Moonlight Garden Yuri Novels & Stories

Halos mahulog si Yvette sa lounge chair, habang malakas itong humalakhak. Ang liit na babae, pero kung humalakhak parang higante. Napailing siya, habang napapangiti. “Si Yuri kaya? Tuli kaya ang higanteng mama na iyon.” si Yvette na ngayon ay inaayos ang pagka-upo sa lounge. Napailing siya. Kapagkuwan ay nilingon si Yuri. Pati tuloy siya na curious kung tuli ba ang kanang kamay niyang tauhan. Hayop! Pati tuloy siya napaisip.

Katabi ko si Yuri, habang ang mga kaibigan ko—sina Reese, Eloise, at Vianca—ay halos mag-collapse na sa kakatawa dahil sa mga hirit ni Yuri. "Claudia, you’re spacing out again. Kanina ko pa napapansin, parang lumilipad ang kaluluwa mo sa ibang planeta," bulong ni Yuri sa akin. Ang boses niya ay malapit sa tenga ko, sapat lang para ako lang ang makarinig. "Hindi ah," mabilis kong sagot, pilit na ibinabalik ang focus sa kanila. "Iniisip ko lang 'yong quiz namin sa mamaya."

Pag-iiba nang usapan ng robot habang kaagad nitong inilahad at ipinakita ang bagong instrumentong dumating na nasa kabilang kwarto sa pamamagitan ng isang holographic image. Mahilig nga pala si Larry na maglaro ng piyano. Lagi kasi nila itong ginagawa ng kanyang ina sa tuwing siya'y nalulungkot. Napangiti naman siyang maalala ang panahong kasama pa ang kanyang ina habang pinapatugtog ang paborito niyang piyesa, ang christmas rhapsody. "Mukhang nagbago agad ang iyong timpla ngayon, Larry?" Masayang sambit ni Miss May.

Hindi niya p'wedeng ipahalata sa lalaki na nanghula lang siya. "Is that all?" 'Ano? May iba pa bang nakaukit doon?' Tumaas muli ang dalawang kilay ni Yael. "B-Buwan. May imahe ng buwan sa tabi ng initials," nakangiting sabi ni Livina nang maalala niya ang palaging sinasabi noon ni Luna sa kaniya. "To be exact, a crescent moon."

Pagmulat ng mata ni Yuka ay siya ring pagbagsak ng balat ng candy. "Nahanap mo ba siya?" tanong ko sa kaniya. " She's blocking her mind right now I can't reach her. Alam niya siguro na hahanapin natin siya pero don't worry nasagap ko ang enerhiya niya. Nasa herbal garden siya sa isa sa mga pavillion doon. Hindi ko lang siya makausap gamit ang isip.” Tumayo na ako. "Tara na.” *** Nakarating kami agad sa herbal garden at naghanap-hanap sa mga pavilion. There are 12 pavillions dito kaya naghiwalay kami ni Yuka.

Si Yumi nama'y pinagsawa ang mata sa pagtingin sa bago niyang silid. "Lord, kung panaginip lang po ito'y maaari po bang huwag N'yo muna akong gisingin. Mag-e-enjoy po muna ako sa pagkakataong ibinigay Mo sa akin." Taimtim niyang panalangin na magkadaop ang palad. "Ang gara naman ng silid ko. Tiyak na kapag nalaman ito ng pinsan kong tinurukan ng glutathione, maiinggit iyon sa akin." Bigla siyang natahimik at nakaramdam ng lungkot. Kahit ganoon ang mag-ina ay napamahal na iyon sa kaniya. Malupit mang mag-utos ang tiyang niya ay hindi pa kailanman siya nito sinaktan.

Gutom tuloy itong aking si Manoy. ***** ***** ***** ***** ***** ***** ***** Months later... The garden is adorned with a lush canopy of blooming flowers in a soft color palette, creating a dreamy and ethereal atmosphere. A winding pathway lined with delicate petals leads to a charming gazebo draped with flowing fabric and intertwined with greenery and twinkling lights. Rustic wooden benches and elegant chairs are arranged in a circular formation around a central focal point, where the ceremony will take place. Soft ambient lighting, including lanterns and fairy lights, casts a warm and inviting glow over the garden, creating a magical setting as the sun begins to set.

“Hinihintay ka ni Owen sa labas.” Napatingin ako sa bukana ng pinto at nakita roon si Yuri na nakatayo. She's wearing a cute mini dress na kulay itim. Naka-pig tails din ang buhok nito. She looks like a Japanese citizen with her cat eye. Tumango ako at matapos na ngumiti. “Sususod din ako, Yuri. Aayusin ko muna buhok ko.”

Stars above, moonlight spilling over the stone path. And then, the secret garden. Roses, jasmine, lilies, lahat namumukadkad, maliwanag sa ilaw ng buwan. Doon siya huminto. Doon niya binitawan ang kamay ko. Tahimik. Tanging tibók ng puso ko lang ang naririnig ko. Dahan-dahan niyang tinaas ang kamay niya, hinawakan ang strap ng mask. I held my breath. And then, he removed it. My world stopped. “Razen…"

Ni wala ka ngang karapatang maglinis ng kanyang sapatos! Clang! Kinuha ni Harvey nang walang pag-iisip ang isang panghiwa ng prutas bago ito ihagis pasulong. Ang kislap ng talim nito ay kahawig ng sinag ng buwan. Nagtaka si Cameron habang pinapanood ang paglabas ng aura ni Harvey sa sandaling nagbanggaan ang kutsilyo at ang espada ni Yuri. Clack! Ang espada ni Yuri ay nagkabasag-basag. Pumutok ang kanyang mga kamay, at siya'y tumilapon din. Dumugo ang kanyang bibig at bumangga siya sa pader.