Philippines National Anthem Lyrics Novels & Stories

[Chorus] So as long as I live, I'll love you Will have and hold you You look so beautiful in white And from now to my very last breath This day I'll cherish You look so beautiful in white tonight You look so beautiful in white tonight Nakita ko kung paano siya magpunas ng panyo sa kanyang mga mata. Umiiyak din siya kagaya ko.

“Deserve mong maramdaman ‘yan. And together, we can face anything. Basta sana… huwag mong hayaang sirain ng ibang tao ang tingin mo sa sarili mo.” Napangiti si Sophia, may kislap na ulit ang mga mata niya. “I believe that, too. Let’s do this together.” Habang patuloy silang nagpa-plano, pansamantalang nawala ang bigat ng araw. Kahit alam nilang hindi pa tapos ang lahat—na si Veronica ay isang panganib pa rin—ngunit habang magkasama sila, pareho nilang nararamdaman na kaya nilang harapin ang kahit anong bagyong darating.

"Bro! I'm so sorry! I have to go back to the Philippines right now." "Huh? Why? How about the deal? The trial?" "Fuck Dude! We will only lose a million! I'll lose the lives of my wife and baby if I don't go home to the Philippines now. Pre, pera lang iyan—kikitain ko pa ulit iyan, pero ang asawa't anak ko—I swear to God, I'll kill myself."

Meaning ay may importanteng lakad na naman siya, saan naman kaya iyon. Tinignan ko ang oras at madaling araw palang pala. “Philippines,” simpleng pagtugon niya lamang sa akin kaya napakunot ako ng noo. Something popped up in my memory when I heard the country he will visit. “Are you, alright?” bigla itong lumapit nang makita niya sigurong nakahawak ako sa aking ulo. Tumango lang ako bilang pagtugon dito.

Buti na lang talaga ay wala 'kong ibang inasam Buti na lang 'di ako nainip sa tagal, nag-abang Buti na lang talaga ay wala 'kong ibang minahal Buti na lang Oh, buti na lang talaga ay wala 'kong ibang dinasal Buti na lang dumating ka na ang masasabi ko lang Buti na lang talaga ay wala 'kong ibang minahal Tanging ikaw lang Wala 'kong ibang inasam (Oh-oh) Sa tagal nang nag-abang (Oh-oh) Wala 'kong ibang minahal (Oh-oh) Buti na lang (Oh-oh) Wala 'kong ibang dinasal (Oh-oh) Ang masasabi ko lang (Oh-oh) Wala 'kong ibang minahal (Oh-oh)

After fifteen hours we landed at NAIA. My heart jump abnormally because I am really in the Philippines right now. "Philippines?" my son sleepily asked. Tanging tango lang ang isinagot ko dahil labis ang kabang nararamdaman ko sa ngayon.

sabi niya sa akin. "What is it, Camz?" I heard her gasped loudly. "Uuwi ako d'yan sa Pinas this week," imporma niya sa akin. "Oh, talaga? Uuwi ka?" hindi makapaniwalang tanong ko sa kanya. I couldn't believe that she'll be back here in the Philippines. "Yes. Uuwi ako d'yan this week," sabi pa niya. "Bakit ka uuwi this week?" tanong ko pa sa kanya.

huminga sya ng malalim bago kinuha ang chopsticks nya. "I'm fine, it's just that I'm....." Hindi nya matapos ang sasabihin. "Hey, I'mma kill you if you don't spill the tea." Pagbabanta nito sa kanya. "I'm assigned at tje Philippines." Pagtatapos nya sa gustong sabihin. "Eh?" Nag-angat ito ng paningin sa kanya. "I'mma kill you if you're joking." seryosong sabi nito sa kanya. "I'm not." Ipinakita nya dito ang papel na natanggap nya.

Hindi na siya nagpaligoy-ligoy pa at agad na tumango. ‘Philippines, here I come.’

“Life is old there, older than the trees. Younger than the mountains, growin' like a breeze~” Sky Cruiser scratched his head. “Why do you know this one? Dapat hindi!” Mia smirked for the first time. “I know the English and Japanese version of Country Road. There’s no way na mamamali rin ako sa lyrics nito.” Disappointment washed the guy’s face. Mia sang a Filipino song. “Ano ba itong nadarama oh shux. Ito ba'y pag-ibig na ha~” Sinabayan niya ito ng maliliit na steps ng sayaw. “Totoo ba ang pinadama~”