Panicking Novels & Stories

“Hindi kita tatakbuhan.” Literal na nalaglag ang panga. “Holy cow!” Daig pa niya ang pinompyang nang maraming beses. Mas lalo tuloy sumakit ang kanyang ulo hindi na lang dahil sa hang-over, pati na rin sa mga sinabi nito. “Pa’no nangyari ito? Bakit nangyari? Bakit hindi mo pinigilan ang sarili mo? Bakit hinayaan mong may mangyari sa ‘tin? Alam mo naman na lasing ako ‘di ba? Oh my gosh!” Kaagad siyang nagpanic nang maisip niya kung ano ang mangyayari kung may mabuo nga sila? “Panindigan mo ‘talaga ‘to, Vergara! At huwag na huwag mo talaga akong subukang takbuhan, kung ayaw mong putulin ko ang kayaman mo!” banta niya at natulala naman ito.

Isang matinding panic attack ang tuluyang lumamon sa kanyang sistema. Pilit niyang itinulak si Niguel. Marahas siyang umurong patalikod, kinakaskas ang kanyang sarili sa kutson hanggang sa tumama ang kanyang likod sa malamig na headboard ng kama. Ibinulot niya ang kanyang sarili, niyakap ang kanyang mga nanginginig na tuhod, at ibinaon ang kanyang mukha roon habang walang-tigil sa paghagulgol.

Her hands were shaking uncontrollably as she wrapped them around Lauren's neck, clinging to the younger woman as if she were a lifeline in the middle of a violent storm. "Masyado na silang malapit, Lauren," umiiyak na bulong ni Anne, her voice breaking into a million jagged pieces. "Nahanap na nila ang blind spot natin. The structure is failing... and I don't know how much longer I can keep the walls from falling down on us."

MAHINA ang pagkakasara ni Santi ng p***o. Pero ang kaba sa puso ko? BLAGAG, girl. Parang may mga daga na naghahabulan sa loob levels of panic and arousal. Nauna akong lumakad, hawak pa rin nang mahigpit ang bag ko, na parang makakatulong ‘yon para hindi ako masyadong mag-panic. Huminga ako nang malalim, trying to act normal, trying to imagine what his lips would feel like pressed against-

Erika's Pov Huminga ako ng malalim para pakalmahin ang aking sarili. Hindi ako puwedeng magpanic. Walang makakatulong sa akin at hindi ako makakapag-isip kung magpapanic ako. Ilang beses akong huminga ng malalim at nagbuga ng hangin hanggang sa nabawasan ang aking panic attack.

Napahinga sya ng malalim dahil hirap na hirap siyang magsalita. What's wrong with me? Tanong nya muli sa sarili habang minamata ang babaeng nasa harap nya na may inihahanda na Black leathered pads. Isn't this used for stroke patients?! Ano ba talagang nangyayari?! He started to panic at the thought of him fainting due to a stroke, is this for real?

masungit na sagot nito. Narinig nilang tumawa si Panther sa earpiece. "Flamingo cover your ass darling, it's so gross, nakikita kita dito. And please lang huwag kang tumuwad, naalibadbaran ako sa hitsura ng puwet mo." buska ni Panther sa kan'ya sabay halakhak. Nilibot ng tingin n'ya ang paligid at ng makita ang drone sa himpapawid na nakasunod sa kanila, she raise her middle finger to it na ikinatawa ni Panther.

Ramdam ko ang tensyon. Ang takot. Ang kontrol. “I’m the reason your people are starting to panic.” Bahagya siyang natawa. “Hindi ka pa gano’n kalaki.” Hindi ako nag-react. Hindi ako nagalit. Dahan-dahan kong tinaas ang kamay ko… at hinawakan ang kwelyo niya. Hinila ko siya palapit. “Hindi pa,” bulong ko. “But I’m getting there.”

Isang panic selling na hindi mapigilan. Sa loob ng opisina ni Paola, ang kanyang mga legal advisors ay pawis na pawis. (itutuloy sa susunod na kabanata)

Lumambot ang boses ko, halos hindi ako makahinga. Nanatili siyang walang imik. Nakatingin pa rin sa dashboard. Parang na-stuck sa sarili niyang mundo. At doon ko napansin unusual, mabilis, mababaw ang paghinga niya. “Sh*t…” napamura ako nang marahan. “You’re having a panic attack…” Hindi ako nag-isip. Hindi ako naghintay. Dinampot ko agad ang susi, pinaandar ang sasakyan, at binilisan ang paglabas ng parking lot.