Panicking Novels & Stories

I blinked twice. What? I pressed the button. Nothing. It didn’t even light up. No. No, no, no. I saw her eyes shift to the panel, then back to me. Her pupils widened. Her face went pale. “Shit,” she whispered. Her voice shook. “Theo, bakit hindi umaandar? Na-trap ba tayo?” She was panicking. I tried to sound calm, even though my chest was tightening too. “Relax. Baka glitch lang 'to. Lights went out, but it’s back now. Ayos lang ’to.” But she wasn’t listening.

Nadatnan niya ito sa kusina habang nakaupo sa harap ng lamesa at sa lamesa naman ay nakapatong ang box na malaki. “Lyka,” she said. Lumingon ito sa kaniya na lumuluha. “What really happened?” Mabilis itong tumayo. Yumakap ito sa kaniya ng mahigpit. Ngayon lang ulit naranasan ni Frances ang magkaroon si Lyka ng panic attack. Nanginginig ito. Sa kanilang yakapan ay naramdaman niya ang bilis ng pintig ng puso nito.

I replied. "Dalhin na kita sa ospital? My god, paano kung sa car ka manganak? hindi ako marunong nagpaanak, Ai ha." See, this is why I don't want to show anything. The panic can also make me panic. Pero hindi ko naman kayang kontrolin iyong ekspresyon sa mukha ko kasi masakit talaga.

Kinapa ko ang dingding ng kinahihigaan ko umaasa na mahanap ko ang orasan pero wala akong mahanap. 'orasan, orasan nasaan ka na? Shit' I start having panic attack ng wala akong mahanap na orasan. Deep breaths after deep breaths. "Hey, calm down." Pagpapakalma nito at naramdaman ko nalang ang mahigpit na hawak nito sa mga kamay ko. Pinipigilan ako sa pagkilos. "Calm down!? Hindi mo dapat ako idinala dito!" Hindi ko na napigilan ang magtaas ng boses kasabay din niyon ay naitulak ko ito para makawala ako sa pagkakahawak nito.

Sambit ni Rex at pinipilit akong inumin ang gamot pero mariin akong umiling-iling. "Why would I have panic attack?" Mariin kong tanong sa kanya, gusto kong malaman nito na unti-unti na akong nakakaramdam ng inis sa kanya. "You've been having panic attacks since the day you sold him, bro. I'm sorry to burst your bubble but he's not here anymore, you've been in denial too this past few weeks. Now, take this medicine if you want to help yourself." Sambit ni Rex at parang bomba na sumabog sa aking harapan ang bawat salitang binitawan nito. Napalunok ako ng laway sa sobrang kaba at mariing umiling-iling.

Mas tumigas ang mukha niya. "I said no." Napakurap ako. Ano bang nangyayari? May problema ba siya? Bakit parang galit siya. At bakit pakiramdam ko... May kung anong masamang paparating? Drake's POV This is a disaster. A complete disaster. "Sir, the board is demanding your presence." Sabi ng assistant ko. --- "They want an emergency meeting." --- Napapikit ako. --- Damn.

Panicked consumed her as she didn't know exactly what hotel she was in. She swung her legs over the side of the bed, hindi alintana ang mahapding v*gina, she needed to get away and fast. Lagot siya kapag na late siya! Something caught her attention. Her eyes landed on a piece of paper on the nightstand. Her heart sank as she saw a note scribbled in bold handwriting: "Meet me downstairs. We need to talk." Her stomach twisted with anxiety as she wondered what he wanted to say.

Paninisi pa nito. "Nakita niya na ako,pero hindi niya ako matandaan." Pag amin ko.. Nong time na yun nagmamadali ako,kausap ko noon si Luke..my PA,nagkaroon ng kunting problema sa kompanya..professional akong tao,at hindi ko yun pwede ipagpa bukas.. Dahil sa pagmamadali ko,hindi ko napansin ang car niya na papaliko..buti nalang maagap akong nakapag preno..

I can't fvcking breathe. I feel like I am having a panic attack. Nakikita ko rin sa labas na pinipilit niya si Jane para makausap ako. "Close the blinds, Sol." I said. Kumunot ang noo niya. "Huh? Why?" "Don't ask, just fvcking do it!"

mahabang saad ni Astria na ouno ng pagpapanic. Dahil nga magulo ang utak nya ngayon at naghahalohalo ang emosyon ay masyado siyang sensitibo ngayon kaya naman kahit na maliit na bagay ay naooverwhelmed siya at nagpapanic. Ayaw na niya rito, she just want to go to other place.