Quotes About Acceptance Novels & Stories

I caress my tiny bump the bump is almost visible since fitted sa akin yung damit. "Are you sure that you will attend the wedding honey? I know this is not good for you. Buntis ka at bawal sayo ang umiiyak" I simply smiled at mommy. I know she is just worried about me and my babies, pero ito ang lang ang nakikita kong paraan para ma mapakawalan ko na ng lubusan si Zayn. Acceptance is the key to be truly free. At matatanggap ko lang ang acceptance na yun kapag makita ng dalawa kong mga mata kung paano siya matali sa ibang babae.

Dahil Hindi niya maisip kung paano niya gagawin Ang dapat para Hindi na masaktan pa at umasa na mamahalin Siya pabalik ni Elle. "Acceptance." tanging sagot nito saka inubos Ang laman ng hawak.

"Ipakita mo muna na isa kang ulirang asawa. Asikasuhin mo sya, ipagluto mo o kung ano. Pag nagbago ang pagtingin nya sayo, edi go! Pero kung hindi, palayain mo na sya. Hindi naman kaduwagan kung susukuan mo ang isang tao Jih. Hindi rin naman sa lahat ng oras kailangan nating ipaglaban nating ang taong mahal natin lalo na kung nasa maling sitwasyon. Kailangan din nating matutong magpalaya para makawala na rin tayo sa bagay na nakakasakit sa atin. Acceptance lang ang kailangan natin kung minsan. Pag natanggap mo na sa sarili mo na hindi kayo para sa isa't isa , pati puso mo makakaramdam ng kalayaan" mahabang payo ni Trina sa akin. May punto nga naman sya pero ngayon pa ba ako magpaparaya kung

Paraan niya iyon para gawing patag ang kalooban. “Ano man ang gulo naming mga matatanda, wala kang kinalaman sa lahat ng ‘yon. Kung may nahirapan man sa lahat nang nangyari, kayo iyon. Stop feeling sorry for other people’s mistakes, Mere. Don’t let the past overshadow your future. I wouldn’t ask you to forgive your mother. Inaani ang kapatawaran at hindi inuutos. As for your father, he had some goodness inside of him, ngunit hahayaan kong ang ina mo ang magkuwento. At the right time, of course. Kapag nakahanda na ang puso mo. Kapag natanggap mo na sa sarili kung ano ang pinanggalingan mo, at kung ano at sino kang talaga. Acceptance is key, Hija, bago mo matutunang magpatawad sa iba.”

“It’s okay, Ahma. I understand po.” Nang sabihin iyon ni Atticus ay mabilis siyang niyakap ng matanda. Kasabay noon ang init na kumikiliti sa dibdib niya. “Kambal ang apo ko…” Acceptance—ang matagal na hinihintay ni Atticus na mangyari. Sa wakas, nadagdagan na naman ang pamilya niya.

kontra ko dahil ngayon pa lang ay nakikita ko na ang reaksyon ng maraming tao sa kagaya ko na iba ang gusto. "Neil, it doesn't matter what people would say. Ang importante ay tanggap ka nang mga tao na nakapaligid sa 'yo. Just like me, your Ate, and for sure your Mom," tinuran niya to remind me na mas mahalaga na tanggap ako nang mga taong mahal ko kaysa nang ibang tao na hindi ako kilala nang husto. Napangiti ako sa sinabi niya at nilapit ko ang mukha ko sa kaniya dahil I am happy to know that she accepted who and what I really am. "You do, really?"

I'm happy that he accepted me. ~THE END~

Nakayuko niyang tanong habang nilalaro ang pagkain sa plato niya. "It's a matter of acceptance. Whatever be the consequences accept it, That's life. We cannot force the world to conform to what we want." Pagkasabi nun ay tumingin ito kay Yenna. "Tell to confess, neither she win or lose but at least she confessed and there's nothing to regret." Tumango nalang si Yenna bilang sagot dito.

"Sometimes we don't need people to accept us. All we need to do is to accept ourselves. That's what matters." "H-Huh?" He smiled before standing up. "You're beautiful, Kelly. Really." -----

" Sometimes things doesn't work according to your plan, It's hard to let go-- It's harder than what's other people think. Sobrang sakit din to the point na kamumuhian mo Ang lahat but trust me time will heal you, time changed everything...even though it's not the same anymore. Because even you cry hard you'll scream hard, di mag w-work lahat ng yan kahit luluha ka ng dugo it doesn't change anything. Acceptance is hard but just try to Gradually accept it. " Tumulo Naman Ang luha ko, Hindi ko alam...Hindi ko alam Kung magagawa ko. Litong Lito ako Hindi pinoproseso ng utak ko Ang lahat sinabi ni Akio. Walang pumapasok sa utak ko. " It's okay to cry to ease the pain, naiintindahan Kita" sambit n