Night At The Museum Novels & Stories

Apple's POV NANG masiguro ko na tulog na ang lahat, walang ingay na lumabas ako ng kwarto na tanging dala ay maliit na flashlight at maingat akong nagtungo sa storage room. Pagkapasok ko roon ay agad kong ini-lock ang pinto at agad na hinanap ang taong iniwan ko roon simula kagabi. "Nasaan ka? Ako 'to," mahina kong sabi.

Siguro ay nasa 20 minutes lang ito kung lalakarin at dahil maaga pa naman we decided na lakarin na lang. Nang makarating kami sa museum ay nagbayad kami ng 240 pesos na entrance, 120 each dahil tourist kami at hindi local residents ng lugar. Nang makapasok sa loob ay nanlaki ang aking mata sa nakita ko. Iba't-ibang paintings at sinaunang gamit ang naroon. Mayroon ding butterflies na iba't-ibang kulay. Naglakad lakad pa ako at tuwang tuwa ako sa aking mga nakikita. Noon pa naman ay pinangarap ko ng makabisita sa mga museums, hindi nga lang matuloy dahil madalas akong hindi payagan nila Mommy at Daddy.

paulit-ulit na bulong ko hanggang sa makatulog. Nagising ako sa tunog ng alarm clock. "Fuck!" Bagsak na bagsak pa ang mga mata ko, halos kakatulog ko lang. Bwiset na iyan. Pumikit ulit ako. Tinatamad pa 'kong kumilos; ang bigat pa ng katawan ko. "Hana!" Napairap ako't napapadyak sa kama. Ito na naman ang nakakarinding bunganga sa umaga, daig pa ang nanay ko.

- Talliah Jae's POV. Nagising ako ng walang katabi, pag tingin ko sa orasan ay mag 10pm na. Ibinalot ko ang sarili sa comforter at tumayo upang hanapin si Ice ngunit nalibot ko na ang buong kuwarto ay wala sya, napalingon ako sa counter ng maliit na kitchen, May pasta and juice na nakatakip at may nakadikit na notes. Ilang oras na kaya siyang nagpapahangin sa labas?

Nag-stay nalang kami sa hotel buong gabi dahil sa pagod na rin sa biyahe, at bukas nalang daw kami magsi-swimming at iba pa. Medyo nag-alala rin ako na may pasok kami bukas pero ang sabi ni Reigan ay inasikaso niya na raw 'yon kahapon. Kaya pala whole day ang trabaho niya dahil half preparation 'yon para rito. Nag-movie marathon naman kami at horror ang napili namin. Imbis na matakot ay pulos saya lang ang nararamdaman ko dahil sa pagyakap sa 'kin ni Issel sa tuwing may nakakatakot na eksena sa palabas. Si Reigan naman ay tinatawanan lamang ang anak namin na ginagatungan ko naman.

The morning of the Villareal Gala arrived with a heavy, suffocating stillness. The entire mansion was in a state of high alert, with security details double-checking every exit and communication line. Inside the master bedroom, the silence was absolute. Elena stood perfectly still in front of the floor-to-ceiling mirror, staring at the transformation that had taken days of agony to achieve.

Czarina’s POV Nagising ako dahil sa matinding sakit ng ulo ko. As I opened my eyes, a white ceiling immediately greeted me. Where am I? What happened to me? Napatingin ako sa paligid. White curtains, machines. Nasa hospital ba ako? What the heck am I doing here? I remembered passing out because of too much exhaustion. Bakit kailangan dalhin talaga ako sa hospital, I still need to work.

Matapos ang pag-uusap naming na iyon ay nagpaalam na din kami para umuwi. Maaga akong nakadating sa Sync Entertainment at hindi na ako nagulat na nakalock pa ang VIP room kung saan nananatili si Justin. Napatingin ako sa relo ko at nakitang alas-sais pa lang ng umaga. Nag-inat ako at dumiretso sa rooftop upang doon na lang maghintay hanggang sa sumapit ang alas-siyete ng umaga. "Woah! Ang ganda! Parang langgam ang mga taong dumadaan," Manghang sabi ko nang makita ang magandang tanawin dito sa taas.

Nagmamadali akong nagbihis ng simpleng walking shorts at t-shirt bago nagmamadaling lumabas. Walang nag-iinom na sumalubong sa akin ng dumaan ako sa may tindahan siguro ay mga tulog pa iyong tatlong kulukoy na kasama ni Poldo mambulabog kahapon. Hindi ko talaga alam kung ano ang trip nila pero kahit ako naistorbo ang tulog sa ingay nila kagabi. Pumara ako ng tricycle at sumakay para magtungo sa palengke.

Not even for a second. Not even after that night in Hawaii—the night they cornered us, lied to us, and used a woman in a white dress to rip me apart from the inside out. That night branded itself into my memory. The way my heart leapt thinking it was her... only to realize it was all part of their plan. A distraction. A trap. A warning.