Quotes About A Job นิยาย & เรื่องราว

Napanganga tuloy ako sa sinabi niya, hindi ko alam kung ano isasagot ko, “Am of course Sir, I am suitable for this job because I love it and I'm comfortable to do it. Wala namang taong magtatrabaho sa trabahong hindi nila gusto at hindi sila komportable sa trabahong iyon Sir diba?” Nagsalubong agad ang kanyang kilay na para bang naguguluhan siya. Sa pagkakaalam ko dapat we can hit the hint para naman mukha tayong bida dito. Joke lang. Sa totoo lang, kinakabahan din naman ako dito baka hindi pa ako matanggap pero hindi tayo dapat magpahalata kaya fix your posture para mukhang confident. “Really? Nice shot Ms. Cortez maybe I think......” pag-iisip nitong sagot. “You're qualified for this job.”

Tinapik niya ito sa balikat, “Talagang pinaghihirapan mo ang trabaho mo.” “Huwag kang mag-isip ng ganyan.” Bahagyang ngumiti si Danica, “Ito ang propesyon ko. Ang bawat propesyon ay may kaakibat na panganib kapag umabot na ng malaki ang sahod. Kung may malaking bilang ako ng tagahanga at walang bigat mula sa opinyon ng publiko, hindi iyon makatarungan para sa mga taong ginagawa rin ang trabahong ito. Ang mundo ay katulad nito, sa ilang antas nito, ang isang bagay para sa isa pa.”

sabay tingin sa akin mula ulo hanggang paa. Umakbay naman si Jupiter sa akin at proud na ibinalandra sa harapan ng dalawang babae. "You cannot define her as low class if her life is simple. And don't say that about her work. Every job is decent and every position matters. The meaning of low class is like you two on how you treat the workers here in the café. Don't ever insult their job just because you are rich," seryosong sagot ni Jupiter. Ganito kapag may mga sinasabihan siyang mga bastos na tao. Pero minsan nakakatawa ang mga pinagsasabi.

“Hindi ko dapat hinayaan mangyari ito sa atin.” Tahimik siyang napaupo ulit. “Alam mo bang nawalan ako ng trabaho dahil sa nanay ko at sa anak mo?” “Alam ko,” sagot ko. “At sinisisi ko ang sarili ko araw-araw.” “Wala kang ginawa,” sabi niya. “Kahit isang tawag. “Natakot ako,” sagot ko. “At mali ’yon.” “Takot ka mawalan ng career,” sagot niya. “Hindi ka takot na mawala ako sa buhay mo. Mas importante pa ang trabaho mo kesa sa akin.”

wika ng kasamahan nya sa trabaho. "Na bored kasi ako sa bahay.. nanghihina ang katawan ko kapag hindi magtatrabaho." pagsisinungaling nya. "Iba din talaga kapag nobya ng mayaman eh... pwede makabalik sa trabaho kung kelan gusto.. dapat sinabi mo sa nobyo mo na patayuan ka nalang ng sarili mong bar para hindi ka na magpapakahirap." Komento nito.. Hindi na nya sinabi na wala na sila ni Alex.

nakataas ang isang kilay ni Anthony pagkasabi n'ya niyon. "Yeah, I choose not to have any job since sabi naman ng daddy ko na ako ang magmamana ng negosyo so I don't see the point of having a job." Paliwanag pa nito. Anthony hates a person who's still depending on their parents kahit matanda na sila and is capable of finding a job and have an experience in working industry. "How can you run a company if you don't have any experience in working?" He asks.

Ayaw ko lang kasi iyong masyado niya akong binibigyan ng importansya na handang isantabi ang trabaho nang dahil lamang sa nagkasakit ako. "Pero ayaw ko lang kasi iyong ganito...." Sinubukan kong i-explain sa kanya ang gusto kong sabihin. "You don't have to sacrifice your work for me. Hindi tama 'yon. Kaya ko naman ito eh para di ka na mag-alala." "Mi cielo, di ba sinabi ko naman you don't have to be worried about this. I can handle my job because I am one of the superior in the company. I can manage my time there." Still trying me convince eventhough it is not right for me.

"Well, mom said you got a job and you will start on Monday so you have to leave on Sunday." I winked at her, " You heard it right." "What job?" puno ng kuryusidad ang mata nito. "Something that pays a lot." "CEO? no it's impossible you don't know how to run a business and that's too high position, you can't do that. Artista? No, you can't act, you are just good in lying. Manager? No, you can't manage people with your temper." Hindi ko maiwasang itirik ang mata ko dahil sa mga sinasabi niya. Para bang wala ako sa harapan nito kung makapagmonologue ito. "Come on, what job it is ate kasi I can't think a job that suits you," anito at naupo sa kama ko. Nag-indian seat ito habang nakatingin sa aki

Tanon ng James, "Thea, anong klase ba ng trabaho ang hinahanap mo?" Sabi ni Thea, "Tignan na lang natin. Hangga't bagay ito, wala na akong pakialam sa uri ng trabaho. Wala naman akong masyadong karanasan sa trabaho. Basta't tanggapin ako ng kumpanya, ayos lang sa akin kahit na magsimula ako sa mababang posisyon. Tatanggapin ko iti bilang leksyon at karanasan. Bukod dun, may tiwala ako sa kakayahan ko. Naniniwala ako na hindi magtatagal ay mapopromote din ako kahit nasaan ako." "Bakit hindi mo kaya tawagan si Alex at tanungin kung may bakante sila sa Celestial?"

O well. "A piece of advice. Maghanap ka ng trabaho dahil hindi lahat ng makakakita sa inyo bibigyan kayo ng limos. Huwag kayong umasa sa ibang tao, dahil hindi lahat may busilak na loob na tulad ko." Of course! I have a good heart! "Don't die begging for someone. Die for doing something good." I sounded like Camille. Freakingly disgusting! I closed the car window.