Natatakot Novels & Stories

“Opo, Da-Daddy.” Sa kabilang dulo ng mesa, halos sabay sa mga salitang iyon, napansin niya ang nakakalokong ngiti ni Ezekiel Ford, na katabi mismo ng matanda. Para bang hindi nito mapigilang maasar at ngumisi nang may halong panunuya. Umiling pa ito na para bang ipinapakita kung gaano siya nakukulitan. Pinili na lang ni Natasha na huwag siyang pansinin, kahit ramdam na ramdam niya ang pag-irita. Alam niyang wala siyang magagawa.

pang-iintirga ni Adagio at pinangkinitan niya ito ng mata. “Oo nga sino na naman iyang kasama mo ngayon? Iba na naman.” Moonraker. “Kukuha na ako ng room, ah.” paalam ni terikaya kaso pinigilan siya ni Nate. “Don’t.” Pigil nito. Matagal nag process ang sinabi ni Nate bago niya na-gets at ngumit pa ito ng nakakaloko. “Napaka pedophile naman ni, Nate.”

kunwaring natauhan si Anton. Nanumpa si Kattrina na wala pa siyang nakitang lalaking ganito kakapal ang mukha. Hindi ba nito alam ang estado niya? Isa lang itong hamak na construction worker, tapos iisipin nitong nahulog agad ang loob niya rito?

Ang kanyang dating magiliw na hitsura ay napalitan ng isang hindi magandang hitsura. Sa pintuan, nagsimulang mag-retching si Nathalia nang maalala niya ang kanilang matalik na sandali sa nakaraan. Hindi kailanman pumasok Ang kanyang wildest pangarap ay inaasahan niya na ang lalaking minahal niya ay magiging isang kahila-hilakbot na nilalang! "Natatakot? Hindi ako natatakot sa anumang bagay. Kung ikaw ay isang demonyo, ako ay magiging isang mamamatay-tao ng demonyo. - Nathalia Inihayag.

Tumaas ang makapal na kilay ng lalaki at bahagyang ngumuso habang hinihintay na matapos ang pagmamaktol niya. Ilang segundo ang lumipas, tulala si Natasia na pinagmasdan ang bahagyang pagtango nito. “Of course, I didn’t. I won’t waste my time planting a bomb for God’s sake! Afterall, I just did that to execute my plans.” saad nito na tila nagmamalaki pa sa kaniya.

reklamo ni Zelyth habang naghahabol ng hininga nang marati ang pwesto ni Lauren. Lauren offered a small, teasing smile, adjusting the strap of her heavy leather backpack. "Kasi kung hindi ko bibilisan, male-late tayo. At alam mo naman kung sinong professor ang humahawak ng Advanced Architectural Theory ngayong semester."

Nakakatuwa naman marinig na isa ako sa mga rason kung bakit masaya ang kuya niya. ”Still, thank you, Veronica. Just call me ‘Nat’, masyadong mahaba ang ‘Nathalie’.” Kumalas siya at bumalik sa paglalagay ng lip gloss sa kanyang labi. “I prefer calling you Ate Nathalie. Because ‘Nat’ sounds like a ‘Peanut’ and it’s not giving.”

Mariin ang pagkakabigkas ko sa kanyang pangalan. "Ladies and gentlemen, please listen to me carefully. Hindi ako pwedeng magpakasal kay Senyor Roberto dahil hindi ako si Natanya. Yes, you heard it right. Hinding hindi ako magpapakasal sa taong pumatay sa Nanay ko--" "Natanya, what are you talking about--" "Don't call me Natanya, Senyor Roberto. You should be glad dahil ginagalang pa din kita kahit hindi dapat."

madamdaming saad nito. Dahil sa ginawang aksiyon ni Lolo Marcus, ay nag-umpisa na namang nanalaytay ang kakaibang init sa katawan ni Alexa. Parang tinatambol na naman ang dibdib niya, sa simpleng pag dantay ng mga palad nila ni Lucas ay naghatid na naman iyon ng kakaibang sensasyon sa kanya. Ramdam niya ang pag-init ng mga pisngi, sigurado siyang, namumula na naman siya. Napayuko siya, para itago ang mukha niya.

Nasa isang silid siya na mas malaki pa sa buong inuupahan nilang dati ng nanay at kapatid niya. Ang kisame ay mataas at may nakasabit na chandelier na nagbibigay ng maganda at mainit na liwanag. Sa gilid, may malalaking bintanang natatakpan ng makapal na kurtina na gawa sa mabigat na tela. May carpet na kulay beige na halos s********p sa tunog ng bawat hakbang. “Gising ka na,” isang boses ang gumising sa kanya mula sa pagkalutang.