Quotes About Purpose Of Life นิยาย & เรื่องราว

Sumagi sa isip ko ang imahe ng pagkawasak, kadiliman at pagdurusa; ang imahe ng posible kong hinaharap. “Hindi ako takot mamatay. Hindi dahil alam kong ipapanganak din ako ulit. Kung hindi dahil wala namang dahilan para katakutan ang kamatayan. Bahagi iyon ng buhay. More than dying, I’m more afraid to live a life without any purpose. Mas takot akong maging katulad ng lahat at walang sariling pagkakakilanlan o sariling talento. Kaya masaya ako na hindi ako pangkaraniwang tao. Na napapalibutan ako ng mga taong katulad mo Ayesha at katulad din ng mga Alpuerto na may kani-kanilang kakayahan at katangian na wala ang iba.” Tinitigan ko ang mukha ni Luna. Bahagyang gumaan ang pakiramdam ko ngayon d

I tried to raise my head, pero hindi ko kinaya at ako na mismo ang kusang lumihis ng tingin. "I told you before right, dying is for someone, what?" I tried to explain what is running in my mind right now, but that question stopped me. Kunot noong tumingin ako sa kanya, para lang malaman kong seryoso ba siya sa sinasabi niya. Pero, kahit na ganoon, I still tried to answer his question. "Umh, dying is for someone...someone already did their purpose in life." Iyon naman palagi ang sinasabi niya. Iyon naman palagi ang lagi niyang sinasabi kapag tinatanong ko ang kamatayan.

Hindi naman niya kasi alam kung sino yung mga nasunog na 'yon para magsalita siya ng ganun. "H-ha? a-ang ibig kong sabihin, baka wala na silang purpose dito sa mundo kaya kinuha na agad sila. 'di ba? lahat tayo may purpose dito sa mundo. Isa pa, mga squatter sila, anong malay natin sa pamumuhay na meron sila. Baka noong nabubuhay sila hindi maganda yung mga ginagawa nila. Baka makasalanan si----" "Watch your Word, Zahara! namatay na sila. Hindi ka dapat nagsasalita ng ganiyan. Nakakaawa nga sila kung tutuusin. They are unfortunate people."

Pumikit ako at nanatiling tahimik. “...But, you know, hurting doesn’t symbolize weakness. Mayroong mga bagay na akala natin hindi natin kaya pero at the end of the day, hindi natin namamalayan na kaya natin iyong lagpasan.” he said in monotone. “Life is about suffering, it isn't life if you’re not hurting…because if life has no suffering, what’s the purpose of living?”

I gazed at Leora until she was completely gone and sat beside the girl. "You must be thinking that I am crazy." Tumango ako. Bigla siyang humagulgol. “But I think you’re also brave. “Her eyes went up to me. "For coming this far, for choosing to live instead of dying." "What? I said, ‘I want to die!’ I really wanted to die.” Humina ang boses niya sa dulo. "Wala naman na akong puwang dito, mahina ako, bobo, mahirap. I’ve been thinking: what is my purpose here? Why am I even alive? Why can’t I just die? "

Napapalakas at Galit na si Rosalia. " Hindi Ako patay, Buhay na Buhay Ako at Hindi matatapos ang Buhay ko sa ganito lang , kailangan na gawin Kong miserable Ang Buhay mo at ng pamilya mo, ayoko na kayo lang ang magiging masaya, Hindi Ako papayag, pahihirapan ko kayo, pahihirapan ko kayo!." nanlilisik na mga mata ni Angela.

“We will wait you there!” Bumuntong hininga ako nang lumabas na sila. Nakalimutan kong hindi nga lang pala si Jess ang mahilig mangulit. Pati sila… Humiga ulit ako sa kama at tumulala sa kisame. I always wondered about my purpose in life. What is really my purpose, then? Ganito na lang ba ako? Magkukulong sa kwarto at pipigilan ang sariling kumawala sa lungkot?

mahabang litanya ko saka ko lang napansin ang seryosong pagtingin nito sa akin at ang pagkunot ng kaniyang noo. Alam kong may gusto siyang sabihin pero hindi niya magawa, hinahanap pa rin niya ang punto ko kaya nagpatuloy ako. "May mga bagay kasi na darating lang sa buhay ng isang tao para ayusin ka at bigyan ng pagkakataon para mahanap ang sarili, tapos pagkatapos no'n wala na, na hanggang doon na lang. Na ibinigay lang siya sa 'yo para maayos ang sarili mo at bigyan ka ng purpose sa mundo. Kung hindi ninyo siya nakilala o nagustuhan, ano ka po ba kaya ngayon? Tambay? Laging nasa gulo? Parehas po kayong nagbigayan. Inayos ka niya, samantalang ikaw, pinakawalan siya para sa pangarap niya."

tanong niya. "Ahmm, motto mo?" Ano ba naman 'tong tanong ko! What's your motto? Ano 'yon? Parang timang naman! "My motto is; be loyal to the nightmare of your choice." patango-tango niyang sabi. "Motto ko sa buhay, ano; It's not a dead end, it's just a plot twist!" Nakaw ko lang na motto 'yan kay ligaya no'ng high school...ewan ko ba bakit ko naisip 'yon? Tunog seryoso kasi sa buhay.

Kasi para saan pa para mabuhay ako. My purpose in life is such a waste, kung hindi ko naman kasama ang tao na nag-bigay inspirasyon saakin at nag-palakas ng loob ko noong una palang. Just let me do what i want, ayoko nang ganito, I am barely living. Hindi ko naman gusto na ganito kaming lahat dito sa bahay. All i wish everytime i woke up is to end what is making me suffer. At ako mismo ang nag-papahirap sa sarili ko at hindi ko naman na kaya pang lumaban, lalo na at wala nang silbi ang lahat ng bagay.