Poetry For Mother นิยาย & เรื่องราว

She has decided to let go of the past and, starting today, she will renew her life. “I hope you will allow me to be a happy mom. Thank you for bringing me into this world. Thank you for being a good mother to me. Thank you for all the sacrifices you have made and thank you for being the best mom in the universe. Mag momove on man ako sa nangyari sa atin, but always remember that you will stay in my heart and mind forever... I love you, Mom. I will always love you.” I sniffed weakly.

Kinamayan niya ako at Pagkatapos ay binesohan. Nakaramdam ako ng matinding hiya sapagkat alam ko sa sarili ko na ako rin ay amoy pawis at araw. "Pasensya na po amoy, pawis at araw ako." nahihiya akong sambit. "Hindi naman, Amoy bulaklak ka iha. Isang napakabangong bulaklak." papuri ni Mother Kaya napangiti naman ako ng sobra.

She didn't failed to raise us with a good character, hindi kinukuwestiyon ang buhay at natutong magpasalamat sa lahat ng natatanggap, maliit man o malaki. Everyone feels the same as me with their mothers when I says she's the bestest mother or even women in the whole world. "Salamat po sa lahat, Mama." I whispered genuinely while crying in her embrace. "Salamat sa lahat, Bethylia. I know I didn't give you the best life pero kahit kailan ay hindi ako nakarinig ng kahit isang reklamo sa iyo. Alam kong nahirapan ka sa mga nakalipas na taon, ipinagpapasalamat ko na hindi ka sumuko." Mama cried while gently caressing my back.

Mother is a loving human on earth Happy mother's day to all mommy!!

Motherhood is messy and staggeringly beautiful. It is overflowing with great joy, laughter, tenderness, and immeasurable responsibility. As mothers, we strive to make our families the heart of our day-to-day lives, and we redefine what it means to be tired, to be busy, to multitask with grace and patience. We love with our whole hearts and do everything in our power to give and give selflessly.

My mother's death left a deep wound in my heart, but mourning won't help, I need to seek justice for me to finally be at peace. Pinikit ko saglit ang aking mga mata, ninanamnam ko ang preskong hangin na malayang dumampi sa aking balat, bawat haplos nito'y nagdadala ng kakaibang sensasyon sa aking katawan, pakiramdam ko, nandito si Mama nakayakap sa 'kin. Ramdam ko pa 'rin ang init ng kanyang pagmamahal.

Muli ay nakita ko ang kaniyang mga matang tulad ng kanela at nasambit ang pangalang hindi ko nagawang banggitin sa loob ng maraming taon. “Mateo… Bakit ngayon ka lang! Ganiyan ba talaga kayong mga kapre?” Inis kong kinurot ang kaniyang pisngi hanggang sa mapasigaw siya sa sakit para makasigurong hindi nga ako nananaginip. At oo, totoo nga ang Mateo na kaharap ko ngayon. --Wakas-- Tula Source: Me gustas cuando callas / “Poem 15: I Like for You to Be Still” by Pablo Neruda

Tulad ng opening chord ng bagong kanta ko—parallel pero may humahangin na deep tones ang pag-ibig nila. Bago kami matulog sa probinsya, naglakad kami ni Mama at Daddy sa veranda. Tahimik ang paligid. Narinig ko yung cicadas at malakas ang hangin. Tumingin ako sa kanila. “Ma, Tay, sobrang grateful ako.” Magkahawak kami. Si Daddy, maalaga at tahimik; si Mama, nagdrop ng luha pero ngiti: proud smile. Tapos bigla niyang sulyapan si Daddy at nagbiro: “Parang third stanza lang siya—expected, pero hindi pa finalize.”

"My mother's arms are soft and warm, To hold her babies safe from harm. With gentle songs and loving eyes, She watches as the moonbeams rise.” Ang malambot at napakalambing na boses ni Noah ang kumakanta mula sa music box. At kasabay nun, may boses din ng maliit na si Bunbun na sumasabay sa kanta. Sa tuwing kakantahin ng kanyang kuya ang linyang, “My mother's arms are soft and warm,” sumasagot si Bunbun ng isang matamis na, "Mmm."