Paranormalromance Novels & Stories

At sa tuwing binabanggit niya ng buo ang pangalan ko, alam kong hindi na siya natutuwa. At ano naman sana ang pake ko di ba? “Kung wala kang kailangan, babalik na ako sa labas..." “Engaged na ako.” Napatigil ako. Muli akong humarap sa kaniya Alam ko. Lahat yata ng business pages sa lungsod ay naglabas na ng balitang iyon. Sebastian Montellon and Celestine Demontaverde Perfect couple. Perfect future.

tumawa ako ng tipid. "Looks not okay to me. You look alive awhile ago. Pero ngayon, nagmukhang semana santa ang iyong aura. Kinabahan ka ba sa date ninyo mamayang gabi ni Mr. Romulus? Kung gusto mo, samahan na lang kita pero hindi lang ako magpapakita kay Mr Romulus-+"

Kalmadong tanong nito. Nahihiyang sumagot ang paslit, "busog na po, pero nagutom po ako ulit. Pasensya na po." Hindi nagsalita si Ruvion at pinagmasdan ang paslit. Halos kadarating lamang niya galing opisina at gusto lamang sana niyang umupo sa sofa bago umakyat sa silid kaya hindi na siya nag-abalang magbukas ng ilaw. Pero ilang saglit pa lamang siyang nakakaupo ay may nakita siyang maliit na pigura na marahang naglalakad, tila ba takot makagawa ng ingay. Hindi naman siya nagsalita at hinayaan itong maglakad na tila pusa, hangang sa makita niya itong hirap sa pag-abot ng nais kainin, kaya nagmagandang loob na lamang siyang iabot yon sa paslit.

“Urgent po? Bakit po? Ganoon na po ba kayo kadesperadong magka-asawa?“ tanong ko. Sinamaan naman niya ako ng tingin. Lagot. Mukhang matatanggal pa ata ako sa trabaho. “C-Charot lang po, H-Hehe“ kinakabahan kong wika. Nakatingin kasi siya sa akin ng masama na parang nakakainsulto ang tanong ko. Aba, malay ko ba kung psychopath siya? Magaling na 'yong nakakasigurong hindi siya baliw na sabik na sabik mag-asawa tapos kapag ikinasal na ay gagawin niyang slave ang asawa niya tapos sasaktan niya at mamaltratuhin. Then hindi pa siya makokuntento dahil hindi niya ito papakainin, magdadala siya ng iba't ibang babae sa kwarto niya tapos sasabihan niya ng masasakit na salita 'yong asawa ni ya, kesyo sl

Akala ko nung una ako lang ang nasasaktan, ang akala ko ang nararamdaman ko nung una kay Ethan ay one sided love ang di ko alam minahal niya rin pala ako. "Aalis ako bukas papunta Paris, siguro magmomove on muna ako dun,tsssshhh kaduwagan ba masasabi yun? pero di ko kaya Quinn na lage kitang nakikita lalo akong nahihirapang makamove on.Lalo akong nasasaktan, parang gusto kong agawin ka sa kanya." Lalo akong napaiyak sa mga sinabi niya. Hindi ko akalain na aabot kami sa ganitong sitwasyon.

Minsan iisipin ko na talaga na magkakambal talaga ang dalawang ito. “Hindi ko pa ata ito nababanggit. Bukod sa samahan ng mga exorcist na naka-base sa England, may isa pang sangay ng exorcist at spirit meisters ang affiliated sa gobyerno. Sila naman ang tinatawag na Paranormal division. Sa maniwala ka man o hindi, nag-eexist sila sa bawat panig ng mundo,” ang sambit ni Arius. Napatampal naman ako sa aking nalaman. Ang malala, national level pa iyon. Ano na naman ba ang susunod kong malalaman?

Ilang mga minuto ang lumipas bago napakalma ni Cire ang kanyang sarili at isipan, at matapos pagsama-samahin at ayus-ayusin ang mga detalye mula sa panaginip na halos totoong-totoo na tila mismo ay napagdaanan niya ay nalaman nito na siya ay humaharap sa matinding crisis ng kanyang buhay sa unang pagkakataon. Base sa impormasyon ng panaginip, ang librong nobela na ipinakita ay tungkol sa isang urban romance novel sets in modern society. The focused are group petting, and the female lead and male leads are showing their affection everywhere in front of single people.

Nakaramdam naman ng pag-aalala si Peterson dahil ilang araw din siyang hindi umuwi sa villa bago ang araw na iyon. “Ayoko nang magsulat ng romance! Malapit na kong mabaliw, Dad! ‘Yong utak ko, ayaw na niyang gumana! Pakiramdam ko, sobrang panget at cliche ng mga naiisip ko! Sobrang gasgas na kasi ang mga plot sa romance pero bakit ang dami pa ring nagbabasa ng ganoon?” puno ng desperasyon ang tinig ni Marion. Para bang malapit na itong mag-evolve at maging patatas na lang sa lupa.

tanong ni Lola habang binuksan ang pinto. “Opo,” sagot ni Cylde. Pagkabukas ni Lola ay merong matandang nakaupo at nagbabasa ng libro. “Lena, pasensya na at napaaga kami,” panimula ni Lola Amari. Kaagad namang tumayo at lumapit si Madam Lena kay Lola at saka ito niyakap. “Ano ka ba tamang-tama nga ang dating mo. Meron akong ikwe-kwento sayo,” masayang sambit ni Madam Lena habang kumawala sa yakap. Tumingin ito sa akin at saka ako ngumiti. Magkasing tangkad sila Lola Amari at parehas na kulay puti na ang kanilang buhok. Maputi ng kaunti si Madam Lena kay Lola pero mas malaman naman ng kaunti si Lola kesa kay Madam.

Minsan napapaisip na lang talaga ako kung totoo ba ang reincarnation at kung may ginawa ba akong kasalanan noon, bakit ako pinaparusahan ng ganito? "Aba! Hindi ko kasalanan na mangyari ‘to. Kung may choice lang ako, bakit ako lalapit sa iyo?" inis niyang sabi. He crossed his arms above his chest. "Bakit wala kang choice? Lumapit ka sa mga paranormal experts doon ka manghingi ng tulong." Nakakainis siya. Ang sarap niyang iumpog sa muscles ko. ‘Di yata siya natatakot sa muscles ko ah.