Novel & Cerita Nostalgic Captions

Nagsimula siyang mag hum. I wanna make you smile whenever you’re sad Carry you around when your arthritis is bad All I wanna do is grow old with you Ang mata niya ay punong-puno ng ningning habang nagkakatinginan kami. Nakikita ko ang repleksyon ko sa kaniyang magandang mata at parang ako ang pinaka maganda base sa kung paano niya ako tingnan. I’ll get your medicine when your tummy aches Build you a fire if the furnace breaks

Para akong binuhusan ng malamig na tubig. “WHAT THE—” Hindi ko na natapos. Napanood ko yung mismong clip. Ako. Siya. Sa balcony. Yung confrontation namin kagabi na akala ko private? Hayun, nasa buong feed ng bayan. May dramatic zoom pa. Kung sino man kumuha nun, Oscar-worthy. At yung caption? “Kung mag-away, parang mag-asawa. Kung magtinginan, parang may tinatago.”

Naramdaman ko ang pag akbay niya sa akin at masuyo ito humalik sa akin at tulad ng sabi ko sumilay na naman sa kaniyang labi ang inosente nitong ngiti. "One.. Two.. Three! Smile!" Bago ko pa man pindutin ang okay button, sinadya ko siya kabigin sa labi dahilan upang maglapat ang aming mga labi. Sinong magsasabi na hindi ako in love sa babaing pinili ko pakasalan. Napangiti ako habang nilalagyan ko ng caption ang napili kong e upload na larawan. OFFICIALLY MR. AND MRS. OSTEJA!

Ang dami kasi niyang alam. Wala naman masyadong ganap, irerefresh ko na sana nang biglang nakita ko ang pangalan ni Nathaniel. Kanina lang, picture iyon ng cafe na pinuntahan namin pero nahagip ang half ng katawan ko sa picture. Nilagyan niya iyon ng caption na ‘My solace’, bigla akong natigilan pero umiling lang ako. “Hindi naman siguro, nagkataon lang talaga.” Pangungumbinsi ko sa aking sarili.

Na siyang nagpalubog ng tuluyan sa natitira kong pag-asa sa kailaliman. Kusa ring bumagsak ang dalawang mugto kong mga mata sa caption niya. 'Soon to be Mrs. Kratts soon!' Simple. Maikli. At nakakakilig na caption iyon para sa ordinaryong taong makakakita dahil ang isang babae, ikakasal na. Pero para sa akin. Para iyong isang punyal na siyang pumatay ng pagmamahal ko kay Tyson ng tuluyan.

Nakadagdag sa ganda ng paligid ang kulay ng mga ilaw. Kinuha ko ang cellphone ko saka kinunan ng pictures ang daan at saka ko nilagyan ang mga 'yon ng caption na, "Sa mga sandaling gaya nito, kung saan napakaganda ng mga nakikita ko ay nakararamdam pa rin ako ng lungkot. Kung saan kahit masarap ang simoy ng hangin ay ramdam ko pa rin ang hapding gumuguhit sa aking dibdib habang naiisip kita. Ah! miss na miss na kita." Muli kong dinama ang paligid bago ako nagpatuloy sa paglalakad papunta sa building kung saan ako matutulog kasama ang team nila Wena.

The caption is killing me. Building a future with you :)

Walang ibang caption kundi isang rose at snow lamang. “Pati ang post niya, walang kwenta,” bulong ni Eloise sa kanyang sarili. Saglit pa siyang nag scroll bago magdesisyong magpost din ng picture niya kahapon nang mag ski sila. Mabuti na lang ay mabait si Luca at pumayag itong kunan siya ng litrato habang nasa parehong kamay niya ang snow at malawak ang ngiti niya. Nilagyan niya lamang iyon ng caption na ‘cold and happy.’

I want to hold you and kiss you. I miss you so bad. Ganoon ang mga caption isa isa sa mga pictures. Napatakip naman ako sa aking bibig. Wala akong ideya kung sino man pontio pilato ang gumawa nito. Hindi ko alam na may stalker pala ako! "Papa, this is not good. They are taking my pictures without my consent! This is a violation of—"

Baka sakaling tumigil siya kahit sandali at maisip na… "Hey, baka mahalaga pa rin ako kahit konti." Tumahimik ang paligid. Ulan na lang ulit ang naririnig. Tila sinasampal ng malamig na patak ng ulan ang kanyang konsensya. Binuksan ulit niya ang app. Tumipa ng isa pang caption. Ito na 'yung mas diretso, mas totoo. Mas masakit. “I wish I could forget what the heart remembers.” Napapikit siya. At bago pa siya mabago ang isip, pinindot niya ang Post.