Pagmamahal Sa Bansa Novels & Stories

Madali ba talagang makuha ang pag-mamahal ng isang tao? Kailangan niya ng tagapagmana… Tsk. Ni isa nga sa dalawa niyang ama-amahan ay walang mga asawa dahil mas pinili nito na magbigay ng serbisyo kesa magkaroon ng sariling pamilya. At hindi lang iyon ang dahilan nila… Alam niyang nahihirapan ang mga ito magmahal ng babae. Walang kasiguraduhan kung pagmamahal ba talaga ang makukuha sa isang tao. Kasi ang pagmamahal isang pribiheliyo upang maging masaya ang isang tao. Kung gagawa siya ng isang pamilya… Kung wala namang pagmamahal… Masasabi ba niyang kaligayahan iyon?

Tumikhim muna siya pagkatapos sumagot, "Nasasaktan ang isang tao dahil nagmamahal siya. Dahil pag nagmahal ka ka-akibat na nito ang pighati at saya." Ramdam ko nanaman ang luha sa pisngi ko, na patuloy parin dumadaloy na parang bang wala ng katapusan. "Pero kuya, hindi ba puwedeng magmahal lang? Iyong wala ng sakit na mararamdaman?" Pumiyok na tanong ko dito. Patuloy lang ang pag-agos ng luha ko na parang wala ng katapusan. "Malabo, dahil kahit gaano mo siya kamahal, kung hindi ka naman talaga minahal ng taong mahal mo... masasaktan ka lang."

Ang pagmamahal na totoo, walang kondisyon, walang kasinungalingan at hindi pilit. She just made a mistake for giving up that easily on their relationship. Mapusok at marupok siya at iyon ang dahilan kung bakit nadamay pa si Mark, who had loved her in a different way. Pagmamahal na dominante, pagmamahal na bayolente, pagmamahal na seloso at mapang-akin.

She wants him kahit maging side chic o pampalipas oras lang siya ay okay na ito sa kanya. Sapat na sigurong rason ang pagmamahal niya kay Ram para pumayag siya sa gusto nito. Minsan ang pagmamahal ang dahilan ng ating kabigoan. Nasawi at nalugmok man siya na naging dahilan ng pagka wasak sa kanyang pagkatao ay hindi niya inaalintana basta't ba ay makasama niya ito.

pinunasan niya ang luhang kanina pa pala tumulo ng hindi niya namamalayan. "Alam mo Hijo, ang pagmamahal ay walang hate, galit, pagyayabang o kahit anong negative na mayroon dito sa mundo." hinawakan siya nito sa balikat. "Ang pagmamahal hindi ka niyan sasaktan gaya ng sinasabi ng iba. Isipin mong mabuti ang bawat disisyon mo. Damhin mo yung pagmamahal na mayroon ka para sa isang dalaga." Naalala niya ang sinabi niyang tatanggapin niya kung ano man ang pagkakamali nito dahil mahal niya ang dalaga.

I'm keeping my identity hidden not because of our worst enemies, but because I just want to live a normal life. Kaya hindi ako sinama nina mommy at daddy nung bata pa ako sa Pilipinas para sa akin. Nag-aaral rin nang panahon 'yon ang magulang ko maaga ako dumating sa kanilang buhay pero hindi nila ako inisip na ipalaglag dahil bunga ako nang kanilang pagmamahalan bago sila nagkaroon ng "complicated" relatiomship at tuluyang naghiwalay nagkabalikan rin naman silang dalawa.

"Ano ba! Hindi ba't pareho lang yun? Hindi ba pweding umali ka na lang ng bansa?" Parang walang narinig ang binata sa sinabi niya, "Let's pretend that we really are lovers and let's get married in our own terms. I understand na ayaw mong magpakasal kahit kanino at wala akong paki-alam kung pangarap mong maging matandang dalaga but you know what kind of man is your father."

Hindi lang ang paglalakbay sa iba’t ibang bansa, kundi ang paglalakbay sa buhay kasama ang pamilya. At habang may pamilya kaming sumusuporta, walang paglalakbay na hindi magiging masaya. Kaya kahit pa papunta kami sa Japan para sa ‘honeymoon tour’ namin, alam kong ang pinakamasarap pa ring destinasyon ay ang tahanang ito—ang tahanan ng pagmamahal, tawanan, at walang katapusang saya.

dahil sa mga bulaklak na natatanaw ko. "Grabe Ang ganda naman dito sa lugar ninyo? bulalas na pananalita ko. dahil napahanga talaga ako , bukod sa maganda ay subrang linis pa." "Bakit maganda rin Ang Bansa ninyo?! tapos mababait pa ang mga tao.. Tugon nito sa sinabi ko. "Ay oo maganda talaga ang Pinas". hindi ko ito ipag papalit kahit Ano bansa. sa mundo, tapos mababait din Ang akin kababayan no!

Hindi pasasalamat. Hindi pagkakaibigan. Pagmamahal. Ang uri ng pagmamahal na hindi ko kailanman inamin kahit sa sarili ko. Ngunit kasabay ng pag-amin na iyon ay ang mas masakit na katotohanan. Imposible. Hindi ko dapat pangarapin. Magkaiba kami ng mundo. Magkaiba kami ng estado sa buhay. At kahit kailan ay hindi ko maaaring kalimutan iyon.