Panicking Novels & Stories

Apat na pader, isang bintana. Nang subukan kong buksan, naka-lock. Bulletproof. Fortified glass. I’m trapped. Nanginginig ang kamay kong bumagsak sa gilid ko. Ramdam ko ang paninikip ng dibdib ko, parang unti-unting lumiliit ang kwarto. Hindi ako makahinga. Napaluhod ako, pinipilit pigilan ang panic attack na bumalot sa akin. I don’t know how much time passes. Minutes? Hours?

Kabanata 2 : Ang Lalaki Sa bawat araw na dumadaan, hindi ko sigurado kung ilang beses nga ba ako napaisip. I no longer knew how many times I feel nervous. How many times I have been paranoid. I can't think straight. Hindi ako makapag-isip ng maayos. Ang magkaroon ng isang bagay na kinakatakutan ko ang nagbibigay ng kilabot sa buong katawan ko.

Lumunok muna siya bago muling sinubukang magsalita. “P-Panic attack…” Sigurado siyang naramdaman na niya noon ang kasalukuyang nararamdaman. Hindi lamang niya maalala. Kung ano man ang nakapagpa-trigger ng panic attack na iyon ay hindi rin niya alam. “What?”

I blinked twice. What? I pressed the button. Nothing. It didn’t even light up. No. No, no, no. I saw her eyes shift to the panel, then back to me. Her pupils widened. Her face went pale. “Shit,” she whispered. Her voice shook. “Theo, bakit hindi umaandar? Na-trap ba tayo?” She was panicking. I tried to sound calm, even though my chest was tightening too. “Relax. Baka glitch lang 'to. Lights went out, but it’s back now. Ayos lang ’to.” But she wasn’t listening.

Nadatnan niya ito sa kusina habang nakaupo sa harap ng lamesa at sa lamesa naman ay nakapatong ang box na malaki. “Lyka,” she said. Lumingon ito sa kaniya na lumuluha. “What really happened?” Mabilis itong tumayo. Yumakap ito sa kaniya ng mahigpit. Ngayon lang ulit naranasan ni Frances ang magkaroon si Lyka ng panic attack. Nanginginig ito. Sa kanilang yakapan ay naramdaman niya ang bilis ng pintig ng puso nito.

I replied. "Dalhin na kita sa ospital? My god, paano kung sa car ka manganak? hindi ako marunong nagpaanak, Ai ha." See, this is why I don't want to show anything. The panic can also make me panic. Pero hindi ko naman kayang kontrolin iyong ekspresyon sa mukha ko kasi masakit talaga.

] Literal na nanlamig ang buong katawan ni Lauren, at ang kaniyang puso ay humamulas nang marahas sa kaniyang dibdib. "S-Shit... si Papa at mama. Anne, andiyan si Papa sa labas," natatarantang bulong ng dalaga, her eyes wide with absolute panic. Anne’s gray eyes immediately narrowed, the calm professional facade returning in a split second. She didn't waste a single heartbeat to panic. Mabilis niyang tinipon ang kaniyang laptop at designer bag mula sa mesa, bago binalingan ang nagpapanic na estudyante.

Kinapa ko ang dingding ng kinahihigaan ko umaasa na mahanap ko ang orasan pero wala akong mahanap. 'orasan, orasan nasaan ka na? Shit' I start having panic attack ng wala akong mahanap na orasan. Deep breaths after deep breaths. "Hey, calm down." Pagpapakalma nito at naramdaman ko nalang ang mahigpit na hawak nito sa mga kamay ko. Pinipigilan ako sa pagkilos. "Calm down!? Hindi mo dapat ako idinala dito!" Hindi ko na napigilan ang magtaas ng boses kasabay din niyon ay naitulak ko ito para makawala ako sa pagkakahawak nito.

While we're eating, di ko na napigilang itanong yung tungkol sa nangyari sa elevator. "Ano bang nangyari sayo kanina?" Huminga muna sya nang malalim bago sya magsalita. "I had a panic att*ck. I'm claustrophobic." "Ha?! Eh bat ka pa sumakay sa elevator? Nabab*liw ka na ba?!" Pano kung mas malala yung nangyari sa kanya kanina? Pano na lang kung wala ako para tulungan sya? He's unbelievable!

Sambit ni Rex at pinipilit akong inumin ang gamot pero mariin akong umiling-iling. "Why would I have panic attack?" Mariin kong tanong sa kanya, gusto kong malaman nito na unti-unti na akong nakakaramdam ng inis sa kanya. "You've been having panic attacks since the day you sold him, bro. I'm sorry to burst your bubble but he's not here anymore, you've been in denial too this past few weeks. Now, take this medicine if you want to help yourself." Sambit ni Rex at parang bomba na sumabog sa aking harapan ang bawat salitang binitawan nito. Napalunok ako ng laway sa sobrang kaba at mariing umiling-iling.