Momma Quotes Novels & Stories

Nagsalita si Mommy habang nagliligpit siya ng mga pinagkainan namin sa table. "How do you feel after watching the movie? Ganun parin ba ang natutunan mo sa kwento?" Ang binabanggit ni Mommy ay ang mga sinasabi kong natutunan ko dati nung bata ako habang pinapanuod ko ito. Sa totoo lang naiba ang natutunan ko ngayon. "Self-love and face your everyday with gratitude." Ngumiti si Mommy sa aking sagot at dinala na niya ang malaking box ng pizza sa kitchen.

Sabi ni Mommy may sira daw ‘yun sa utak. “A woman who leaves her son behind, you want me to be that womans’ husband?” Malamig na tanong niya sa’kin. “No! Hindi ganoon si Mommy. Naging.. naging bad lang ako sandali. Sabi niya hintayin ko raw siya pagkatapos kong mag-pee tapos hindi ko siya hinintay. It was my fault I didn’t listen to her. But my Mommy is a good person Dad! Believe me!” Pagdedepensa ko. My Mommy is a loving mommy. She is not a bad person. Ayaw kong magbigay ng bad impression about kay Mommy kay Dad!

Ito ang tanong na paulit-ulit niyang iniiwasang isipin kung paano sasagutin. Humarap si Jesza kay Eli, pinilit niyang huwag manginig ang kanyang boses. “Eli… hindi ba sapat si Mommy? Kaya naman ni Mommy na ibigay sa iyo ang lahat, 'di ba? Ginagawa ko naman ang lahat para maging masaya ka.” Mabilis na umiling si Eli at hinawakan ang kamay ng kanyang ina. “Hindi po sa ganoon, Mommy. Super mommy ka po. Kaya mo pong gawin ang lahat. Pero…”

Bigla akong naakit, namangha sa kanyang kagandahan. Si Mama ang pinakamagandang tao na nakita ko sa buong buhay ko. “Ang ganda nito, anak.” Sabi niya nang malumanay. “Dapat palagi mong ingatan ito at huwag na huwag mo itong iwawala, anuman ang mangyari, naiintindihan mo?” Masigasig akong tumango at tinaas pa ang kamay ko. “Pangako, Mama.”

Sana ayos lang… Nilingon ko iyon at nakita ang itim na screen. I really hoped it was still working. Kung nabasag man ang screen, mag-iipon na lang ako para maipaayos ‘yon. Pero sana talaga gumagana pa! “Kapag pinagbabawalan ka, doon ka lagi gumugusto! Why? Do you think you can raise yourself all by yourself? Ha? Tell me, Juliana! Kasi kung gano’n naman pala, lumayas ka na sa puder ko! I don’t want to raise a kid who doesn’t know how to listen to me! You ungrateful brat!” wala pa ring tigil ang pagbuga ni Mommy sa kanyang galit.

Hindi niya ipinakita ang kahinaan, kundi ang lakas ng loob na ipinakita sa kanila ng mga kwento ng bawat isa. "Ang buhay ay puno ng pagsubok, ngunit kapag tayo ay nagsasama-sama, mas magiging madali ang lahat," wika ni Liza sa kanila. "Huwag kayong mawalan ng pag-asa. Laging tandaan na sa bawat dilim, may liwanag na sisikat." Napansin niya ang mga mata ng mga kabataan na puno ng kislap ng pag-asa. Ang mga nagsimulang mawalan ng tiwala ay muling nahanap ang kanilang lakas.

sabi naman ni Zaprine, inaalo na naman niya ako. "Kaya walang dahilan para malungkot tayo anak. We did our best to approach them pero sila ang lumalayo sa atin. Kaya hindi na natin iyon problema. Kapag lumapit sila at kinausap tayo mabuti, pero kapag hindi ayos lang rin. God knows, how many times I want to talk to them pero hindi nila ako binigyan ng pagkakataon. Pagod na akong ipagsiksikan ang sarili ko sa sarili kong pamilya. At least I have your Dad, my kids and my grandchildren. That's all that matters," mahabang sabi ni Mommy. Hindi ko naman na siya nakitaan ng lungkot sa kanyang mga mata.

tanong ni Mommy at lumapit sa akin. "M-mommy hindi po sig- Paaaaaaaaaaaaaaaaaak. Natikman ko ang malutong na sampal ni Mommy. "Hindi kita pinalamon para magpabuntis lang." sigaw niya sa akin. "Syempre, dispirada siyang makuha ang komopanya. Gagawin niya ang lahat kahit ang magpabuntis upang makuha niya lahat sa atin." sigaw naman ni Meriam.

Momma's words hits me differently. "And please, don’t be so afraid of rejection. Because sometimes, sweetheart, rejection hurts, but living every single day wondering what if's can hurt even more." Now it was mommy who talked. She squeezed my hand. I bit my lip as I slowly wiped my tears using the back of my hand. My throat hurts and so with my chest. It was aching like there was someone squeezing it inside my ribcage.

"Hindi pa ako handa at hindi ko alam kung kailan ako magiging handa. Madami pa akong dapat gawin, mga pangarap ko na kailangan ko pang tuparin para sa mga magulang at mga anak ko. Maraming babae ang nababagay sayo Luke, hindi ang kagaya kong may mga anak na." "There's nothing wrong being a single mom, Av. Don't belittle yourself because of that. You should be proud of yourself. You've been through a lot but still you chose not to give up. Pinili mo pa ring buhayin ang kambal despite the heartaches you've been through."