Novel & Cerita Mga Pagbabago Sa Aking Sarili

Gusto ko na lang maglaho na parang bula. What Keith said pierced my heart deeply. I started to doubt my potential. Hindi ko ba kayang magbago? Sarili kong pamilya hindi sila naniniwala na hindi ko kaya dahil ganoon pa rin ba ang nakikita nila sa akin? Kahit anong pilit mo sa sarili mo na magbago, gagawin mo pa rin ang nakasanayan mo. Change doesn't happen in a day, it takes time, it takes more than a year to fully prove to people that you've already move on. I lost in my train of thoughts when someone knocked on my door. Nakita kong sumilip si Ate Gladys sa akin.

Saad nito sa akin sa mataas na boses. Gusto ko pa sanang magsalita, ipaglaban ang sarili ko pero tama na iyon. Kahit anong pilit niya sa akin. Hindi na talaga. "Sinasabi ko sayo, magdasal ka! Magdasal ka pa lalo! Kailangan mo iyon at humingi ng tawad ang lahat ng mga kasalanan mo!" A lot of the time, change is uncomfortable in the everyday moments. It means you dress a little differently because you’re wearing what you want to wear, not what other people think looks good.

o maaaring magbago ng pakikitungo sa atin? Buong araw, pinipilit kong ayusin ang sarili ko. Nagpapanggap ako sa lahat na ayos lang ako kahit halata namang hindi. Nang magtatakipsilim na, napagpasyahan kong mapag-isa. Kinuha ko ang kabayo at pinatakbo ito hanggang sa batis. Iyon na kasi ang pinakamalapit na lugar na p'wede kong puntahan. Masyadong malayo ang burol, baka makita lang ako doon ni Lino. Masyadong delekado iyong malaparaisong hardin. Baka may mangyari sa ‘king masama lalo pa't babae ako.

Hindi dahil gusto kong burahin ang katotohanan, kundi dahil hindi ko na kayang titigan ang sarili kong kahihiyan. Naiinis ako sa sarili ko. Sa lahat ng kabobohan ko. Mula pagkabata, hinayaan kong lamunin ako ng ideya na kailangan kong baguhin ang sarili ko para mapalapit sa kanya. Pinili kong maging taong hindi ako, at sa proseso, nawala ako sa sarili.

Hindi ko alam kung bakit, pero ramdam kong may nagbago. At ang pagbabagong iyon… unti-unti pa lang magpapakita ng tunay nitong anyo. Agad akong nagtungo sa banyo para maligo, umaasang maginhawaan ang aking sarili. Pagkasara ko ng pinto, sandaling tumigil ako, huminga nang malalim, at ipinikit ang mga mata—parang hinahabol ang katahimikan na bigla kong nawala.

Paulit-ulit pa rin akong nakakaramdam ng sakit kahit na marami nang panahon ang nagdaan at lumipas. Kaya't dapat lang siguro na ayusin ko na itong gusot sa aking buhay. Kalimutan na ang dapat kalimutan at bagohin na ang dapat bagohin sa aking sarili. Ilang saglit pa ay naghilamos ako ng aking mukha at pagkatapos ay inayos ko ang aking buhok. Ngumiti ako sa salamin na parang bang simbolo na ako'y magmo-move forward na nga at baguhin itong sarili ko.

Kailan nagbago iyon? Hinagod ko ang buhok ko habang sinusubukang alalahanin. Hindi ito madali para sa akin — isang nakakagambalang malabo. Ginagawa iyon sa akin ng trabaho. Ginagawa akong isang tagamasid sa lahat ng nangyayari sa personal kong buhay — isang walang pakialam na tagamasid pa nga. Isang araw, tumingala ako at nalaman kong ang mga suso ni Lia ay lumaki nang tatlong beses na kasinglaki ng isang katamtamang laki ng baseball, at ngayon ay mayroon na siyang nakakatakam na puwet na nagpaangat ng ulo ng aking ari, na parang asong umiikot. Umikot ang ulo ko sa mabilis na pagbabago, na ikinagagalak niyang ipakita sa aking kusina, na nakakasira sa aking kalusugang pangkaisipan.

Dahil, hindi ako papaya na madungisan ng isang masamang babae ang pinaghirapan ng Daddy ko. Inaantok pa ako, kaso lang, kailangan ko nang bumangon ngayon. Dahil umaga na. Pinilit ko pa rin ang sarili ko na tumay ng tuwid. Nang tuluyan na akong nakabangon. Humarap ako sa malaking salamin. Pinagmasdan ko ang aking sarili. Hayts, ang panget mo naman. Okay, oras na para ibalik ang tunay mong anyo, maliwanag huh, self? Kalaunan, napaligon ak sa ibabaw ng mesa dito sa harap ng salamin ko. Hmm, naririto pa rin ang mga make-ups ko. Nakakatuwa naman, magagamit ko na naman kayo. Ngunit, bakit tila parang may nagbago? Isa-isa ko itong tiningnan. Wahh! Kainis naman, nagbago nan ga ang lahat. Mga bago na

na madalas pinagtatawanan, kundi isang babae na may sariling lakas at kakayahan. Sumunod niyang binanggit sa cashier, “Sana po ang mga ito magdala ng magandang pagbabago sa akin,” na may konting ngiti sa labi. Hindi niya naisip na baka may katuturan din ang simpleng pagbili ng mga damit na magsimula ng isang bagong kabanata sa buhay niya. At sa mga sandaling iyon, hindi lamang ang kanyang panlabas na anyo ang nagbago, kundi pati ang kanyang pagtingin sa sarili.

Pero mabuti na lamang at may maidadahilan ako kung bakit tila nagbago ako sa kanyang paningin. "Tama po kayo, Mama. Dahil ito sa aksidente kaya bigla akong nagbago. Nakabuti yata ang pagkaka-aksidente ko para ako magbago. At tiyak sa mga susunod na araw ay marami pang mga pagbabago ang magaganap sa aking buhay. Nagkaroon ako ng pangalawang at panibagong buhay kung kaya dapat lamang na magbago na rin ako, Mama," paliwanag ko sa kanya. Para kahit anong makita niyang pagbabago sa akin ay hindi na siya magtataka ng labis dahil ako na mismo ang nagsabi sa kanya na babaguhin ko ang aking sarili. "O siya, sige. Aalis na ako. Kung may kailangan ka ay tawagan mo lamang ako," nakangiting sabi niya sa