No Matter How Hard Life Is の小説・ストーリー

Hindi na kasi katulad ng sa mga bata na halos sa laro at saya lang umiikot ang buhay. I realized that life is not just about being happy; it's not just about getting what you want. It is about striving each day, even though it is tough. It is about learning things not only from your own perspective but more from His'. Each new day is a challenge, but knowing that tomorrow is uncertain is much harder than any other battle that we have to face. Yes, there is no guarantee in this world. Maaaring makasakit tayo o tayo ang masaktan. Magtagumpay tayo o mabigo.

Malalim na napabuntong-hininga ako ulit dahil nararamdaman kong naninikip ang dibdib ko. Life is truly and indeed a bitch. Hindi puwedeng palagi ka lang na masaya dahil kailangan kang subukin ng pagkakataon at tadhana. Kailangang subukin ang katatagan mo bilang isang babae, bilang isang anak, bilang isang apo, bilang isang kapatid at bilang isang tao. Challenges. Difficulties. Hardships. Survival.

Please Lord help me. *'Minsan darating sa punto na may mga tao o problemang susubok kung gaano kahaba ang pasensya natin. Kaya kung maikli lang ang pasensya mo madali kang matatalo sa mga hamon sa buhay.'*

Ang lahat ng kakaharapin mo sa buhay ay maayos na nakalatag, nasa sa iyo na lang iyon kung paano mo tatanggapin, susuungin at lalampasan. Sa buhay kong ito ay hindi ko makakaila na mahirap ang maging reyna. Bukod sa lahat ng hirap ay maaga kong sinalo, ay hindi rin madaling kumilos lalo na’t maraming nakamasid sa bawat kilos ko, at handang palakihin ang butas na kanilang makikita. Hindi rin madaling mabuhay lalo na’t kung puro pagbabanta ang haharapin mo. Sa bawat araw na malalampasan mo ay laking pasasalamat na iyon kung walang nagtangka sa buhay mo. Ang pagiging matatag—hindi lang sa pisikal na aspeto kung hindi sa emosyonal din ang pinakamahirap. Dito ako palaging nasusubok, pero katulad

Mabuti nang ganito, dahil kung patuloy kong iisipin ang problema ko ay mas lalo lang magiging mahirap ang buhay ko habang nasa poder pa nila ako. Everything is not easy, we just have our own ways of how to deal with it.. and this is my way... TO BE CONTINUED...

At ito kami ngayon, magkasama pabalik sa bansa na tinakbuhan ko noon. Life really has a way of playing with us. Kailangan lang talaga na maging matapang at manindigan sa kabila ng mga pagsubok. Pero gaya nga ng madalas na sinasabi ng aming mga kaibigan sa amin ni Colton, regardless of the pain and the hardships, it will all be worth it in the end.

Hindi tulad noon na marami akong iniisip. Hindi ko pinagsisihan ang mga naranasan ko noon dahil lahat tayo ay dadaanan sa anumang dagok ng problema. We are living in the world full of lies and struggles and nobody can help you but yourself. Dapat talaga maging matatag,dapat maging matibay. Parang sinusubukan tayo ng panginoon sa mundong ito, binigyan tayo ng buhay para malampasan ang mga dagok na kanyang binibigay. Ang dagok na siyang daan para tayo ay maging matibay. Kung sino man ang bibigay at magpapakamatay dahil sa kanyang binigay na misyon ay isang duwag. Hindi deserve ng taong iyon ang pagkakataon na binigay ng panginoon sa atin para maging saksi kung gaano ka ganda ang buhay sa kabil

Lagi kong iniisip at sinasabi sa sarili ko na im a tough and liberated woman. I fight against expectations, i can decided for myself and works to achieve whatever i want. Everything is easy and my life is perfect like a stars impeccably aligned in the sky but it does not mean that im exemption in heartbreak.

Because I am now freeing myself from everything that has been keeping me away from You. "Be reassured knowing that it is your choices that determine whether you will live your best life. You can choose to suffer, or choose to rise above, and I promise that you can always rise above. Most importantly, in finding your strength and striving to persevere, you will always be able to handle anything. When it comes to fighting the odds and roadblocks, just always tell yourself this simple truth: you've got this, Ramona..."

It's my belief right now. Kung gusto mong kumain, kumain ka lang dahil desisyon mo 'yon. Pero paano kung wala kang makain? Kailangan bang sisihin ang tadhana dahil wala kang ibang pagpipilian kundi ang magutom kahit na ang desisyon mo ay kumain naman talaga? Why is life so hard? Why do people need to endure so much pain? Why do people blame destiny, themselves, even though they're not to be blamed for.