Quotes About Betrayal นิยาย & เรื่องราว

“Bigla ko lang naisip. Wala lang, allergic ako sa mga cheater, eh. Kaya wala akong kasintahan ngayon, kase mahirap na baka ang isang poging tulad ko ay saktan at lokohin lamang.” Nabatukan naman siya ni Thalia sa sinabi niya. “Tanga! Kapag niloko ka, patawarin mo pero huwag mo na ulit pakisamahan. Gano'n 'yon! Immature ka masyado.” I don't know why, pero nakaka-relate ako sa pinaguusapan nila. How can you trust people when you got betrayed while your heart is pure? Hindi ba? Pareho silang tama, pareho rin silang mali.

sabi ko pa. Ngumiti naman si Everett. "I don't want you to stay away from them, I just want you to be wary. Because the most painful betrayal are not from your lover, but from your friends that you thought who cherished you the way you do," sabi niya pa bago hinalikan ang kamay ko. "Trust no one, Wif. As of now, only trust yourself."

tila nanunuya niyang sabi. Umawang ang labi ko. Wait! She knew? How? Nang mapansin niya ang ekspresyon ko ay ngumiti siya ulit. Seems like she knew something. Iyong ngiti niya pa lang ay masasabi mo nang may alam talaga siya. She chuckled and shook her head. "The greatest betrayal doesn't come from our enemy, but to the one that we trust and love the most," she said and walked away.

“Kung mangyari man 'yan, pananagutan kita." Napalunok ako. Hindi iyon ang sagot na gusto kong marinig. Hindi biro 'tong sitwasyong pinasok namin. Maaaring masaktan si Mama at si Tito Nick. And the worst is, masisira ang tiwala nila sa amin. Ma-disappoint sila lalo na si Mama, knowing na mataas ang pagpapahalaga niya sa salitang 'pamilya.' But what should I do? I'm falling for this man right here.

Thea has learned the hard way that people could betray you no matter how much trust you put into them. That no matter how you treat them, no matter how much kindness you put into the relationship with them, no matter how much things you get through with them, they’ll be able to somehow, disregard all those things and dive in that one chance of betrayal.

At sa mismong oras na iyon, kinaladkad siya palabas ng silid—hindi marahas, pero walang kahihintay-hintay. Nang lumapat ang pinto, bumalik ang nakabibinging katahimikan. Lumingon ako sa lahat ng executives, mababa ang tingin, pawis ang noo. “I hate betrayal.” Simple, diretso, walang paligoy. “Make sure this never happens again.” At kahit walang sumagot, alam kong malinaw sa kanila ang mensahe. Pag may lumaban… may mawawala.

“Cruel because I was afraid she’d become the same woman I blamed for destroying my family.” Russel placed a hand on his shoulder. “And you can’t rewrite what happened, Brandon. But you can own up to it.” Tahimik na tumango si Brandon. Kinuha niya ang telepono, muling tinitigan ang Polaroid. Sa isip niya, inuulit-ulit ang balak na sabihin. "Mahal kita, at natakot ako. Pero huli ko nang natanto: the only person I’ve ever betrayed is myself."

Aniya saka na pumikit. I tried to sleep too, pero hindi ko mapigilan isipin si Nicholas at ang lahat. I cried silently. I remembered his question. Does he thing I'm capable of betraying him? Hindi naman talaga betrayal yon kung sakali ngang may ibang lalaki akong ineentertain dahil wala naman kami ni Nicholas. Matagal ng naputol ang relasyon namin tapos ganito pa na kay Trev ako nakatakdang ikasal. Kung sa kanya ako ikakasal, that would be considered betrayal pero hindi.

Na kahit wala siyang sabihin, parang nararamdaman ko na agad ang sinasabi niya. “I’m going to protect you,” bulong niya. “Not just from Janice, but from anything—or anyone—who tries to hurt you.” Napabuntong-hininga ako at bumulong ng, “Okay.” I hope it's true. The words he's spoke to me. The promises he is always making to me. I hope that betrayal na naramdaman ko before sa dati kong kasintahan ay hindi na mauulit pa. I hope it all goes well. For me. For Red. For us. For our relationship.

“Alam n’yo naman, malaki na ako. Hindi na ako ‘yung batang dati nilang kayang itago sa mga problema. At sa tingin ko… wala na ring magagawa pa si Mommy na magiging dahilan para masaktan ako.” Pero habang sinasabi ko ‘yon, ramdam kong nagsisinungaling ako sa sarili ko. Kasi alam kong kahit ilang beses kong sabihing hindi na ako apektado, hindi pa rin ako immune sa sakit ng betrayal lalo na kung galing sa sarili kong ina. Tahimik ulit ang paligid. Tanging tik-tak ng lumang orasan lang ang maririnig sa study room.