Prayer Is The Best Weapon Mga Nobela at Kwento

"Fine, mamamasya lang. Hind naman siguro masama diba? I'll be careful, promise." "Okay. Kaya mo naman nang mambugbog kaya go! Tara na sa PR." Tahimik na sumunod na lang siya. "Choose one, 'yong magiging komportable ka." "Bakit kailangan pang mamili?" "Mahalagang magustuhan o maging komportable ka sa anumang weapon na hahawakan mo dahil magiging bahagi na iyon ng iyong katawan sa oras na ikaw ay makipaglaban sa kaaway."

Pinahawak siya ng maliit na practice sword, mas magaang kaysa sa tunay. Nang una’y halos mabitiwan niya ito. “It’s heavy!” reklamo niya. Napailing si Kael. “Your arms are weak. You need discipline.” Sumabat si Nathaniel, mahigpit ang boses. “Son, if you want to protect your people, you must first learn to control yourself. Strength is not enough—discipline is the true weapon.” Huminga nang malalim si Alaric at sinubukang muli. Kahit nanginginig ang kamay niya, pinilit niyang hawakan nang matatag ang espada.

"Handa akong sundin ka, God of War, upang i-conquer ang mundo at lumaban sa battle field!" Tulad ng sinabi niya, napaluhod siya sa isang tuhod at niyuko ang kanyang ulo. Ito ang kanyang pinakamataas na respeto kay Thomas. "Haha!" Masayang tumawa ng malakas si Thomas. Inabot niya ang kanyang mga kamya para tulungang makabangon si Griffin bago sinabi niya, "Huwag kang mag alala, sigurado na hindi kita hihilingin sayo na i-conquer ang mundo. Kailangan mo pangalagaan ang anak mong babae. Ang makipag-laban ay hindi suitable para sayo.

Pero ako habang pinagclick ang gatilyo ng sniper rifle ko nagdadasal ko na sana i will be reborn in another body kahit kanino basta mabuhay lang ulit and i will make that person strong yun totoong palaban at hindi ko didungisan ang pagkatao niya kundi i embrace ko ito at gawin ko pang palaban gamit ang aking kakayahan as an assasin. Hanggang naramdaman kong tinamaan ako at nawalang ng balanse at hindi ko na nakayanan abutin ang nahuhulog ko sniper riffle habang ang katawan ko ay bumigay at sumonid sa riffle ko. At kahit na hindi ko na mahagilap ito nakipaglaban pa rin ako gamit ang aking hand gun pero dahil sa dami nila naubos ang bala ko at may last resort is my hunting knife. Hanggang sa k

He was also good at close combat. Gio known as the King of Blades kaya naman ay tudo hasa siya sa US 1918 Mark I Trench knife niya, it was the deadliest knife that was ever built during world war one. It was the best weapon for close quarter combat because its featured knuckles. Minana niya pa ito sa ninuno niya. Jonathan also love sharp things, he's weapon is a shuriken. He's weapon has a very unique feature, it can be a bomb or anything, he costumize it himself. Some of his shuriken can also enlarge and reconstruct as a trench knife, whenever he likes it.

sabi niya, sabay turo sa mga armas sa paligid. Napabuntong-hininga ako. “Pero pwede ka namang magbago. Laging may chance para magsisi.” Napailing siya. “Hindi ba ‘yang Bible mo may sinasabi rin tungkol sa pagpatay ng kalaban?” "Oo. Pero kung inutusan lang ng Diyos, at para sa katarungan!”

Then I tried to relax and cleared my mind, at buti na lang at humina na ito at tuluyan nang namatay. Apoy? Ang kapangyarihan ng apoy. Woah! Apoy ang aking kapangyarihan. Ang astig! Now, I know na hindi ako ang pinakamahinang witch sa kasaysayan. Pagkatapos, bumalik ang paningin ko sa kinaroroonan ni Pryce, at nakita kong sasaksakin na ng alpha nila ng isang silver na espada ang dibdib ni Pryce. At kasing bilis ng isang kurap, nagteleport ako at inagaw ko ang kanyang espada, at itinutok ko ito sa kanyang mukha na talaga naman gusto ko nang hiwain. Sino siya para pagbantaan niya ang buhay ng pinakamamahal kong tao?

Kaya, hindi nila naisip na ang Crepe Myrtle Divine Sword ay isang Ancestral God Weapon dahil ito ay halos hindi maarok. Pagkatapos ng maikling sorpresa, ngumiti si Yorick at sinabing, “Kahanga-hanga. Minamaliit talaga kita. May iba ka pa ba? Kahit na mayroon kang Imperial Weapon, mas mababa pa rin ang iyong lakas kaysa sa akin." Nagkibit balikat si James. Ginamit niya ang lahat ng Secret Arts na nakapagpapataas ng kanyang lakas, at siya ay nasa kanyang pinakamakapangyarihang estado.

“You do know how to pray, right?” Ang totoo ay hindi niya maalala kung kailan s’ya huling nagdasal. Hindi n’ya rin maalala kung kailan s’ya huling pumasok sa simbahan. With the number of people he killed, pakiramdam niya ay wala s’yang karapatan na hingin ang kapatawaran ng Panginoon. But then, he was not being asked for that kind of prayer. It is simply a prayer of thanks. He can do that.

"Instead of worrying, be a prayer warrior. Ano ang turo ko sa inyo?" "Daanin sa dasal ang mga bagay na gumugulo sa aming isipan at kinatatakutan." "Exactly. Just pray, okay? Alam kong kayang-kaya mong lagpasan 'yang kahit na ano pa mang kinatatakutan mo... ngayon pa ba na hindi na lungkot ang nakikita ko sa mata mo? See that? You've won against your own sorrow, pain and sadness. Ano pa ang ikinakatakot mo, hmm? Just pray and always pray, Alexena. It'll help you get through any situation that you're in. Always remember that everything's going to be fine, as long as you believe in Him and as long as He is with you."