Novel & Cerita Ningning At Liwanag

CHAPTER 22 Warning‼️ Slight SPG 🔞 FANTASSIA’S POV HABANG nasa rooftop kami ng bahay or should I say Mansion ni Lexus ay pinapalibot ko ang mga mata sa paligid, kahit dito sa rooftop ay kitang-kita ang mga ilaw sa ibaba na nagpapaganda aking paningin.

Dig up everything. Ramdam sa boses niya ang kontroladong poot. “Shi, Lixin xiansheng.” (Yes, Mr. Lixin.) magalang na sagot ng assistant. Uminom muli si Lixin, mas madiin. “Ta shenbian de ren tai fangsi le.” (The people around her are getting too bold.) Naglakad siya papunta sa floor-to-ceiling window, tanaw ang city lights ng Manila—parang laruan sa ilalim niya.

bahagya ko pa syang sinilip kahit wala naman akong makita dahil nasa likod ko sya. "I'm sorry Luther Kung nararamdaman mo yan....pero maniwala ka sakin...wala ka talagang nagawang mali..." Mapait akong napangiti habang nakatanaw sa madilim na parte ng palayan Nila....kitang Kita kasi DITO Yung lawak ng palayan..yon nga lang madilim dahil nga sa gabi na..tanging liwanag lang na nagmumula sa mansyon Nila at iilang kabahayan ang nagbibigay ng liwanag sa paligid...

Napapikit ako at nang saktong maramdaman ang malambot na labi niya sa akin ay kaagad din kaming napahiwalay nang bumukas ang lahat ng ilaw. Napapikit pa ako dahil sa sobrang liwanag. Natigil din ang pagkanta nila. "What's up, party people?!" hiyaw ni Gavin na siyang pumasok at pinatay rin ang ilaw. May kasama siyang babae, si Rhianne.

Damn, this tears. Sigawan at palakpakan ang maririnig sa looban ng restaurant. Kasabay ng pagbaha ng ilaw sa buong restaurant. Iginiya ni Hugo si Lily sa balcony ng restaurant at nakita niya ang walang humpay na putukan ng fireworks na nagsasabing. I LOVE YOU MRS. DEL FUEGO. At saka siya siniil na muli nang halik ng asawa. Kantiyawan at palakpakan ulit ang kanyang mga pamangkin. Palihim niyang kinurot si Hugo dahil mukhang hindi na nito napigilan ang sarili mabuti nalang at napigilan niya ang malikot nitong kamay.

Mas naging sensitibo rin ang aking pandinig, bawat mahihinang salita ay pakiramdam ko ay ako ang pinaguusapan. Sinubukan ko na taas noo pa rin hanggang makalabas ako ng tuluyan sa building, doon lang ako nakahinga ng maluwag. Nakakasilaw na liwanag mula sa nakatirik na araw ang sumalubong sa akin, maganda sana ang panahon… Hindi nga lang pabor sa akin. “Lia!” Isang boses ng lalaki ang tumawag sa akin sa hindi kalayuan.

tawa ko. Nagpunta kami sa isang rooftop bar sa BGC. Habang ang team ay busy sa pagkukuwentuhan at pag-order ng pulutan, kami ni Liam ay nanatiling nakatayo sa may railings, nakatanaw sa skyline ng Maynila. "Look at those lights," turo ni Liam. "Isang buwan na tayo rito, pero parang ang dami na nating nagawa." "And more to come," sagot ko.

AYA’S POV Alas-tres na ng madaling araw. Ang tanging liwanag sa loob ng kwarto ay ang mahinang dilaw na ilaw mula sa lamp shade sa side table. Tahimik ang buong paligid ng Laguna, maliban sa paminsan-minsang huni ng kuliglig sa labas at ang mahinang pag-ikot ng electric fan sa sulok.

“Paalam.” Nagising si Luan sa sinag ng araw na nagmumula sa bintana ng kaniyang silid. Pupungay-pungay pa ang kaniyang mga mata habang pilit na inaalala ang mga nangyari at kung bakit masakit ang katawan at ulo nito.

Silver asked in the back of the door after hearing strange noises that is unknown to him. "Looks like it. They are making babies now," naka-smirk na sambit ni Red, at inakbayan ang asawa niya na nasa kaliwang side niya. "Yes, they are good now. Let's leave them," natatawang komento ni Nana, at tinaboy ang apat na nakatayo at nakikinig din sa away ng couple. ——— -Philippines, Manila, at Lewis Company- NAG-AAYOS ng buhok at pananamit si Lian sa harap ng pinto, at nang satisfied na siya sa itsura niya ay kumatok na siya sa pinto.