Paulo Alcazaren Novels & Stories

Tawa ng tawa si Paulo Abilar, dahil pakiramdam niya ay lalong hindi mapagkakatiwalaan ang pagyayabang ni Esteban, na tila mas makapangyarihan pa siya kay Ruben. Sa Laguna ngayon, si Ruben ang numero unong tao sa grey area, maging ang pamilya Villar ay kailangang magbigay ng mukha, talagang walang maisip si Paulo Abilar na mas hihigit pa kay Ruben.

Alam ko na ang sagot, pero kailangan kong marinig ito mula sa kanya. Tiningnan niya ako nang naguguluhan, ang kanyang mga mata ay nanliit. "Alarico Valencia." "Magkalaban kayo?" tanong ko, nakaramdam ng pangamba at anxiety na dumaloy sa akin. "Matagal na, Pao. Siya ang Colombian Cartel Boss at ang pinakamalaking hadlang sa mga deal ko. Ngayon, please, Pao. Pwede mo bang sabihin sa akin kung anong nangyayari? Anong kinalaman mo kay Lucas at kay Alarico?"

sabay kamot sa batok, halatang kabado at hindi sanay sa ganitong eksena. Ganito talaga si Paulo, diretso, tahimik, at hindi marunong mambola. Sa trabaho man, wala siyang finesse, kaya hindi rin siya umuusad sa posisyon. “Salamat,” maikling sagot ni Alizee, bahagyang ngumiti habang tinatanggap ang mga bulaklak. Biglang inakbayan ni Oliven si Alizee sa harap ni Paulo. Nang mapansin ang masamang tingin nito, agad din niyang inakbayan si Jenny para hindi mahalata.

Turan ni Ynaria. Nanlaki ang mga mata ni Paul at bahagyang dumikit kay Clement na animo'y natatakot. "I-Ikaw, Ynaria ha! H-Huwag mo nga akong binibiro ng ganyan!" nauutal na sabi ni Paul. "Baka mamaya nasa tabi ko na!" Dugtong na sabi pa nito. Luminga't lumingon pa ito sa paligid kung may nakikitang multo si Paul, ngunit sa kasamaang-palad ay 'di ito pinagpalang magkaroon ng third eye.

Hinawakan niya ito sa kamay at inalalayang maupo sa sofa. "I missed this place hija and of couse you." "We miss you too father." Si Father Alvaro ay isang Spanish priest na dito nadestino sa pilipinas. Matagal na itong narito sa pilipinas kaya matuwid ito mag tagalog. Two months din itong nag bakasyon sa Spain kaya naman na miss niya ito ng sobra. Malaki ang impluwensiya nito sa kanya noong mga panahong durog na durog ang puso niya.

"Okay! Okay! Sent me exact location and photo na rin para mabilis kong makilala ang trainee mo na ito." "Thank you hija! His name is Iñigo Alcantara." Iñigo Alcantara? Sounds familliar. "Alcantara? Is he related to—" "Yes! He's the eldest son of Attorney Evo Alfonso Alcantara." Kaya naman pala. Anak ng isang pioneer.

Kunti lang din ang mga appliances na nakita niya. Pero wala roon ang atensiyon niya. Tumayo siya at nilapitan ang nag-iisang nakaagaw ng pansin niya. Isang frame iyon na natatanging nakasabit sa dingding. Frame na may laman na mga medals. Binasa niya ang pangalan na nakasulat sa medal, may maliit na papel doon na nakasulat ang pangalan ng may-ari. Rafael Sanrojo.

Halos ingudngod pa niya ang papel na hawak sa pagmumukha ko. "Agent Heinz Mikael Alvarez also known as Heinz Montero. A top and excellent agent in DISG," nakangising lahad niya. "Well, aaminin kong na-impress ako sa hayop na 'yon!" tumatango-tango pang dagdag niya sabay tumawa ng nakakainsulto.

Napatingin siya sa’kin nang marinig ang mga hakbang ko. “Morning,” he greeted. “Hindi ka na naman natulog nang maayos,” puna ko, umupo sa kabilang sofa. “I couldn’t,” he admitted. “There’s something new.” Napakunot ang noo ko. “Ano na naman ‘yan?” He handed me the folder. “Alvarez found a log. A record of email exchanges between Carlos and a man named Enrique Lao. He’s a private security consultant—blacklisted sa ilang bansa.”

Not 18 or younger. "Pareho tayo ng tinutukoy. Yung matalinong lalaki na naaalala ko e brown na brown yung mga mata. Nag-iisang anak at tagapagmana ng mga Alarcon. His full name is Rajiv Xen Alarcon." Umiiling lang ako dahil hindi talaga. Imposible ang sinasabi nya. Pero tumango sya saakin saka nagsabi ng impormasyon na halos ikasabog ng utak ko.