Nakalimutan Ko Novels & Stories

reklamo ko, “Nagising ba kita?” “Mmm... akala ko kung ano `yung nakadagan sa `kin...” ”Ah, ganon?” piningot ko ang ilong n’ya. ”Nakalimutan mo na agad na katabi mo ko?” ”Nagtataka lang ako kung bakit ang bigat ng isang maliit na omega na tulad mo.” Natawa s’ya, niyakap ako, at umikot para pumaibabaw sa `kin. ”Good morning.” sabi n’ya `uli.

Ayoko ng isa pang gulo. "Yan ang pakiramdam ko nung hindi mo ako tinulungan noon. Mabuti na lang high school classmate ko pala ang pinsan mo" Napatigil ako sa paglalakad at hinarap sya. Mukha namang inaasahan nya na yun kaya hindi na sya nagulat sa marahas kong pagbaling sa kanya. "What?" "Si Neli... Nakalimutan mo na pati sya? Oh dear... I saw your picture together and viola! I'm here"

Kabanata 128 I already accepted my mistakes. I learned from it. Naiintindihan ko si Mommy kasi anak niya ako at alam ko na gusto niya lang na mapabuti ako. Pero bakit kinailangang hindi kasama ang anak ko. At hindi na talaga ako sasama dahil engage na kami ni Yohan. Iyon ang mahalaga. It is very obvious na ayaw ni Mommy kay Yohan pareho lang kay Tita Ylena na ayaw sa akin.

sabi ko. Walang imik, at Nanatili lang itong naka yuko. Di ko na lang ito pinansin. Iniwan ko na lang ito. Dahil nag mamadali din akong mapuntahan si Natalie dahil may date kami.

_______________ KINABUKASAN Naabutan ko siya nagluluto sa kusina.. Ngumiti ako at niyakap siya sa likod..Hindi ko pala siya pinansin at natulog ng hindi siya kinausap kahit paulit ulit siyang nagmakaawa saakin.. "Sorry" bulong ko bago hinalikan ang likod niya.. Humarap siya at hinawakan ang baywang ko "Huh? What is it again?" Napanguso ako

R-18 Read at your own risk! Hindi ko alam kung bakit ko hinalikan si Nico nang mapatitig ako sa kaniya upang sana'y alalayan akong tumayo. Nakainom ako oo, pero hindi ako lasing. Nakakaramdam ako ng hilo at pamimigat ng mata, ngunit nasa tamang 'wisyo pa ako. Alam ko ang ginagawa ko... ang hindi ko lang maintindihan ay kung bakit ko hinalikan si Nico.

Napapikit ako hanggang sa ----- Di ko na alam dahil madilim na ang nakikita ko. ************************************

Nakaka intimidate si Kioz. Hinawakan niya ang kamay ko at naglakad kami palabas ng kumpanya. Saan ba kami pupunta? “K-kioz, huwag mo naman sila pagalitan at ipahiya ng ganoon, kahit ikaw ay ayaw mo na ipahiya ka,” sabi ko sa kanya. Ready na ako sa paninigaw niya. “They won’t learn and it’s up to them how they’re going to accept their mistakes. Anyway their deserve it,” kalmado na sabi niya

Damn it! Kanina nang iwanan niya ito ay maayos ang pag–uusap nila. Hindi niya ito nakitaan ng ‘di pagsang–ayon pero ano ang dahilan at umalis ito ng mansion? Damn! Damn him for leaving her para bumili ng bitamina, he could just ask someone to do that at manatili na lang sa tabi ni Danna para alagaan ito. Damn, but he was so excited that he wanted to buy those vitamins himself.

damn it! NAIINIS AKO, AT MUKHANG MAY LAKAS NG LOOB AKONG SAMPALIN SIYA NGAYON!