Personal Matter Novels & Stories

Binagsak ko ang katawan ko sa kama ng medyo tuyo na ang buhok ko, hawak pa rin ang cellphone at iniisip kung bubuksan ko ba ang message niya o hindi… “Paano kung mahalaga ‘to?” Tanong ko sa sarili ko at tumagilid sa kanan, “pero paano kung tungkol ito sa personal thing?” Muli kong tanong at tumagilid naman sa kaliwa. Napabuga ako ng hangin, sa ayaw at gusto ko ay wala akong nagawa kundi ang buksan ito. Kahit anong nangyari kahapon ay hindi pa naman ako natatanggal bilang secretary kaya kailangan ko pa rin basahin ang message niya…

Parang gusto ko na lang tumakbo palayo sa kanya dahil hindi ko kaya ang mga pinaggagawa niya. “So lastly, paano niyo naha-handle ang pagtatrabaho sa isa’t isa with other relationship involved?” Seryosong tanong ni Maya. Umayos ako ng upo dahil lahat ng mga mata ay nakatutok sa’kin. Naduduwal ako. Pero kayanin mo, Lessi, malapit na rin naman matapos. Kaunti na lang. “It’s called professionalism,” buong tapang kong tugon kay Maya kahit na naghahalo na ang emosyong nararamdaman ko ngayon. “We leave personal matters outside the set.”

"I don't care about her and she's not a special person para pagtuunan ko ng pansin. Kung ano man ang sinabi ng spoiled brat na si Holly, let it go. It's nothing.." "It's nothing? Including your rendezvous inside the comfort room? " he reminded me. "Yes..it's just my d*ck trying to have some fun." "So you did f*cked her?" He lower his voice and so do I. "Nope. Now, come on. It's not appropriate for the CEO and CFO to pry to their employees personal life, goodness." -----

Bigla akong pinamulahanan nang maisip na baka ay tuwang-tuwa siya dahil sa kanyang nakikita ngayon. “Sana ay huwag mong masamain ang pagpupumilit namin na makilala at makausap ka sa personal. Of course, we don’t intend to meddle with our son’s personal affairs. We are curious and we just want to know some things about you,” paunang sambit ni tito.

sagot niya, iniiwasan ang usapan. "He did, briefly. Pero gusto kong marinig mismo mula sa'yo." "It's very boring, I'm sure matutulog ka lang habang naririnig 'yun." Napatawa ako, "nope. In fact, interesado akong malaman ang kahit ano tungkol sa'yo." Umiling siya ng mariin, "my personal life is my least favorite topic." Tumigil ako sa pagtatanong ng masyadong personal na bagay dahil alam kong mag-aaway lang kami, at ilang beses na kaming nagka-sagutan sa loob ng dalawang araw ng kasal.

Para silang mga hindi magkakilala nang mga panahong iyon. Pero naisip niyang he needs to be professional. Kailangan munang isantabi ang mga bagay na pampersonal. Hindi puwedeng maapektuhan ang trabaho nila dahil sa personal na problema nilang tatlo. Kailangan niyang magpameeting kung kaya’t patay malisya niyang tinawag ang dalawa habang pupungas-pungas na nagpunta sa mahabang mesa kung saan sila mag-uusap.

“And I want to know why.” Humigpit ang hawak ko sa gilid ng pinto. “Umalis ka na,” sabi ko. “Hindi,” sagot niya. “Hangga’t hindi mo sinasagot.” “Wala kang karapatang magtanong,” singhal ko. “Meron,” mariin niyang sabi. “Dahil kahit anong mangyari, bahagi ka ng buhay ko.” Napatawa ako, mapait. “Don't be rediculous,Nathan. You don't have damn right to ask or medle in my personal matters. Please leave.”

dagdag niya, at bakas ang bahagyang inis sa tono niya. "Reckless? Mas reckless po ang magpahatid sa inyo. Ayaw ko pong machismis tayo," madiin kong bulong. "Saka sabi niyo po sa email, we'll talk. Tungkol po ba ito sa plates ko o tungkol sa personal na bagay?" "Both," aniya sabay sandal sa table. "Your plates are good, but your attitude towards your mentor is questionable.” Medyo natahimik ako.

Napaismid siya dahil sa pakikialam nito. "Pamela, this number is personal. If the clients want to talk to me, they will call my business number, you used to be my secretary, dapat ay alam mo ang bagay na iyan. Or did you forget about that?" pagpapaalala niya dito.

Nahalata marahil nito na suko na siya sa sinimulang tuksuhan kaya tumawa ito at ibinalik ang tingin sa binabasang mga papeles. "Insan, negosyante tayo. Basic knowledge sa atin na ihiwalay ang personal na problema at ang trabaho." Tumango-tango siya sa sinabi nito. Kung sabagay, ganoon din naman dapat. Walang mabuting maibubunga kung hahaluan ng personal issues ang trabaho. Bilang negosyante, professionalism ang dapat mauna. "Nga pala, kumusta ang photoshoot kahapon?" tanong nito na halatang tintantiya kung anong magiging reaksyon niya sa tanong nito.