Pagkamuhi Novels & Stories

Para makalimutan ang mga bagay na nananatiling buhay sa isipan ko tulad na lamang ng nangyari kanina. Do not covet another person's belongings. Sa pagkakataong ito ay hindi bagay kundi tao ang napuntirya ko. Heidi, napakaswerte mo. Patay na patay sayo ang boss ko. Ang lalaking hinahanap-hanap ng mata at katayuan ko. I'm sorry for coveting him. Iiwas ako, ayaw kong tumulad I maulit ang nangyari kay Mama. Ang maging querida. Option. At doble kara. Panakip butas sa pusong iba ang nilalaman.

kinakabahan kong saad " walang bawal pag ako ang kukuha."walang emosyong saad niya mas lalo akong naakit sa kulay puting rosas ng kunin ni kudos ang aking kamay at pinahawak sakin ang rosas, walang pag dadalawang isip ko itong inamoy, napakabango ang sarap sa pakiramdam.

Tahimik kaming dalawa sandali. Pero hindi awkward. Mas delikado pa nga yata sa awkward. Kasi komportable. At doon ako natatakot. Bigla siyang tumingin sa hawak kong juice. “That’s mine.” Agad kong niyakap lalo ang juice. “Possession is nine-tenths of the law.” “Interesting.” Napataas kilay siya. “So magnanakaw ka nga?” “Borrower.”

Bahala na sila. Ako naman ang photographer. So, ako ang masusunod at wala silang karapatang magreklamo sa mga kuha ko! _________________________ *Burst mode, also called continuous shooting mode, sports mode, continuous mode, or burst shot, is a shooting mode in still cameras where several photos are captured in quick succession by either pressing the shutter button or holding it down. This is used mainly when the subject is in successive motion, such as sports photography.

Pagod na ito kawawa naman. “Sorry,” saad ko nagtaka si Aaron tinitigan ako. “Saan, baby?” aniya naghihikab pa. “Kakain ka ba ngayon ng pinabili mo? Wait, ikukuha kita. Hindi pa kasi hinugasan.”

Nagbabakasakaling pagbibigyan ang munti kong kahilingan. “Oo naman, ilan ba ang kaya mong kainin Amelia?” tugon ng binata. Sabay utos niya sa isa na kumuha na ng lalagyan. Namimitas ako ng may tuluyang nagabot saakin. Hiwa ng mangga. Kumuha ako at napapikit ako sa tamis nito.

Ang may pagka-pangahan nitong mukha ang dumagdag sa pagiging simpatico nito. Sa pagtunong ng click ng unlock sa mga pintuan, binuksan niya ang nasa gawi niya. Marahan siyang bumaba pero muntikan siyang magulang nang bumaba rin pala si Lukas. Iniabot nito sa kanya ang may kalakihang grocery bag na muntikan pala niyang makalimutan. “Maraming salamat ulit.” Nahihiyang binitbit niya ang grocery bag. Parang umuurong na ang pagiging palaban niya. Parang sa isang iglap ay nakilimutan niya ang sama ng loob dito.

Naipit ang leeg ng pusa. Sinundan ko ang galaw ni pikachu habang sinasakal siya sa leeg at hinulog sa butas. No! Nakuha ko siya. Lumuhod ako at kinuha si pikachu sa baba. Pinakita ko iyon sa kaniya, "nakuha ko!" Natatawa naman siyang tumango sa sinabi ko. Siya naman talaga ang nakakuha. But, I pushed the button, so, the credits are mine!

Kumuha pa sila ng video at ipinost sa internet. “Burahin niyo tong video sa internet at huwag niyo ng hayaan na makita ko pa ulit yan! At tsaka, hanapin niyo yung taong kumuha ng video at burahin niyo ang original na footage sa phone niya,” said Yi Jinli “Osige,” ang sagot ni Gao Congming. Binalik ni Yi Jinli ang telepono ni Gao Congming at kinuha niya ang coat niya na nasa tabi nito. Tapos, umalis na siya sa office.

“Anong ibig mong sabihin?” “Na mataas ang ego? Hindi mo ba kayang lunukin ang pride mo kahit ang totoo naman, ako ang nagplano nito? Ang nag-alok sa ‘yo. Ang humingi sa ‘yo ng pabor kaya dapat lang na bigyan kita ng kapalit. Ng kahit na gaano kalaking kapalit pa dahil nakasalalay ang kinabukasan mo rito pati kinabukasan ng pamilya mo. Gagawin kong komplikado ang buhay mo, Markus. Itatali kita sa sistemang hindi mo puwedeng kalagin agad dahil may pinu-proteksiyonan ako."