Mind Reading Novels & Stories

she said that made me jump in shock. "H-how did you know what I'm thinking?" I asked, still shocked. Is she a mind reader? Narinig ko ang mahina at mahinhin na tawa niya na tila ba isang musika sa aking tainga. "I can hear your thoughts, Zemira, because we are one. And thank you for complimenting me," she said. "Who are you? And what do you mean by we are one?" hindi ko napigilang maitanaong. Hindi niya ako sinagot kanina noong tinanong ko siya.

Naningkit ang mata nya sa lalaki. "Che! Baka kasi iba ang iniisip mo noh, syaka kilala kita baka yun talaga ang pumapasok sa kukute mo at kung hindi naman. Dun lang din iyon papunta. Don't even deny it, that's how your mind work. Tsk." Natawa nalang silang dalawa dahil parehong malikot ang kanilang utak sa pag iisip ng kung ano anong mga bagay mas lalo na sa bagay na may kinalaman sa– kama.

talagang nangyayari. Ang di-nakikitang puwersa na hindi gumagalaw sa akin kanina ay nasa aking isipan. Senyales lang iyon na ang aking katawan Galing sa utak ko. Walang panlabas na puwersa na nagbububuklod sa akin. Nangangahulugan ito na ang isang tao ay gumagamit ng isang Mataas na halaga ng enerhiya sa pag-iisip upang i-hack ang aking utak at kontrolin ang aking mga saloobin. Mabuti na lang at may makatarungan akong Mataas na halaga ng mental na enerhiya sa aking sarili. Bukod pa riyan, nakatulong ang kalmadong incantation sa aking isipan mula sa ang kontrol nito medyo mabilis.

Her imagination is beyond someone else's expectations. 'Wahh bat ang gwapo mo krass? Wahh pa-kiss nga! basa ko sa nasa isip nya. Natatawa ako sa cuteness nya, she's different, one of a kind. Nang makita kong medyo namula sya at napatakip pa ng bibig when she got to realize what she had been thinking, dun ako mas lalong naaliw. 'Oh baby you must have forgot that vampires could read your mind through telepathy'

I am physically present but I am mentally absent. "Siguro nga sobrang pagod na pagod ka dahil sa exam mo. Wait for me here, babalik ako," aniya at bigla siyang tumakbo palabas. I heaved a deep breath and closed my eyes. After hearing those words from Rain and remembering Aziel's face, mas lalo akong nakaramdam ng pagod. Hindi lang pagod sa pisikal na katawan, sa utak, kung hindi rin sa emosyonal. Sumandal ako sa upuan habang nakapikit pa rin ang mga mata, at kahit sa pagpikit ko'y nakikita ko pa rin ang mukha niya. I opened my eyes and a realization hits me.

Umayos ng upo si Hanna at tiningnan ako at ganon din ako sakanya. “I have the ability to read people’s minds.” She explained. Natahimik ako at namangha. Hindi ko akalain na may makikilala akong special na tao rin katulad ko. “And you, you have the ability to foresee how people going to die.” I nodded. “Why are you saying this? What do you need from me?”

Napayuko na lang siya at tuluyan humagulhol. Only one belief lingered in Judas' mind at that exact moment. Ang iganti si Monalisa sa isang lunatic na katulad ni Theodora. A/N Credit ko po pala ang tungkol sa “Munchausen Syndrome” sa my.clevelandclinic.org para madagdag kaalaman sa inyong mambabasa. For further details sa karamdaman ni Ali, maghanap pa kayo sa g****e. Thank you po pala sa mga readers ko na pa

Meet up! Madilim ang paligid at puno nang puno ang bawat madaanann ko. Tingin sa kanan at sa kaliwa, lingon sa likod at muling harap. Hindi ko masabi na panaginip lang 'to dahil alam ko ang nangyayari. Buhay na buhay ang concious mind ko. Naglakad ako patungo sa lugar na may ilaw, sinundan ko ang mga batong nakahilera sa daan na animo'y pattern na nakalinya ro'n.

inis niyang aniya, at sinamaan niya siya ng tingin. "Just tell me what it is, Aida. I am not a mind reader. I can't read what was in your mind." "Really? Well, then, go back to your AK house. Maybe it will help you recall your memory, douchebag," iritadong replied ni Aida, at padabog na sinara niya ang pinto sa mukha nito. "Wait, Aida!" sigaw niya as he didn't get a chance to talk to her properly.

Ang mga mata nito ay nakatutok sa tv screen. Pero gaya ng isang kasabihan, naging manhid ang isang tao kapag kagagaling lang niya sa pag - iyak. At iyon ang nararamdaman ni Raine. Imbes na hindi na niya titignan ang sarili sa tv ay pinapanood niya pa rin ito. Kasabay ng panonood ay bumalik din ang kanyang isip sa nangyari kahapon. Na para bang nanonood siya ng isang pabalik - balik na pelikula. Sariwang - sariwa pa sa kanya ang mga masasakit na katagang binatawan ng mag - ina.