Pinay Umiyak Sa Sakit Novels & Stories

Ngunit bigla na lamang sumasakit ang kaniyang ulo. "Shit, my head, it hurts!" Aniya habang hawak ang kaniyang ulo. Mabilis niyang kinuha ang gamot na inireseta sa kaniya kapag sumasakit ang kaniyang ulo. Matapos niyang makainom ay unti unti nang nawawala ang kirot na kaniyang nararamdaman. Hanggang sa makarinig siya nang pagkatok sa pinto.

Hindi pa man nangangalahati ay parang pinupunit na ang kaniyang p*gk*b*b**. Nagmulat siya ng mata at tumingin kay Yael. Inilapat niya ang mga kamay sa dibdib nito at balak na sanang itigil iyon nang hawakan nito ang kaniyang mga kamay. Marahan itong umiling. “Don't move, it'll hurt more.” Saad nito. Umiling siya, sumasakit lalo ang kaniyang p*gk*b*b** habang pinipilit nitong ipasok ang k*h*b**n.

Nakakapanghina, hindi ko na alam kung ano ang dapat kong gawin. “Yes! Scream! HAHAHAHAHAHA fuck I love your screams.” Sigaw niya sa aking mukha at lalong pinag-igihan ang paglalaro ng kutsilyo sa aking pagkab*bae. She was enjoying it. She was enjoying the way she was inflicting pain on my body. Nanghihina na ako. Unti-unti akong namanhid sa parteng iyon ng aking katawan.

" They won't give it up. Halos umirap na ako sa iritasyon. Hanggang kailan pa ako magpapanggap na mabait at naaawa? "Mayroon pa namang gamot para sa sakit ng tiyan, 'nay, hindi ba? Painumin na lang po natin para gumaling siya." "Ah, oo!" Lumiwanag ang mukha ni Nanay. "Mapakla ang lasa noon, hija pero mabisa namang gamot."

CHAPTER 27: Ignore “Kaya mong maglakad?” tanong ni Jeo kaya naman tumango ako habang hindi siya tinitignan. Sinubukan kong tumayo at hindi humawak sa braso niyang nilapit sa ‘kin. Pero napangiwi na lang ako dahil sobrang sakit ng sugat ko. Ngayong nakatahan na ako ay parang naiiyak na naman ako dahil sa mga buhangin na pumapasok sa tsinelas ko at sa sugat ko.

Pinilit kong kaladkarin ang sarili ko papuntang kwarto. Padabog kong ibinagsak ang sarili sa kama. Ipinikit ang mga mata at naglabas ng mahihinang mura. Nakakasawa na ang ganitong pakiramdam. Kailan ba ako magiging manhid? Tanggap na dapat ng dibdib ko ang mga ganitong sakit. Immune na dapat ako pero bakit ganito na naman? Nakakaasar. Kahit ilang beses akong mapagod, hindi pa din natatapos. Kahit masanay pa ako sa mga nangyayari, masasanay lang. Pero masasaktan pa din.

Umiiyak ako habang inuundayan ng malalakas na kabig sa sikmura, di ko maipinta ang sakit at hapdi nito na nagbigay sakin kakapusan huminga. Napapikit ako at naalala ang anak kong bunsong umiiyak nang isang gabi habang kami ay nagtatalo mag-asawa dahil sa 'di ako nakakapagbigay ng panggastos araw-araw, tila nakasanayan narin ni misis ang mga pasa sa kanyang katawan at mukha, habang walang magawa ang pobreng bata kundi umiyak ng umiyak sa sulok at minsan ko pang nasipa dahil sa inis at ingay nito. Isa akong demonyong dambuhala sa aming tahanan, larawan ako ng mapinsalang sumpa na siyang sumisira unti-unti sa aming tahanan at mga pangarap, pinapatay unti-unti ang lahat ng pag asa at pananampala

Why is it too excruciating? "E-elie!" Mas lalo akong napa-iyak ng marinig ko ang boses ni Zykiel pero pinigilan kong huwag na pumatak ang luha ko kahit pa kanina pa pala ako umiiyak. Binaliwala ko ang sakit na nararamdaman ko sa balikat at sa likod ko kasi mas masakit itong nararamdaman ko sa puso ko. Mabilis akong lumakad papunta sa hagdanan at umakyat.

Tipid akong ngumiti at bahagyang nakaramdaman ng kirot sa d****b. Halos mabuwal ako ng bigla niya akong yakapin. Sobrang higpit hanggang sa nagsimula na siyang umiyak. "I'm so sorry. I'm sorry. I'm sorry." Paulit-ulit na aniya niya habang nakayakap sa akin at umiiyak. Tears welled up in my eyes as I slowly rub her back. Mas lalo lang siyang umiyak. "It's ok. It's ok." I said softly as I stroked his back.

The best day of my life ever. Akmang tatayo na ako nang maramdaman ko ang sakit sa aking pang-upo, nangyari na ito before pero bakit parang mas masakit ngayon? Bakit parang virgin pa ako? I thought he fucked Me and got my virginity already, but why did I feel pain in my fucking ass? Shit!