Quotes About Sleepless Nights Novels & Stories

kumunot ang noo ko dahil sa pagtataka. "I didn't take sleeping pills last night yet I had a good sleep..." anito. "B-Bakit ka nag ti-take ng sleeping pills?" usisa ko. He hummed. "Nightmare." Nalukot lalo ang noo ko. "Hindi naman safe mag-take ng sleeping pills." "But it can help me to sleep at night," paglalaban niya. Hindi na ako nagsalita pa nang biglang tumunog ang phone ko. My chest suddenly felt nervous while slowly glancing at Jorus place.

“If you do it, bibili kita ng videogame.” “Kulang ‘yon sa trauma ko.” “Kapag nanalo ako, nanalo ka rin.” “Fine, fine, I’m going!” Matagal siyang nawala, kaya kabado ako. Pero pagbalik niya, ang ngiti niya ay hanggang tenga. “Ako na ang magbabasa para naman may thrill…ang sabi niya, ‘I wish you a sleepless night full of memories of me.” Napa-ngisi ako. Sinulat ko ang susunod. ‘If I get insomnia, I’ll make out with you in my mind.’

Hindi niya naman kasi naririnig ang sinasabi ni Ayesha kaya hindi niya alam kung sino ang kausap nito at kung anong pinag-uusapan ng mga ito. “Hindi ka pa matutulog?” tanong ni Ayesha. “May tatapusin lang ako. Mauna ka nang matulog.” Sagot ni Kian nang hindi tinitingnan si Ayesha. “Sumunod ka rin ha? Huwag mo munang pagurin ang sarili mo. Kapag inaantok ka na, matulog ka na kaagad huwag mong labanan para hindi ka atakehin ng insomnia mo.” Malumanay na saad ni Ayesha saka ito pumasok sa kwarto. Napatigil naman si Kian sa ginagawa niya saka siya napapangiti.

Mabilis niyang inayos ang kanyang kalooban, itinaas ang silk quilt, at bumangon sa kama, at sinabing, "Matagal na akong tulog. Sigurado akong magkakaroon ako ng insomnia ngayong gabi." "Gusto sana kitang gisingin, pero bago ka matulog, sabi mo pagod ka, kaya gusto kong matulog ka ng mas matagal. Sinong nakakaalam na buong hapon ka talaga matutulog? Mukhang pagod ka nga." Paliwanag niya, "Kumain na ang mga bata, kain na tayo!" "Hinihintay mo ba ako?" Nagulat siya, at ang sulok ng kanyang bibig ay tumaas ng walang malay.

At sa aking pagmulat si Zhia ang nakatitig sa akin… “Gigisingin na sana kita.” “Nagising ba kita?” “Medyo.”Niyakap ko siya pahiga… “Anong napanaginipan mo?” “…” “Kala ko di ka nanaginip. Kailangan mo kasi ng tulog na straight. Yung tipong blackout lahat. Walang iniisip at higit sa lahat walang inaalala. Dahil quotang –quota ka na tuwing umaga.” “Matulog ka na ulit.” Ngunit tinitigan ako ni Zhia. Titig na yun, parang may hinihingi. Saka ngumiti siya. Napabalikwas na napaupo.

Bumangon ito ngunit nakatalukbong parin. Hindi na siya lasing ngayon, hindi kagaya nang nagdaang gabi. She sat again in the carpet. "I still can't sleep..." Bungad niya. But she didn't response as expected. "You know.. it's always a restless sleep.. everytime I tried to sleep those people keeps on appearing in my dreams, and I hate it.. it's almost a decade yet my mind can't move forward.." Nakaupo lang ito na tila nakikinig sa mga sinasabi niya.

"Same feels, girl." "Are you okay? DM mo ko if you need to vent." Mga strangers, oo. Pero bakit parang mas naiintindihan nila ako kaysa sa mismong pamilya ko? May isang gabi, habang nasa dorm ako, nagpost ako ng isang quote na nakita ko. "You can’t keep a bird in a cage forever and expect it not to dream of the sky."

Humarap ako ng salamin para magsuklay ng buhok at sinuot ang salamin ko sa mata pati narin ang kwintas nang makita ko 'yon since Elaine always reminds me to wear it. I couldn't sleep last night because I felt bothered. There's a lot of things going on in my mind and it's making me feel restless. Considering the current situation, I couldn't help but worry and feel afraid for a moment as if I was standing at my death's door. Parang ang bilis ng mga pangyayari, dahil ba sa hindi sumasangayon sa akin ang panahon? I feel a little lost even though I know things won't go the way I want it to be. I even asked myself, what am I going to do from now on?

"You really think that I am that kind of a man? If I am what you think I am, bakit sa tingin mo hindi kita ginalaw nung gabing yun na natulog kang katabi ko?” "Eh hindi naman po ako kasinganda ng mga babae na yun." "Really? Then why out of all these women, I can only see you?" Umurong muli ang dila ko at lalong wala kong masabi. "You have no idea how many sleepless nights I had because of you. I tried to stop... I thought I can. But I've never seen anything as beautiful as you.” Dahan-dahan itong tumayo at umupo sa tabi ko. Kay lapit na ngayon nito sa akin kaya ramdam ko ang mainit nitong presensya.

“Hindi ko hinihingi na maging perpekto ka.” “Paano kung patuloy akong magkaroon ng nightmares?” “Mananatili ako.” “Paano kung gabi-gabi akong magising?” “Gigising ako kasama mo.” “Paano kung patuloy kong isipin na makasalanan ako?” Marahan niyang hinawakan ang mukha ko. “Then I will remind you every day that you are not.” At doon ako tuluyang bumigay.