My Reflection Novels & Stories

But the eyes looking back at her — they weren’t the eyes she had yesterday. Mas matalim. Mas buhay. Mas mapanganib. She took a step forward, and the reflection blinked… one second later than she did. Aurora froze. “Tangina…” Hindi iyon simpleng delayed reflection. It was mimicking her, yes — but not perfectly. Parang may sariling isip ang imahe. Parang may sariling kaluluwa.

Pero ngayong gabi, habang pinagmamasdan niya ang sarili, ramdam niya ang kilabot sa bawat tibok ng puso niya. Her reflection looked back — calm, still, and eerily aware. “Hindi ka dapat matakot sa sarili mo, Ayesha…” bulong ng tinig sa loob ng isip niya, mahina, pero malinaw. Napahawak siya sa dibdib. “Sino ka?” Walang sumagot. Pero sa salamin, may bahagyang gumalaw na anino sa likod niya — na wala naman sa totoong silid.

And after saying that, without waiting for him to talk, I walked towards the bed, put down my bag and walked towards the bathroom, grabbed my towel hanging at it's door before entering the bathroom. I stared at my reflection in the mirror for a few moments. Namamaga at namumula ang mga mata ko. Halata rin ang bakas ng mga natuyong luha sa mga pisngi ko. Kung pinagbuksan ko si Coz ng pinto, paano ko ipapaliwanag sa kanya ang itsura ko? Napuwing ako kaya namamaga ang mga mata ko? Who am I kidding? That's one of the oldest alibi in the world. Halatang-halata naman na umiyak ako. And once again, I took a deep breath before finally convincing myself to take a bath.

nanghihina kong bulong habang nababasa ng tubig. Mahigit isang oras din ang itinagal ko sa banyo. Kahit papano ay nahimasmasan ako at gumaan-gaan ang pakiramdam. Habang nagsusuklay sa malaking vanity mirror ay napahinga ako ng malalim. Tinitigan ko ang repleksyon. “Bakit hindi na naulit iyon?”

Mabilis akong lumabas at binaba muna ang tray at uminom ng malamig na tubig, nagbabakasakaling mababawasan ang nararamdaman ko. Muli akong huminga ng malalim dahil kahit ata inom ako ng inom ay hindi non mapapatulog ang nararamdaman ko I look at my reflection in the refrigerator, I'm look like a poor girl who wants to get fuck, kitang kita ang pamumungay ng mata ko.

Sobrang basa na nga. Dinala niya ako sa harap ng mirror wall na full length, kita ko ‘yung reflection namin. Ako, hubad na halos lahat, siya naka-shirt pa rin pero kita ‘yung bulge sa pantalon niya. “Tingnan mo ‘yung sarili mo,” utos niya. “Tingnan mo kung gaano ka kaganda kapag ganito.”

Marunong naman akong maglagay pero hindi ko lang madalas ginagawa dahil aksaya lang ng oras iyon kung pagtutuunan ko pa iyon araw araw para lang lalong mas maging maganda. But now, I just want to give it a try. At umabot ako ng kalahating oras ng matapos akong magmake up. Tumayo pa ako sa whole lenght mirror para pagmasdan ang sarili kong repleka. I feel like I’m seeing Tamarah in front of me.

I was looking at my own reflection. I don't know when was the last time I came to a mirror to see myself. I don't know when was the last time I appreciate myself. Nanatili ako rito sa aking kwarto habang tulala pa rin na nakatingin sa kabinet kung nasaan ang mga gamit namin ni Ranie. Hanggang ngayon kasi ay hindi pa rin ako nakakapagdesisyon kung ano nga ba sa mga ito ang dapat kong dalhin.

Napatigil ako sa pag suklay ng maging dalawa ang paningin ko sa sarili ko sa reflection ng salamin. Nanglalabo rin ang paningin ko, pumikit ako baka sakaling mawala. Gladly, nawala naman ito. Baka sa mata ko ito, hindi pa naman ako minsan nagsusuot ng anti-radiation kapag naka harap ako sa computer.

What did I do to him? Pinagmamasdan ko ang sarili ko sa reflection ng bintana. Gulo ang buhok ko, namumugto ang mga mata, at ang mga kamay ko ay nanginginig pa rin. Naalala ko ang bawat detalye nun, ang pagkalmot ko sa leeg niya, ang pagpilit kong sumabunot sa sarili ko, at higit sa lahat, ang malutong na sampal na ibinigay ko sa pisngi niya nung hindi na ako makausap nang matino. Shít. Aria, ano bang katangahan ang nagawa mo?