Novel & Cerita Ningning At Liwanag

Agad kong kinuha ang isang basag na salamin na napulot ko sa basurahan at inilagay ko ito sa bintana bago sinubukang i-lock ang kwintas sa aking leeg. Hindi naman nagtagal ay nailawit ko ang lock ng kwintas at saka inayos bago tumingin sa salamin. Pakiramdam ko ay bumagay sa akin ang kwintas dahil na rin sa maputla kong kulay marahil dahil sa hindi ako naaarawan. Hindi ako maaaring lumabas ng pack house ayon na rin sa kagustuhan ng Luna. Bahagya akong natigilan nang makita kong nag-glow ang pendant na nakikita ko sa salamin. Sandali akong pumikit at mula uling tinignan ang pendant ngunit hindi naman iyon nag-glow.

Kabanata 52.1 “Miss N, itutuloy po ba natin ang pagpaslang sa magkasintahan?” “Simula ngayon, huwag niyo na akong tatawaging Miss N. That’s Nadia’s original code. Tawagin niyo na lang akong Hiraya.” Lumagok ng alak si Noemi habang pinagmamasdan sa CCTV sina Cindy at Sevi. “Masyadong madali kung papatayin na agad natin sila. Alam ko namang sa dagat-dagatang apoy ang bagsak nila pero gusto ko pa rin silang makitang naghihirap dito sa mundong ibabaw.” Nag-isip siya habang may hinihintay siyang mensahe mula sa isang bagong kaibigan.

NALIMPUNGATAN si Dhalia ng maramdaman niya ang mahinang yabag mula sa labas ng silid. Dahan-dahan niyang iminulat ang mga mata. Napagtanto niyang gabi na, dahil patay ang ilaw sa silid na kinaroroonan at mula sa labas ay kalat na ang dilim. Unti-unti siyang nagmulat ng mata, kinusot-kusot pa niya ang mata para madali siyang makaaninag sa madilim na kuwarto. Nang masanay ay nagmadali na siyang nangapa sa pader.

Kami lang apat ang tao sa silid. “Yah!" angil nitong Denzell na ikinalabas ng dilaw na liwanag sa kanyang mata. Kaya naman mabilis kong nilingon ang Andreas na sinasabi nito at nakita ang Lila nitong mga matang nagliliwanag din. “Denzell! Andreas! Tama na!” At ang sigaw na iyon ni Nelson sa galit nitong tono'y nakapagpatigil sa liwanag ng mata ng dalawang.

Liah Wala na akong lakas habang naka-higa sa kama ni Elijah, ramdam ko padin ang pangingnig ng aking hita at alam kong kapag susubukan kong tumayo ay mahuhulog lamang ako Pinag-masdan ko ang paglubog ng araw sa malaking bintana ng kwarto niya, kaninang umaga pa ako nandito sa kwarto niya at sigurado akong hinahanap na ako nila Kara ngayon

wika niya, halatang nahihirapan sa ideya. “Halika, Moises Floyd! Ayaw mo bang makita ang kababalaghan ng karagatan? Bioluminescence? Ang dagat na kumikinang sa neon blue?” Kumikinang ang mga mata ni Helena habang naglalarawan. Tumawa si Moises Floyd, at sa isang iglap, ang kanyang mga mata ay nagningning rin. Nakita niya si Helena na kumikislap sa excitement—ang ngiti niya ay para lamang sa dalaga.

Mahigpit na hinawakan ni Naomi ang manibela at umiwas ng tingin. Habang binabaybay nila ang kalsada sa Laguna, marahang gumagalaw ang wiper sa windshield. Kahit umuulan, buhay pa rin ang paligid sa business district. “Mommy, ang daming ilaw,” masayang sabi ni Neriah habang nakasilip sa bintana. “Oo, maganda talaga dito sa gabi,” sagot ni Naomi. Napatingin siya sa malaking LED screen sa plaza. Nakita niya roon ang advertisement nina Maxine at Director Shane para sa isang coffee brand.

Ang umaga ay tila hindi umaga—madilim pa rin kahit tumatama ang araw sa mga gusali ng Maynila. Para kay Lia, bawat silahis ng liwanag ay parang paalala na wala nang balik sa normal. Sa loob ng kanyang apartment, nakahiga siya, nakatulala sa kisame, habang sa TV ay muling binabanggit ang pangalan nila ni Rafael.

Kitang-kita nila ang maliliwanag na ilaw ng buong city. Magkatabing naglakad sina Damian at Eliana patungo sa open-air restaurant na nasa gitna ng garden area. Ilang couples lamang ang naroon na nagdi-dinner, kaya nanatiling tahimik at payapa ang paligid. Mula sa kanilang mesa, kit pa rin ang magandang city lights at ang matataas na buildings na mistulang isang magandang painting sa gabi—may mga ilaw na kumikislap sa malayo at mahinang huni ng mga insektong sa garden area.

Nakatayo lamang si Jillian habang pinagmamasdan ang sasakyan hanggang sa mawala iyon sa kaniyang paningin. Napabuntong-hininga siya. Sa laki ng problemang kinakaharap ngayon ng Liwanag Group, alam niyang hindi ito madaling malalampasan ng pamilya. Lumabas lamang siya ng lounge nang unti-unti nang tumahimik ang paligid. Balak sana niyang bumalik sa banquet hall para hanapin si Bryan nang bumukas ang malaking p***o sa unahan niya.