Novel & Cerita Mitolohiya Ng Roma

Halatang ako ang pinariringgan eh. Wow huh? Ang sakit naman n’on! Porque mahirap? Porque hindi maganda? Bakit? Bagay ba sila ni Rome? Mahal ba ni Rome si Claudia? Bigla akong nakita ni Rome. Nag-iwas ako ng tingin at nagfocus sa ginagawa ko. Napahiya ako dahil doon sa sinabi ng mama niya. Pero may point naman siya. Aanhin ni Rome ang isang katulad kong hampas lupa na naglalaway sa pera?

- Rom "And she's really is." -Rigel "She's like miya of mobile lagends. She can hit you and let you die in a mile away, but also, she can handle na huwag kang patamaan ng arrow niya," dagdag pa nito. Napapito si Rom, si Apollo naman ay natawa. Siya ay hindi mapigilang humanga sa sinasabi nitong pinsan.

Kita ko ang pagkahawig ni Rome sa kanyang ama—mula sa makapal at maayos na gupit ng buhok hanggang sa matalim na tingin na parang laging may sinusuri. Ang ama ni Rome ay nakasuot ng isang pinong itim na suit, ang postura niya’y nagpapakita ng disiplina at kapangyarihan. May isang bahagyang ngiti sa kanyang labi, ngunit hindi iyon nakabawas sa bigat ng kanyang presensya. “Mom, Dad,” sabi ni Rome, ang boses niya’y puno ng kumpiyansa at respeto, “this is my wife, Katharina.”

Hindi niya maipaliwanag kung bakit, pero sa simpleng tagpong iyon, may kaunting gaan siyang naramdaman sa dibdib. Ngumiti si Romulo—isang bihirang ngiti na hindi gawa-gawa, kundi likas at totoo. Sa gitna ng paghahanap, ng pagkabahala at ng galit na kinikimkim niya, ang inosenteng halakhak ng bata ay tila pahapyaw na sinag ng liwanag.

[Ang Banal na Paghuhukom] Ang Basilica of San Clemente ay hindi lamang isang simbahan; ito ay isang dambuhalang timeline ng kasaysayan ng Roma na nakabaon sa ilalim ng lupa. Ang kasalukuyang istruktura ay nakatayo sa ibabaw ng isang ika-apat na siglong basilica, na nakatayo naman sa ibabaw ng isang paganong templo ni Mithras. Para kay Ryella, ang lugar na ito ay ang perpektong simbolo ng pamilya Valente—mga patong-patong na kasinungalingan, madidilim na lihim, at mga altar na itinayo sa ibabaw ng dugo.

utos nito at itinulak si Nero sa harapan ko para lumuhod. Napatingin ako kay Mama nang sa akin niya itutok ang selpon niya. Kanina pa siya nagvi-video. "Ramona..." ngumiti sa akin si Nero habang nakaluhod sa harapan ko. "I forgot my speech. I kept on memorizing it for days. All I remember is that I want to marry you. Will you marry...me?" tanong nito sa akin habang namumungay ang mga mata dahil sa kalasingan.

Memorya na kay sarap balikan mula sa nakaraan. Sa gitna ng mga pamilyar na mukha, isa ang umiilaw nang malinaw sa kanyang alaala. Ang kanyang pinakamahusay na kaibigan, si Lolita ang mother ni Roman , na may nakakahawa mga tawa at walang hanggang lakas, ay naging kanyang kasabwat sa kanyang mga kalokohan noon, partners in crime ba kumbaga..

Hindi nagsalita si Roman, sa halip ay nakatuon lang siya sa pagmamaneho habang minamanmanan ang paligid. Kilala niya si Mavria, bagaman babae ito ngunit may taglay itong talino pagdating sa madugong labanan. "Tell them to separate their ways and surround Mavria's entire place. Make sure to kill everyone they encounter," utos ni Roman kay Ymilio na agad namang ginawa. "Oo. Oo. Teka—anak ng teteng naman 'tong—ang bilis mo namang magpaandar, Roman," reklamo ni Ymilio ngunit hindi siya pinansin ng kaibigan.

“Haha! Siyempre, ako. Huwag kang magalala dahil magdaraos tayo ng isang engrandeng kasalan sa sandaling dumating ako sa tamang edad para pakasalan ka ng buong karangalan.” Naging seryoso naman ang mukha ni Romeo habang nagsasalita. Namula ang mukha ni Circe sa kaniyang narinig bago siya sumabog sa katatawa. “Grabe, grabe ka naman. Matanda na ako sa sandaling dumating ka sa tamang edad.” Dito na nilabas ni Romeo ang kaniyang dibdib. “Hindi kita niloloko! Seryoso ako rito. At isa ka rin namang diyosa, Senior kaya hinding hindi ka tatanda.”

“Buhay ka pa pero tandaan mo, sinusunog na sa impyerno iyang lintek mong kaluluwa!” Pilit na pinipigilan ni Tita Fely ang asawa at ganoon din naman ako kay Roma. I did not really like Tito Ramon's words. Hindi naman siya Diyos para magbitaw ng mga ganoong salita at maging hukom sa magiging kapalaran ni Roma. All he knew were the things he considered odd and sinful, but he never really get to see all the good deeds Roma had rendered for others and for the earth. It was because he never tried to nor even listen.