakatitig sa kanya, habang dahan-dahan siyang napapangiti. “You’re getting good at this,” bulong niya. Tahimik ang paligid, tanging ang mahinang hampas ng alon sa pampang ng Maldives ang maririnig. Si Jarred ay nakatayo malapit sa veranda, nakasandal sa railings habang pinagmamasdan ang bughaw na dagat na tila walang katapusan. Ang mga salita niya ay mabigat, malamig, at parang nagmarka sa pagitan nilang dalawa ng isang malinaw na linya.

“Poseidon is caught between two lives. What he built with you… and what he left behind with us. And believe me, Ceilavie, the past doesn’t let go so easily.” Tumayo siya, kinuha ang handbag niya, at lumapit sa akin. Hinarap niya ako, saka dahan-dahang ibinulong ang huling salita niya. “When the sea calls… he answers.” Lumayo siya, bago pa ko makapagsalita may dumadagungdong na boses mula sa labas. "Caitlin Castro!"

Subalit iyon ang akala nila. --- BANDANG alas-diyes ng umaga... Napansin ng ilang mangingisda ang kakaibang kilos ng dagat. Tahimik. Masyadong tahimik. Halos walang alon. Nakatitig ang matandang si Mang Berto sa malawak na karagatan. "Hindi maganda 'yan..." Napalingon ang isa pa niyang kasamahan. "Bakit?" "Hindi normal ang dagat—”"