Novels About Doctors Novels & Stories

Ang mga mata ng doktora ay hindi nagpapakita ng ginhawa, kundi matinding takot at kaba. Bumalik sa isip ni Niguel ang mga pangyayari kanina. Nang nagkakagulo sila, nawala si Seraphina ng halos labinlimang minuto. At ngayon... uulan ng mamahaling gamot mula sa isang private chopper? Isang hamak na probinsyanang doktora? Isang babaeng pinilit mag-aral gamit ang scholarship para gumaan ang buhay?

Sumunod siya kay Kuya Lucas at sa detective palabas ng bahay. ​Naiwan akong nakatayo sa may pinto, pinapanood ang likod ng dalawang pinakamahalagang lalaki sa buhay ko habang papasok sila sa bagong gulo. ​Napangiti ako nang mapait. Ganito yata talaga ang buhay ng isang doktor. Walang katapusang shift. Walang katapusang laban. Pero hangga't may dahilan kang bumalik, hinding-hindi ka mapapagod.

Ang totoo nga niyan, naghahanap siya ng kapalit ni Red, new guy kasi ayaw niya ng ex. May mga lumalapit sa kaniya na mga doctor, pinupurmahan siya pero ayaw niya ng kapwa doctor. Mas gusto niya sa labas ng hospital. Tinatanggap lang niya kung ano ang mga binibigay sa kaniya.

"Dad, I told you. Marami akong pasyente kanina sa ospital. Alangan namang iwanan ko na lamang ang mga 'yon for the sake of that Richard na 'di ko man lang nakikita pa..." "Sa hindi na nga ako magkaintindihan kanina dahil punong-puno ang ER dahil sa bus na nadisgrasya sa McArthur highway. I'm a doctor, that's why I need to be there and do my job right, rather than what? Going on a date while I'm leaving my ER full of people who needs my help?" "Wala na bang ibang doctor 'don? Ano ba naman ang isang araw lang na break para magkaroon ka man lang ng oras para sa sar---"

The muted colors of the walls and the gentle lighting created an atmosphere of calmness. Their names were called, and they followed a nurse down a corridor. The moment felt almost surreal, like stepping into a different realm where time flowed at its own pace. The soft murmurs of medical staff echoed in the hallway, each voice a note in a symphony of care. The doctor's office was a sanctuary of knowledge, shelves lined with books and medical instruments that told tales of countless patients before them. The doctor herself exuded an air of empathy, a silent promise that they were in capable hands. She reviewed Luca's records, her fingers dancing across the keyboard as she entered updates and

Hindi ba ganito iyong mga babasa niya noong nag-aaral pa siya? She's a surgeon. A doctor. And rebirth is the last thing she'll believe. Hindi ito scientifically correct at walang scientific explanation or basis para dito. How can someone die and be reborn into someone else's body? Sa mga libro lang iyong nangyayari at hindi sa totoong buhay. Her lips trembled as the truth settled in. I died. And now I’m… her. Whoever she is. The doors creaked open.

Hindi nga nila akalian na maigiging isang doktor ito. Hindi rin alam ng buong angkan nila kung bakit nito na pagdesisyunan na pasukin ang medisina gayung wala naman sa kanila ni iisa ang pinag-aralan iyon. Si franco ang first doctor sa angkan nilang mga Mafia's.

"There is someone who wants to betray me here." Nag-iwas naman ng tingin ang ibang mga doctor sa kanya. The room is filled with professional doctors who's good in their different fields ngunit may pare-pareho silang pagnanasa — ang pera. Everyone in the room only respects money at ito lang ang nakakabili ng kani-kanilang katapatan sa isang tao. Their greed keeps them one.

Tapos bubungaran lamang ako ng ganito ni Dok Philip? Talaga nga namang nakakayamot. Hindi ako nakakaramdam ng maganda sa Doktor na ito, sa pagkakaalam ko ay casanova ito sa kanilang Hospital sa Memphis. Well, nabasa ko lang naman ito sa mga articles ng Reddit. Hirap tumanbay sa website na iyon, napakarami kong nasasagap patungkol sa ibang mga Doctor na siyang ginagawan ng articles doon. Pero minsan na akong na-feature roon, patungkol sa pagiging unmarried ko. Bakit ba sila curious?

“Gusto kong makatulong dito. Hindi ko ma-imagine ang sarili kong sa ibang bansa. I became a doctor para sa mga Pilipino, not for some fancy clinic sa Europe.” Napatingin ako sa kanya, at sa unang pagkakataon, nakita ko hindi lang ang doctor in scrubs or the man who held me through my breakdown. I saw someone who made choices with heart. Who stayed. “Your family must be proud,” sabi ko. “Sometimes,” sagot niya. “Sometimes, they just think I’m wasting my time.” “I don’t.” Nagtagpo ang tingin namin, and for a second, may katahimikang parang bumalot sa buong paligid.