Predestined Tagalog Novels & Stories

seryosong saad nito habang dinadampi niya ang kamay niya sa dibdib ko. Magsasalita na sana ako nang muli itong magsalita, “Minsan ang tunay na pag-ibig ang sandata para maipanalo ang laban,” “Lala?” taka kong tawag sa kanyang pangalan. “Seryoso ako Kamahalan. Katharos Agape. Katharos Agape ang sagot,” “Katharos Agape?” “Tama, kaya hanapin mo sa puso mo ang tunay na rason bakit ka nandito, bakit kailangan mong tukuyin ang tunay mong misyon.”

Hindi ko na maintindihan ang mga sinasabi ko dahil sa tape na nakaharang sa bibig ko. Tinignan lang ako ni Father at si Dante bago siya nagsimulang magsalita. “Minamahal naming mga kapatid, nagtipon tayo ngayon sa harap ng Diyos upang saksihan ang pag-iisang dibdib nina Zolvio Dante Varono at Xilla Villa Bilgera. Ang kasal ay isang banal na sakramento/pangako na itinatag ng Diyos.” Simula ni Father.

Tiningnan ni Billie si Mariel, ang luha ay dumadaloy sa kanyang mukha, hindi dahil sa sakit, kundi dahil sa pag-ibig. "Anong ipapangalan natin sa kanya?" tanong ni Mariel, ang boses ay pagod ngunit matamis. "Elias," sabi ni Billie. "Elias. Sa Hebreo, ibig sabihin, 'Ang Panginoon ay Diyos ko.' Dito, ang ibig sabihin nito ay payapa. Dahil siya ang magiging paalala na ang ating laban ay tapos na, at ang Diyos ay nagbigay sa atin ng buhay. Elias Suarez."

“Ano ka ba Ate, naiintindihan ko po. Siguro nga paraan ng Diyos iyon para mapaglayo kami at magtagumpay muna ako sa aking pangarap. Bago kami muling pagtagpuin. Hindi natin alam. May nakalaan pang pagkakataon para sa amin. Hindi rin siguro kami para sa isa’t isa. Hindi itinadhana. Kaya I am just open to all the possibilities na lang. I am not a day dreamer, I am a believer, that after every painful love I have gone through, it is just an experience to crack open the deepest parts of my core and allow to me to delve into a passion so rare, that I will find a love that was almost, never meant to be” “Grabe ‘no. Kahit yung pang-English mo ibang level na. Parang call center yung bitaw mo ng mga

hopeless kong sagot. “Ako naniniwala sa Destiny. Naniniwala ako na may dahilan kung bakit nakikilala natin ang isang tao. Naniniwala din ako na kapag nakalaan sayo ang isang tao, kahit anong pagsubok ang inyong pag daanan sa huli ay kayo pa rin ang nakalaan.” makahulugan nyang turan. Sabagay maaaring totoo nag Destiny gaya ng nangyari kay lolo at lola. Naging daan ang lolo ni Dark para makilala ni lola ang aking lolo Ignacio.

Kaya unti -unti na niyang pinapakita ang aming kunwaring relasyon. Kung may ibang tao man na unang makaalam na may espesyal kami na relasyondapat itong mga kasama namin sa bahay. Kung mabanggit man sa labas o 'di kaya'y ibang tao na ang dapat makakita hindi na kami mahihirapan sa pagpapaliwanag. Mas maraming may makaalam ng maaga, mas mabuti.

Tagaytay "We're going to Tagaytay," he announced. "What?!" Ngayon ay nasa kotse niya kami pauwi sa amin, pagkatapos ng nangyari kagabi ay iniwasan na namin ang usapan na tungkol kay Grace. Kapag mas lalo kong pinipilit, lalo lang siya naa-asar sa akin at hindi nagsasalita.

sabi niya sabay tawa at nagpatuloy naman sa pagsasalita, "Kaya siya open kasi may mga pagkakatao mo na alam mo na alam ko rin. Gaya nito, alam ko na Captain ka ng basketball team, alam mo rin na Captain ka ng basketball team. Gets mo?" Tumango naman ako sa kanya at nagpapatuloy na naman siya sa pagke-kwento, "Tapos ang pangalawa naman ay tinawag na hidden or close. Kaya siya tinawag na hidden is because may mga pagkakatao mo na alam mo pero hindi ko alam kung ano 'yun. Ang pangatlo naman ay ang Blind Area —" "Grabe 'no? Ang bintana, blind na pala ngayon?"

dahil sa paniniwala at matinding galit nito sa mga mangkukulam. Ganoon rin ang aking pagkakilala kay Padre Paterno. Sa katagalan kong nanilbihan sa simbahan bilang tagapangalaga nito ay kilalang-kilala ko na ang prayle. Kinupkop nila ako nang iniwan ako sa harap ng simbahan kaya dito sa simbahan na rin ako lumaki. Ipinangalan nila akong Claudio Salvacion, mula sa pangalan ng ama ni Padre Alba, ang padreng nakakita sa akin, at sa salitang Kastilang salvacion na ang ibig sabihin ay naligta dahil nailigtas ako ng Diyos para sa simbahan.

Saad ko habang nakatutok sa kawalan. "Anong pareho?” "Parehong ang mga magulang natin ang nagdedesisyon para sa kinabukasan natin kaya nga humantong tayo sa ganitong sitwasyon.” Mapait na wika ko saka ngumisi nang kaonti. "Arranged marriage.” Mahina kong banggit. Muli na naman kaming binalot ng katahimikan. Nakatingin lang ako sa bintana habang pinakikinggan ang malakaa na buhos ng ulan. Kasabay nito ang paghigop ko ng hot chocolate.