Quotes About Strangers Novels & Stories

sunod-sunod na tanong niya sa akin. "No. I can handle it with myself." "You know, it is better to share your problem to a stranger because with them there will be no judgements about you. A stranger don't know you so it means that there will be no biases sa mga kwento mo Aside from that, I can lend an ear to hear you or probably give you an advice. Mas gagaan ang loob mo kapag may pinagsasabihan ka ng problema." Napatingin lang ako sa kanya at napaisip. Siguro ko lang naman na magkwento. Wala naman atang mawawala sa akin.

Maybe because I don't have anyone to talk to, that's why I find peace in opening a little to Ate Fe. Don't talk to strangers, they say, but strangers will listen to your agony more than your closest friend does. Maybe because we know that they don't know us, and when we part ways, the story remains, and you will not. "Ano po, Ma'am?" Nalilitong tingin ang binigay nito sa akin. "Kapag may time, Ate." Umiling ako at natawa nang bahagya. Hindi ko pa pala kayang sabihin lahat.

"You're so conceited." "Then why are you talking to me?" "Hmm..." She said, amused. "I don't know. Maybe, I'm drawn to you or maybe you look like you need some company." "I don't need you," maanghang kong sabi. Do I look pitiful? "Well, we will not be seeing each other anyways. So if there's anything you'd like to tell me, share it. Wala namang mawawala sa'yo. It feels better to tell your story to a stranger because there's no judgement."

Namuo agad ang luha sa kanyang mga mata. Nanginginig niyang inulit ang sinabi ng lalaki. "From now on... We are strangers?" "Take care." Iyon lang ang sinabi ni Marco, nilampasan siya, at mabilis na lumakad palayo. Napahagulgol si Yazzy. Itinuring niya itong parang diyos, pero sa huli, na-uwi lang pala sa pagiging estranghero nila. Tinakpan niya ang mukha, lumuhod, ibinaba ang ulo sa tuhod, at tahimik na umiyak.

Talagang nakikita ko sa mga mata nila ang labis na pagkamangha. "What the fuck? Baka naman ang ibig sabihin ng lola mo na don't talk to strangers hindi 'yung huwag magpakilala sa strangers," iritado namang sabat ni ateng froggy at inirapan pa ako. Napa-krus naman ako ng braso dahil sa sinabi niya. Ano'ng pinagsasabi nito, eh samantalang iyon na rin ang ibig sabihin niyon? Iningles lang niya at pinasosyal.

I couldn't tell it to strangers. "Sabi nila mas maganda mag vent out sa strangers kasi they won't judge. Try mo lang magvent out sa akin para gumaan iyang nararamdaman mo..." Humarap siya sa akin at ngumiti. Tinaas niya ang kaniyang kaliwang kamay. "Promise I won't judge and tell it to anyone."

Akala ko hanggang doon na lang lahat. Akala ko hindi na kami magkikita ulit. Pero heto kami. Magkaharap. Araw-araw pang magkikita. “We’re supposed to be strangers…” napapahilamos kong bulong sa sarili ko. “So why does it feel like this is only the beginning of something I won’t be able to escape?”

"Hindi lang naman basta ganda ang hinahanap ko, 'yung wife material. Pero hindi naman porque wife material, e, mamahalin ko na kaagad, hah? Like what I said, ayokong umasa sa strangers, dahil halos lahat ng break up ay bumabalik sa strangers." Napangising muli si Samuel sa paniniwala niyang iyon at saka umakbay sa kaniya. "Ikaw talaga, e, pihikan ka rin, e. Saka ibahin mo ang pananaw mo sa mga strangers. Mayroon pa rin namang deserving na papasok sa taste mo." -

“Hmm, aalis na lang ako ng bahay. Iiwan ko siya ng hindi nagsasalita. Hahayaan ko siyang mag-isip kung anong nangyari. If your life is already complicated, then make things simple.” Bahagya siyang natawa. “You’re such a mature woman. I like that.” Nagkibit-balikat lamang ako at maagap na kinuha ang baso ng martini na iniabot sa akin ng bartender. Ito ang unang pagkakataon na nakipag-usap ako nang ganito sa isang total stranger. At masasabi kong ayos naman pala. Masyado lang pala akong nagpapaniwala sa sinabi ng mga magulang ko noon– don’t talk to stranger. Hindi naman siguro masama kung hindi naman mukhang masama.

Tinitignan ang pag-alis ko, kumaway ako at natawa nang kumaway siya pabalik. Madalas mas gumagaan ang loob kung makipag-usap sa mga taong hindi ko inaakalang makakasalubong ko dahil pakiramdam ko hindi sila judgemental at kung maging judgemental man sila alam kong iyon ang una at huli naming pagkikita. I heard someone said before that don't talk to strangers. But sometimes talking to strangers is not bad.