Night At The Museum นิยาย & เรื่องราว

"Ariel Gallery, yung nasa harap lang ng pizza shop." Ikinuwento ni Adrian ang direksyon sa driver ng taksi gamit ang kanyang mga kamay. "Yung nasa Third, Clarkson Street?" Tanong ng driver. "Eksakto." Sagot niya. "Sige, 10 dolyar." Binayaran ni Adrian ang driver at sumakay sa kotse. Pagdating sa gallery, bumaba si Adrian sa kotse, naglaan ng sandali upang pahalagahan ang laki ng gusali mula sa labas. Ito ay isang napakalaking istruktura na may mataas na presyo.

Pagkalipas ng ilang araw... Pagpasok ko sa loob ng Secret Hideout ay maririnig na agad sa bawat sulok ang nakakabinging pagpapatugtog ng DJ. Kasabay nito ang pagsasayaw at pagsasaya ng ilang katao sa gitna ng entablado. Isang typical na eksena sa isang bar. "Hi there, handsome. Do you want to join me tonight?"

Ayaw ko pa matapos ang oras na kasama ko siya dahil madalang lang rin kami lumabas na dalawa! "By the way, Ara..." "Y-Yes?" sagot ko agad at ibinaba ang hawak ko nang hot choco. "Are you free next weekend? Gusto ko sanang puntahan 'yong bagong bukas na art museum, I don't know if you heard about it. It's Arthena Museum, sa Malate Manila." I-Is he asking me out? Arazella, baka kailangan lang rin ng kasama!

"Nagpunta kami kagabi sa club kaso pagkatapos ng kaguluhan, bigla siyang nawala. Nagtext siyang umuwi siya. Pero hindi siya pumasok. Tinawagan ko siya pero hindi sumasagot. Nang tinawagan ko ang bahay nila, hindi daw siya umuwi kagabi." "Cassy, anong club ba ang pinuntahan ninyo?" "Sa Club X." She was there? Nandoon sila kagabi sa ni-raid nilang club? They hunted vampires last night. At nagdulot iyon ng kaguluhan sa lugar. Hindi naman niya akalaing nandoon ito. "Cassy, ano'ng gagawin natin?"

“Goodnight.” Naglakad na siya palayo habang ako naman ay naglakad din sa kabilang direksyon ng hallway kung nasaan ang east wing. Sa laki ng grand estate ilan minuto din bago ko narating ang silid, lalo na kapag tumatapat ako sa malawak na hardin, napakagandang pagmasdan niyon sa umaga at hapon. Sa mga susunod na araw nga ay balak kong puntahan ang azotea sa gitna ng hardin para doon mag afternoon coffee. Gusto ko rin galugarin ang maze bushes at ang stable area kung saan may mga alagang kabayo at iba pang hayop. Kaya naman hindi ko nagagawang mainip sa lugar na iyon dahil sa dami ng kahanga-hangang bagay at lugar na nakikita ko.

Aniya saka kinuha ang unan sa kabilang banda at ibinato iyon sa mukha ni Nikolaus bago komportableng humiga sa sofa. Frazier hopes that Lilith's family won’t cross their paths with them. It would be a bloody and painful battle if ever that happens. STATE HERMITAGE MUSEUM was the place where they first visit in Russia. The Jordan staircase welcomes their eye sights, themed with red carpet and gold architectures and paintings on the walls. This is indeed the greatest museum of all. From the winter palace, throne room, the 1812 war gallery, to the pavilion hall. Everything was not good but brilliant and elegant. He was mesmerized by the beauty and elegancy of the place. Halos tatlong oras silan

"Hindi pa. Marami pang tao kaya hindi ko pa pwedeng gawin iyon. Hinihintay ko lang na umuwi na ang mga empleyado bago ko nakawain iyon. Dahil sa narinig niya kaya mas lalo pang binilisan ni Tamara ang kilos niya. Tiningnan niya kung saan siya pwedeng pumasok nang walang makakahalata sa kaniya. Butil-butil ang mga pawis, nginig ang mga tuhod, at halos hindi makahinga ng maayos, pumasok sa Tamara sa maliit na pintuan ng museum sa parte ng Silangan. Agad niyang tiningnan kung nasaan ang mga CCTV camera para maiwasan niya ito.

Sa katagalan naman dito sa museum ay naghiwa-hiwalay na lang kami basta-basta at maya maya pa ay nasa tabi ko na si Adam. "Amethyst?" untag nito sa pangalan ko. "Hmm?" tanong ko naman dito habang hindi s'ya nililingon sa gilid ko dahil busy ang mga mata ko sa mga nandito sa museum. "I have something to ask you," sabi nito sa seryosong boses kaya nilingon ko na ito. "Sure, what is it?" Tipid pa akong nakangiti rito. "Just promise me you won't get mad," sabi pa nito sa tila nahihiyang tinig.

“We’re home,” Hinawakan ko ang kamay niya at naglakad kami patungo sa foyer. “We’re home?” tanong nito, habang naglalakad at dinig na dinig ko ang pagtunog ng takong ng sandals nito sa marble floors. “But I think this is a Palace in the Sky,” Huminto ito sa harap ng painting na nilagay ng decorator as a centerpiece. “Is this….” sabay turo sa landscape. “Is this a Rousseau?”

Agad naman sumunod ang medyo may edad ng driver. “H-Huwag sa hospital,” she murmured. Kinakaya niya lang ang anxiety niya nitong mga nakaraan dahil sa anak. Gabi lang siya naglalagi sa hospital dahil sa umaga ay may pasok siya. Hindi siya masyadong nakakatulog at minsan ay kinakapos siya ng hininga. Mabuti na lang kung minsan ay sinasamahan pa rin siya ni Caius sa gabi. “Mang Nelson, to the penthouse.”