Novel & Cerita Ningning At Liwanag

NALIMPUNGATAN si Dhalia ng maramdaman niya ang mahinang yabag mula sa labas ng silid. Dahan-dahan niyang iminulat ang mga mata. Napagtanto niyang gabi na, dahil patay ang ilaw sa silid na kinaroroonan at mula sa labas ay kalat na ang dilim. Unti-unti siyang nagmulat ng mata, kinusot-kusot pa niya ang mata para madali siyang makaaninag sa madilim na kuwarto. Nang masanay ay nagmadali na siyang nangapa sa pader.

Kami lang apat ang tao sa silid. “Yah!" angil nitong Denzell na ikinalabas ng dilaw na liwanag sa kanyang mata. Kaya naman mabilis kong nilingon ang Andreas na sinasabi nito at nakita ang Lila nitong mga matang nagliliwanag din. “Denzell! Andreas! Tama na!” At ang sigaw na iyon ni Nelson sa galit nitong tono'y nakapagpatigil sa liwanag ng mata ng dalawang.

Liah Wala na akong lakas habang naka-higa sa kama ni Elijah, ramdam ko padin ang pangingnig ng aking hita at alam kong kapag susubukan kong tumayo ay mahuhulog lamang ako Pinag-masdan ko ang paglubog ng araw sa malaking bintana ng kwarto niya, kaninang umaga pa ako nandito sa kwarto niya at sigurado akong hinahanap na ako nila Kara ngayon

I am Nagising ako dahil sa liwanag na tumatagos sa malaking bintana na hindi pala namin naisara kagabi. Tanaw mula sa kamang hinihigaan namin ang ilang mga katabing gusali. Nasa pinakatuktok na palapag ang kwartong pinili ko kaya naman ang malawak na skyline ng Manila ang nakasaksi sa pagsamba namin sa katawan ng isa’t-isa.

Dinilaan niya ang tuyong labi, habang nag-iisip nang mabuti kung anong salita ang gagamitin para hindi sila tuluyang masira. Isang mabigat at nakakasakal na katahimikan ang namagitan sa kanila. Namatay ang mga automatic na ilaw sa hallway dahil sa tagal nilang nakatayo doon, kaya tanging ang maputlang liwanag ng buwan mula sa bintana ang natitirang nagbibigay-liwanag sa kanilang mga mukha. Tumingala sa kanya si Luna, may mapait na ngiti sa mga labi.

wika niya, halatang nahihirapan sa ideya. “Halika, Moises Floyd! Ayaw mo bang makita ang kababalaghan ng karagatan? Bioluminescence? Ang dagat na kumikinang sa neon blue?” Kumikinang ang mga mata ni Helena habang naglalarawan. Tumawa si Moises Floyd, at sa isang iglap, ang kanyang mga mata ay nagningning rin. Nakita niya si Helena na kumikislap sa excitement—ang ngiti niya ay para lamang sa dalaga.

Mahigpit na hinawakan ni Naomi ang manibela at umiwas ng tingin. Habang binabaybay nila ang kalsada sa Laguna, marahang gumagalaw ang wiper sa windshield. Kahit umuulan, buhay pa rin ang paligid sa business district. “Mommy, ang daming ilaw,” masayang sabi ni Neriah habang nakasilip sa bintana. “Oo, maganda talaga dito sa gabi,” sagot ni Naomi. Napatingin siya sa malaking LED screen sa plaza. Nakita niya roon ang advertisement nina Maxine at Director Shane para sa isang coffee brand.

Ang umaga ay tila hindi umaga—madilim pa rin kahit tumatama ang araw sa mga gusali ng Maynila. Para kay Lia, bawat silahis ng liwanag ay parang paalala na wala nang balik sa normal. Sa loob ng kanyang apartment, nakahiga siya, nakatulala sa kisame, habang sa TV ay muling binabanggit ang pangalan nila ni Rafael.

Magkaroon lang ng linaw ang lahat sisiguraduhin niyang mabubulok sa kulungan ang may kagagawan ng lahat. - #NightOfLust ©2020DeeGarcia